Um 60 þúsund hluthafar töpuðu sparnaði sínum með falli Glitnis, Landsbankans og Kaupþings.

Allt árið 2008 fram að hruni vasaðist hópur manna úr Fjármálaeftirlitinu, Seðlabankanum, fjármálaráðuneytinu, viðskiptaráðuneytinu og bönkunum með grafalvarlegar upplýsingar sem gátu hæglega haft mikil og skyndileg áhrif á verðmæti hlutabréfa í bönkunum.

Þeim var haldið frá þessum 60 þúsund hluthöfum.

Það er brot á lögum og kemur upp um hversu ófullkominn og glæpsamlegur hlutabréfamarkaður á Íslandi var.

Lítum sem snöggvast á hvernig háttsemi þessa klíkuhóps varðar við lög og hvernig hann fór gegn hagsmunum almennra hluthafa.
Hér er gripið niður í lög um verðbréfaviðskipti nr. 108 frá árinu 2007.

Í grein 120 eru innherjaupplýsingar skilgreindar:
“Með innherjaupplýsingum er átt við nægjanlega tilgreindar upplýsingar sem ekki hafa verið gerðar opinberar og varða beint eða óbeint útgefendur fjármálagerninga, fjármálagerningana sjálfa eða önnur atriði og eru líklegar til að hafa marktæk áhrif á markaðsverð fjármálagerninganna ef opinberar væru, eins og nánar er kveðið á um í reglugerð sem sett er…”

Grein 122 er sérlega mikilvæg, en hér er hluti hennar:
“Útgefanda fjármálagerninga, sem teknir hafa verið til viðskipta á skipulegum verðbréfamarkaði eða verslað er með á markaðstorgi fjármálagerninga (MTF), ber að birta almenningi á Evrópska efnahagssvæðinu allar þær innherjaupplýsingar sem varða hann eins fljótt og auðið er og á jafnræðisgrundvelli.”

133. grein kveður á um eftirlitsskyldur FME:
“Í tengslum við athugun tiltekins máls er Fjármálaeftirlitinu heimilt að krefja einstaklinga og lögaðila um allar upplýsingar og gögn sem það telur nauðsynleg. Fjármálaeftirlitið getur kallað til skýrslugjafar einstaklinga sem það telur búa yfir upplýsingum um tiltekið mál. Lagaákvæði um þagnarskyldu takmarka ekki skyldu til þess að veita upplýsingar og aðgang að gögnum samkvæmt þessari grein.”

Og þetta hér er úr sömu grein og er allrar athygli vert: 
“Telji Fjármálaeftirlitið að ekki hafi verið farið að reglum um opinbera birtingu upplýsinga skv. 25. gr. og VII., VIII. og IX. kafla er því heimilt að grípa til nauðsynlegra ráðstafana til að almenningur sé réttilega upplýstur.”

Stjórnvöld, eftirlitsstofnanir og embættismenn, sem vísað er til  hér í upphafi frömdu glæp gegn 60 þúsund almennum hluthöfum í landinu. Þeir fengu ekki réttar upplýsingar um markaðinn sem þessari fjármálaklíku lítillar þjóðar þóknaðist að halda hjá sér mánuðum saman.

Það er glæpsamlegt og varðar vil lög eins og lesandinn getur áttað sig á.

Þetta er jafnframt ein höfuðástæðan og helsta skýringin á því að kerfið hrundi allt en ekki að hluta.

Fyrir þetta verður mönnum refsað.

Þetta verður tekið fyrir í niðurstöðum rannsóknarnefndar Alþingis.

Fyrir liggur – og hefur alltaf legið fyrir – að komist Sjálfstæðisflokkurinn og Framsóknarflokkurinn aftur til valda  (tóku sér 12 ár í að undirbúa hrunið),  semja þeir snarlega um Icesave á þeim skilmálum sem fyrir liggja.

