Leita
Áskrift | Fréttaskot | Auglýsingar Reykjavík: 12.9° 2m/s NE

  • LESA STJÓRNARSÁTTMÁLA Á MORGNANA

    29. mars 2010


    Í frétt hér á DV.is er eftirfarandi haft eftir Ögmundi Jónassyni, VG:

    „Jóhanna Sigurðardóttir verður að eiga það við sig hvernig hún orðar hlutina og hvaða augum hún lítur sitt samstarfsfólk,“ segir Ögmundur Jónasson, þingmaður Vinstri grænna, um ummæli Jóhönnu Sigurðardóttur forsætisráðherra á flokksstjórnarfundi Samfylkingarinnar á Hótel Loftleiðum í gær.
    Þar sagði Jóhanna of mikinn kraft fara í að fá meirihluta fyrir málefnum ríkisstjórnarinnar inn á Alþingi og að smala saman meirhluta væri jafn erfitt og að smala saman köttum. Þessi ummæli hafa farið fyrir brjóstið á þingmönnum Vinstri grænna sem ætla að funda um málið á morgun.“

    Mér flaug í hug athugasemd Stefáns Benediktssonar arkitekts í umræðum um vald og lýðræði hér á bloggsíðunni fyrir nokkur.

    Stefán sagði:
    „Ef ráðherrar væru ekki alþingismenn þá yrðu þeir að semja við þingflokka eða þingmenn um þingmál. Það þýðir að handsala þyrfti framgangi mála og um leið hefðu þingmenn meiri áhrif á innihald þeirra en nú. Einnig gætu ráðherrar sótt stuðning víðar en í eigin flokk. Þetta er vísast til að auka flækjustigið en eykur nauðsyn samstarfs þings og stjórnar sem aldrei getur orðið nema til góðs. Í dag er stjórnarsáttmáli eiginlegur lokadagur svona samninga þótt allir flokkar hafi alltaf átt sinn Egil Jónsson og Stefán Valgeirsson.“

    Ég held að Ögmundur og jafnvel fleiri innan beggja stjórnarflokkanna ættu að gera meira af því að stjaka til hliðar persónulegum ágreiningsmálum og hnútukasti. Þegar allt kemur til alls eru það stefnumálin sem skipta þjóðina máli en ekki endilega fjöldi ráðueyta eða ráðuneytisstólar.
    Stefnuyfirlýsing ríkisstjórnarinnar og þar með stjórnarflokkanna er háborin alvara. Hana ættu liðsmenn stjórnarflokkanna að lesa á morgnana áður ein þeir ganga út í daginn.
    Þannig draga þeir úr hættu á klofningi, misskilningi og sundurlyndi.

    Ég hef áður skrifað:
    Flokkar hafa alltaf klofnað vegna innri málefnaágreinings en einnig vegna glerharðrar samkeppni keppinauta um valdastóla og forystuhlutverk.
     
    Járnlögmál fámennisstjórna nær oftast yfirhöndinni. Skilvirkt skipulag og harðsnúin vel skipulögð forysta  greiðir leið stjórnmálaflokks til valda en grefur um leið undan lýðræðinu.
    Samlíkingu má taka úr stríði. Því betur sem herir eru skipulagðir, því betri og úthugsaðri sem herstjórnin er og því betri aga sem hershöfðinginn hefur á liði sínu því líklegri er herinn til sigurs.
    Stjórnmálaflokkur sem hyggst brjótast undan þessu járnlögmáli fámennisstjórna í nafni lýðræðisins er nánast dæmdur til að tapa valdastöðu til hinna sem hagnýta sér skipulag og skilvirkni fámennisstjórna.

    Skrifa athugasemd

  • Ill MEÐFERÐ Á SKEPNUM

    28. mars 2010

    Helgi Magnússon, formaður Samtaka iðnaðarins og stjórnarmaður í Samtökum atvinnulífsins ritar grein í Moggann síðastliðinn laugardag.

    Helgi segir: "Jón Bjarnason sjávarútvegsráðherra kastaði síðan stríðshanskanum með því að keyra í gegnum þingið lög sem klóra í núverandi fiskveiðistjórnunarkerfi í tað þess að ná heildaryfirsýn og heildarsátt um þær breytingar sem gætu orðið til bóta. Undir þessu gátu Samtök atvinnulífsins ekki setið - enda hafði ríkisstjórninni ítrekað verið gerð grein fyrir því að við sáttarof af þessu taki yrði ekki unað - ofan á allt annað sem ekki hefur verið staðið við."

