Sumir fræðimenn segja persónukjör auka á spillingu.  Þeir hljóta þá að eiga við persónukjör í sinni rammgerðustu mynd, persónukjör einræðisríkis þar sem aðeins ein persóna er í boði.   Í nýrri stjórnarskrá sem nú er til umræðu á Alþingi er persónukjörið hinsvegar mjög lýðræðislegt og tilgangurinn sá að færa kjósendum þann sjálfsagða rétt að velja sjálfir sína uppáhalds frambjóðendur í kjörklefanum.   Með þessu hyrfi sú víggirðing sem stjórnmálaflokkar mynda utan um frambjóðendur sína og sérhyggjuöfl eiga erfiðara um vik að stýra sínum frambjóðendum inn á þing.   Að mínum dómi er slík samstýring einmitt eitt stærsta lýðræðismein á Íslandi og augljósasta skýringin á hvers vegna við sjáum enn Hrunverja á listum.  Gerum okkur grein fyrir að persónukjör er í raun ekkert annað en valddreifing, í stað flokkanna ráðum við öll.   Telji fræðimenn það spillingu má hugga sig við það að hún yrði þá almenn.

LÁ

Atvinnuleysisbætur standa fólki til boða í 3 ár.  Þær eru um 160 þúsund á mánuði.  Eftir það er hægt að sækja um fjárhagsaðstoð til sveitarfélaga.  Einhleypir ganga þá að sömu summu en giftir eru spyrtir við sameiginlegt tekjuviðmið sem er 260 þúsund á mánuði.  Nái maki þessum tekjum fær umsækjandinn ekkert.   Nái maki 200 þúsundum á mánuði fær umsækjandinn 60 þúsund.  Sem gerir hann nánast að bónbjargarmanni eða konu.   Roskið fólk sem dettur af vinnumarkaði er í mestri hættu á að lenda í þessari gryfju, þ.e. að fá ekki vinnu.  Velferðarstjórnin ætti að íhuga hvort þessi tekjutenging sé réttlætanleg og telji hún svo vera hvort ekki mætti koma henni þá á víðar, eins og til dæmis við ákvörðun dagpeninga og lífeyris þingmanna? 

11. gr.
Leyfi til að nýta aflahlutdeild.

    Til og með 1. ágúst 2013 býðst eigendum þeirra skipa sem þá ráða yfir aflahlutdeild að óska eftir því hjá Fiskistofu, með sérstakri umsókn, að gangast undir leyfi, nýtingarleyfi, til að nýta aflahlutdeildirnar til takmarkaðs tíma með fyrirvara um eignarrétt eða óafturkallanlegt forræði að hlutdeildum, sbr. meginreglu 2. mgr. 1. gr. Með leyfinu er hlutdeildum ráðstafað til 20 ára frá upphafi fiskveiðiársins 2013/2014.

Svona er 11. greinin í nýju frumvarpi Steingríms J. Sigfússonar.  Núverandi handhöfum kvóta býðst einum íslendinga einkaafnot af sameiginlegri fiskiauðlind þjóðarinnar.   Þessi einkaafnot eru til 2033.  Hvað þá tekur við er óvíst.  Samhliða þessu sérréttindaákvæði burðast ríkisstjórnin við að koma í gegn nýrri stjórnarskrá innihaldandi auðlindaákvæði sem aftekur með öllu gjafagjörninga eins og þennan.   Hvort ætli vegi meira hjá Alþingi, hagsmunir örfárra útgerðarmanna eða sá eindregni þjóðarvilji sem fram kom í þjóðaratkvæðagreiðslunni í október síðasliðnum?   Kallar ríkisstjórnin þetta að allir sitji við sama borð?

Líf án Icesave, draumur í dós.  Draumur sem þjóðin ákvað tvívegis að framlengja þrátt fyrir martraðarspár.  Að vissu leyti endurupplifir þjóðin nú gæftarleysi ráðamanna í óforsjálni og ákvarðanatöku.   Fyrst Hrunverjarnir, nú arftakarnir.  En landsmenn geta þakkað sjálfum sér dagins sannleik og rétt er að þakka forseta vorum þann kjark og glöggskyggni að hafa skynjað málið rétt.  Hans íhlutun réð úrslitum í þessu máli og ólíkt meiri reisn yfir henni en margra annarra.  Aðalatriðið er þó að þjóðin er laus við þetta þráláta þokuský. 

Stjórnskipunrar og eftirlitsnefnd Alþingis hefur skilað yfirferð sinni á frumvarpi til nýrrar stjórnarskrár.   Nefndin á þakkir skilið fyrir yfirgripsmikla vinnu og góð skil.   Að mínum dómi er innlegg nefndarinnar til bóta, orðalag yfirleitt einfaldað og óþarfar málsgreinar felldar brott.   Hrósa nefndinni fyrir einföldun sjöttu greinar um jafnræði, farin er sú leið að nefna okkur öll og láta staðar numið í stað þess að tilgreina sérstaklega ákveðna hópa eins og var.  Kosningaákvæðið er búið að stytta og gera skiljanlegra, án þess þó að missa neitt úr pokanum.   Vondum breytingum lögfræðihópsins á upplýsingaákvæðinu er búið að snúa til baka sem og stórháskalegum breytingum sama hóps á auðlindaákvæðinu.  Eina breytingin sem mér fellur illa er á grein 111 um framsal ríkisvalds, sú grein er orðin illskiljanleg og kveður ekki lengur á um að meiriháttar framsal ríkisvalds skuli ávallt leggja í bindandi þjóðaratkvæði.  Vona að þessu verði snúið aftur í fyrra horf í þeirri vinnu sem framundan er í þinginu.   Óska alþingismönnum farsældar síðsta spölinn.

LÁ