Það mun taka þá stundarfjórðung.  Svolitlar breytingar sem engu skipta.

Þessir flokkar hafa nú tekið sér heilt ár í að halda þjóðinni  í gíslingu með aðstoð andófsdeildar VG og forseta Íslands.
Hver mánuður í kyrrstöðu kostar 75 milljarða króna.
Seint verður hægt að semja um svo góð kjör á Icesave að það vegi upp skaða þjóðarinnar.
Þess vegna er Sigmundur Davíð InDefence og Bjarni Benediktsson í klípu nú og þurfa forystu stjórnarflokkana til þess að skera sig niður úr snörunni.
Ráðherrar í Haag reyndu að koma vitinu fyrir þá.
Nú koma sérfræðingar frá Bandaríkjunum og Kanada til þess að segja þeim um að bil sömu hlutina; að litlu sé hægt að breyta og að það borgi sig að ganga frá málinu strax.

Það þarf hins vegar að bera niðurstöðuna þannig á borð fyrir alþjóð að þeir Bjarni og Sigmundur fái að halda andlitinu.
Og forsetinn.
Og Ögmundur.
Og Lilja.

Hér er komið að kjarna málsins.
Heimsbyggðin veit að ríkisstjórn Íslands hefur hvorki  þrek né pólitískan styrk til þess að halda stjórnarandstöðunni í  skefjum. Stjórnarandstöðu, sem berst gegn breytingum á kvótakerfinu, gegn aðild að ESB, gegn Icesave og raunverulega breyttu eignarhaldi í atvinnulífinu (flestir gerendurnir kjósa Flokkinn).

Þess vegna er einhvers konar sátt gerð að skilyrði fyrir breytingum á Icesave af hálfu viðsemjenda í Hollandi og Bretlandi auk Norðurlanda og ESB sem kynnu að vilja hjálpa til. 

Krabbamein ríkisstjórnarinnar er klofningurinn í VG sem fer enn í nýjar hæðir eftir val á efstu mönnum framboðslista VG í Reykjavík um helgina.
Undir þennan klofning kynda VG-menn sjálfir. Á fjósbitanum fitnar Sjálfstæðisflokkurinn sem stýrir framvindunni örugglega.
Sjálfstæðismenn sjá klofningnum fyrir eldsmat;  Fyrir þeim eru VG-menn nytsamir sakleysingjar á leið Sjálfstæðisflokksins aftur til valda.

Í mínum augum eru þessir vinstrimenn glámskyggnir heimskingjar.  Þeir munu sanna það fyrir kjósendum einu sinni enn á 66 ára sögu lýðveldisins að þeir geta ekki stjórnað landinu og munu aldrei öðlast þroska til þess líkt og systurflokkar þeirra, til dæmis á Norðurlöndum.

Breski hagfræðingurinn Robert Wade talaði í Silfri Egils um helgina. Ég bendi sérstaklega á gagnabanka Láru Hönnu Einarsdóttur og umfjöllun hennar um Wade.

Wade er á því eins og fleiri að Icesave-þrasið sé einskonar smjörklípa runnin undan rifjum sökudólganna í Sjálfstæðisflokknum sem aldrei iðrast. Í Silfrinu lýsti Wade aðferð flokksins á eftirfarandi hátt:

