1874 kom Kristján IX danakonungur til Íslands færandi hendi með nýja stjórnarskrá.  Var hún afhent á Þingvöllum sem þótti vel við hæfi enda þar í gangi hátíðahöld vegna 1000 ára sögu Íslandsbyggðar.  Var þessi stjórnarskrá að kröfu íslendinga sem kröfðust meiri sjálfsstjórnar og kölluð stjórnarskráin um hin sérstaklegu málefni Íslands.  Þessi stjórnarskrá er að stofni til sú sama og hin núgildandi.  Stjórnarskráin var svo uppfærð 1920 og breytt í samræmi við breytta stjórnskipun sem fullveldinu fylgdi. Sú stjórnarskrá var nefnd Stjórnarskrá konungsríkisins Íslands.  Við lýðveldisstofnunina þann 17. júní 1944 samþykkti alþingi svo aftur nýja stjórnarskrá,  Lýðveldisstjórnarskrána.  Hafði hún verið samþykkt mánuði fyrr í þjóðaratkvæðagreiðslu með 95% meirihluta og 98% kosningaþátttöku.   
Stjórnarskrá Íslands er því raun 138 ára gömul.  Frá lýðveldisstofnun hefur henni verið breytt sjö sinnum, aðallega vegna breytinga á kjördæmaskipan og skilyrðum kosningaréttar.  1991 var skipulagi alþingis breytt og deildarskipting þess afnumin og 1995 var mannréttindakaflinn verulega endurbættur.  Annað hefur haft sinn gang.  
Stjórnarskráin 1944 var hugsuð til bráðabirgða enda aðeins lykilatriðum breytt vegna útafskiptingar kóngs og innáskiptingar forseta.  Endurskoðunin dróst þó á langinn og á þeim tæplega 70 árum sem liðin eru hafa fjölmargar þingnefndir verið skipaðar án árangurs.  Alþingi íslendinga hefur ekki náð saman um meginmál eins og auðlindaákvæði, hlutverk forseta, beint lýðræði og persónukjör.  Því ákvað núverandi ríkisstjórn að ýta þessu verkefni til þjóðarinnar sjálfrar, láta hana fjalla um helstu áherzlur á þjóðfundi og kjósa síðan í hreinu persónukjöri hóp fólks til að fullklára verkið.  Þrátt fyrir mikinn andbyr tókst að koma þessari vinnu á legg og niðurstaðan einróma nýrri stjórnarskrá í vil.
Hvers vegna tókst 25 manna þjóðkjörnum hópi að landa nýrri stjórnarskrá á 4 mánuðum sem alþingi íslendinga var um megn á 800 mánuðum?  Eftir að hafa starfað í þessum félagsskap er svarið einfalt:  Stjórnlagaráð þurfti ekki að taka tillit til sérhagsmuna, almannahagur var þess leiðarljós, leiðin greið og niðurstaðan samkvæmt því.   
Hin nýja stjórnarskrá inniber einskærar óskir almennings í þessu landi, þ.e. persónukjör, valddreifingu, beint lýðræði og auðlindaákvæði.   Hin nýja stjórnarskrá er málamiðlun 25 manna með ólíkan bakgrunn og samþykkt einróma.  Telji alþingi frumvarpið gallað er sjálfsagt að tefla samhliða fram nýju frumvarpi, samþykktu af alþingi.  Að bera frumvarp stjórnlagaráðs sundurskorið undir þjóðina er niðurrifsgjörningur og tilgangurinn sá einn að koma í veg fyrir að þjóðin fái nýja, heildstæða stjórnarskrá.  Gætum að því að þetta ferli átti aldrei að skila klæðskerasaum fyrir  alþingi, fræðasamfélagið né sérhagsmunahópa heldur heildina. Fari frumvarp stjórnlagaráðs ekki óbreytt í þjóðaratkvæði eru það enn ein svikin við þjóðina.