„Hér á Íslandi sýnist manni ákveðið hugarástand umsáturs grafa um sig. Það tel ég vera afar varasamt.  Hugsunin um að heimurinn hafi valdið okkur skaða, og að við séum saklaus fórnarlömb. Þetta er þáttur í pólitík Sjálfstæðisflokksins eins og ég skil það. Og þessi pólitík hefur lánast mjög vel þar sem Sjálfstæðisflokknum vex fylgi.  Hann beitir fyrir sig þeirri hugmynd að bara einn eða tveir einstaklingar séu ábyrgir á Íslandi.  Og flokkurinn hefur skellt skuldinni á Geir Haarde og segir:  Við fjarlægðum hann, hann er úti.  Nú erum við óspilltur flokkur.  Við komum ekki nærri þessu heljarklúðri sem þjóðin er komin í svo þið, kæra  fólk, kjósið okkur!
Og þetta hrífur.
Núverandi ríkisstjórn ,sem hafði nánast ekkert með klúðrið að gera, er kennt um það og ég tel að það sé ein ástæðan fyrir því að athyglinni hefur verið svo mjög beint að Iceasve þó að mun stærri vandi blasi við á næstu tveimur árum um hvað skuli gera við hærri skuldir sem Íslendingar verða að greiða eins og skuldina við Seðlabankann. Skuldir sem eru á gjalddaga árið 2011. Ekki þarf að fara að greiða af Icesave fyrr en árið 2016.“

Afborganir af öðrum skuldum en Icesave-skuldinni og byrðin af þeim gætu sett af stað aðra niðursveiflu annað hrun á Íslandi að mati Wade. Það getur  enn rýrt álit á Íslandi og stuðlað að fjármagnsflótta héðan, segir hann ennfremur. 

Álit bresku lögmannsstofunnar Mishcon de Reya á vegum Bjarna og Sigmundar um jólin og rétt fyrir áramót er dæmi um herfræði stjórnarandstöðunnar sem gekk svo rækilega upp að eftir að áramótaskaupið var um garð gengið kaus forseti Íslands að reka þjóð sína fram á heljarþröm.

Að mörgu leyti hefur ríkisstjórnin og þingmeirihlutinn sýnt vesældóm gegn svo veikburða tangarsókn stjórnarandstöðunnar. Þessi sókn þeirra er veik og borin uppi af kaldhamraðri sérhagsmunagæslu manna sem aldrei iðrast. Vandalaust er að sýna fram á þetta.
Þessi vesældómur getur hæglega endað með því að þjóðin kýs yfir sig böðlana á ný. Sagan er full af slíkum dæmum.

Viðskiptaráð Íslands verður seint ásakað um vinstri stefnu eða stuðning við núverandi ríkisstjórn. Til skammst tíma barðist það fyrir takmarkalitlu markaðsfrelsi og einkavæðingu og var í miðju útrásarinnar með umsvifamönnum og forseta Íslands. Þess utan hefur Viðskiptaráð verið eins konar útibú Sjálfstæðisflokksins í viðskiptalífinu og tengiliður.
Viðskiptaráð hefur nú sent félagsmönnum sínum skýrslu um stöðu efnahagsmála í janúar 2010.  Þetta eru einskonar punktar og greinilega ætlaðir útlendingum sem kunna að vera í snertingu við fyrirtæki hér á landi enda skýrslan skrifuð á ensku.
Skýrslan er sannast sagna eins og lofsöngur um árangur ríkisstjórnar Jóhönnu og Steingríms J.

Um þetta skulu tekin nokkur dæmi:
1) Viðskiptajöfnuður var hagstæður á árinu 2009 um 72 milljarða.
2) Verðbólga er komin úr 18,6 prósent í 6,6 prósent og stefnir í 2,5 prósent í lok ársins.
3) Erlendar skuldir ríkisins verða 60 prósent af landsframleiðslu í lok ársins, miklu lægri en menn þorðu að vona.
4) Fjárlagahalli lækkar hratt; var 218 milljarðar króna árið 2008 en verður 99 milljarðar í lok þessa árs.
5) Bankarnir hafa verið endurfjármagnaðir og standa á eigin fótum.
6) Stýrivextir eru komnir á skömmum tíma úr 12 prósentum í 9,5 prósent.
7) Atvinnuleysi er 8 prósent. (Það er þó innan við helmingur þess sem það er í Bandaríkjunum og á Spáni.)
8) Ísland hefur sótt um aðild að ESB og fær stöðu fullgilds umsækjanda í vor.
9) Dregið hefur verið úr gjaldeyrishöftum.
10) Stöðugleikasáttmáli hefur verið gerður milli stjórnvalda og aðila vinnumarkaðarins.
11) Icesaveábyrgðir vegna lágmarkstrygginga verða áfram fyrir hendi hvernig sem málið fer í þjóðaratkvæðagreiðslu.
12) Skattar hafa verið hækkaðir til þess að mæta fjárlagahallanum.

Þessum atriðum vill Viðskiptaráð halda að útlendingum í gegn um félagsmenn sína.
En vill það ekki birta þessa skýrslu sína einnig á íslensku?
Er hún kannski ekki til brúks hér heima vegna þess að hún fer gegn pólitískum hagsmunum Sjálfstæðisflokksins?
Ríkisstjórnin, sem fær þessa einkunn hjá Viðskiptaráði ,vinnur nú að því að skera Bjarna Benediktsson og Sigmund Davíð Gunnlaugsson úr  Icesavesnörunni sem þeir komu sér hjálparlaust í.
Þetta ætlar hún að gera þótt Bjarni og Sigmundur Davíð hafi sent íslenskum skattgreiðendum 25 milljóna króna reikning fyrir áróðursstríðið sem þeir fengu bresku lögmannsstofuna Mishcon de Reya til að  taka þátt í fyrir áramót.

Viðskiptaráð hlýtur nú að þýða sem snöggvast skýrsluna sína og birta hana á vef sínum þannig að allir kjósendur geti séð lofgjörð ráðsins til ríkisstjórnar Jóhönnu Sigurðardóttur og Steingríms J. Sigfússonar.
Lof úr þessari átt sætir nefnilega tíðindum.

Stundum er sagt að hægt sé að fá lögfræðinga og jafnvel hagfræðinga til að segja hvað sem er gegn gjaldi.

Ekki ætla ég að leggja dóm á það.

Það er hins vegar nánast hámark ósvífninnar að miðlungi hátt skrifuð  lögmannsstofa í Bretlandi sé gerð að moldviðrisumræðu fyrir kjósendur í boði Bjarna Benediktssonar og Sigmundar Davíðs Gunnlaugssonar, formanna Sjálfstæðisflokks og Framsóknarflokks um og fyrir jól og áramót.

Ég er að tala um lögmannsstofuna Mishcon de Reya.

Bjarni og Sigmundur Davíð lögðu allt kapp á að fá álit í bak og fyrir um Icesave fyrir jól og áramót. Heimtuðu Mishcon de Reya. Þyrluðu upp miklu fárviðri sem endaði með blysför til Bessastaða á vegum kampavínsklúbbs miðaldra karla úr Framsóknarflokknum og Sjálfstæðisflokknum.
Eins og DV greinir frá í dag hefur þessi lögfræðistofa sent fátækri þjóð 25 milljóna króna reikning í boði Sigmundar Davíðs og Bjarna Ben. Þar af á góðvinur Sigurðar Kára Kristjánssonar,  aðstoðarmanns Bjarna, að fá 10 milljónir króna.
Ég er að tala um Gunnalaug Erlendsson lögfræðing, fyrrverandi starfsmann Björgólfs Thors og flokksbróður þeirra Bjarna og Sigurðar Kára.  Sá vinnur greinilega fyrir Mishcon de Reya.
Ofan í kaupið er Jón Daníelsson hagfræðingur og ráðgjafi Sigmundar Davíðs fenginn til að rukka Alþingi um þessar 25 milljónir króna. Hann viðurkennir í DV að hafa hringt í Alþingi til að rukka.

Hagfræðikennari við London School of Economics??!! ??   Hvað er í gangi?

Er ekki hámark ósvífninnar að láta Steingrím J.  og þjóðina borga Icesaveáróður Bjarna, Sigmundar Davíðs og InDefence gegn ríkisstjórninni ?