    Mig langar til að benda Helga kurteislega á nokkur atriði.

    Í fyrsta lagi "keyrði" Jón Bjarnason ekki neitt í gegn um þingið. Hann lagði skötuselsmálið  og mörg önnur atriði sem mönnum finnst ágæt) fyrir þingið og Alþingi afgreiddi málið sem lög með einfaldri meirihlutareglu.

    (Helgi hefði getað talað við forsetann hefði hann verið mjög óánægður og safnað undirskriftum fyrir þjóðaratkvæði um skötusel o.s.frv.)

    Fyrningarleið og innlausn kvóta er sem sagt stefna núverandi þingmeirihluta og ríkisstjórnarinnar.
    Sátt í augum LÍÚ, Vilhjálms Egilssonar og Helga felst í að fara að vilja LÍÚ. Útvegsmenn eru ekki vanir því að fallast á málamiðlanir. Þeir hafa yfirleitt haft Sjálfstæðisflokkinn og oft á tíðum Framsóknarflokkinn á valdastóli til að þjóna hagsmunum sínum og séreignarstefnu.

    Helgi: Stuðningsmenn kvótakerfisins EIGA að vera óánægðir með stefnu stjórnvalda og þeir eru það frá innstu hjartans rótum. Þess vegna ætlar LÍÚ aldrei - ALDREI - að semja um einhverja málamiðlum.

    Leynda markmiðið - markmið númer eitt - er því að koma ríkisstjórninni frá. Alveg sama hvað við tekur, á því verður tekið þegar þar að kemur.

    Mjög óviturlegt er að segja upp stöðugleikasáttmála vegna þess að ríkisvaldið standi ekki við þær kröfur sem gerðar eru til þess. (Stöðugleikasáttmálinn er nær einvörðungu kröfur á hendur ríkinu.) - Engu að síður rufu þeir Helgi og Vilhjálmur Egilsson friðarskylduna sem  stöðugleikasáttmálinn veitti atvinnurekendum gagnvart samtökum launafólks í landinu. Í raun ættu Helgi og Vilhjálmur að fara yfir það hvers vegna verðbólgan er allt að 9 prósent í landinu um þessar mundir og spyrja sig hvort fyrirtækin innan SI og SA hafi ekki velt byrðum sínum yfir á almenning.

    Mætti ég svo að endingu spyrja Helga Magnússon, stjórnarmanninn í Samtökum atvinnulífsins: Kannast hann við að hafa ráðið Árna M. Mathiesen dýralækni, fyrrverandi sjávarútvegsráðherra og varðmann kvótakerfisins til einhverra sérverkefna á snærum Samtaka atvinnulífsins?
    Eða á ég að spyrja Vilhjálm Egilsson, sem barmar sér af sama tilefni á hinum helmingi Morgunblaðssíðunnar?

    Kannski finnst dýralækninum skötuselsmálið vera ill meðferð á skepnum.

    Skrifa athugasemd

  • AÐ SMALA KÖTTUM

    28. mars 2010

    Varla hafði Jóhanna Sigurðardóttir formaður Samfylkingarinnar sleppt síðasta orðinu á flokksráðsfundi í gær þegar skeytasendingar hófust milli hennar og forystumanna VG.

    Nú var það suðvesturlínan.

    Hún hafði það eftir einni flokkssystur sinni á flokksráðsfundinum að það að halda stjórnarliðum saman væri eins og að smala köttum. (Mig minnir að þetta hafi verið svona.)

    Held að kjósendum finnist þetta líka.

    Skrifa athugasemd

  • STRÍÐ LÍU VIÐ ÞJÓÐINA

    26. mars 2010

    Landssamband íslenskra útvegsmanna leggur bókstaflega allt undir vegna skötuselsmálsins. Segja má að Jón Bjarnason og ríkisstjórnin öll hafi með skötuselsmálinu komið við kviku skipulögðustu hagsmuna lítillar þjóðar með því að brjóta gegn séreignareinkennum kvótakerfisins.


    Aldrei mátti það gerast að ríkið (þjóðin) úthlutaði kvóta heldur héldi honum hjá sér og leigði út gegn gjaldi sem rynni í sameiginlega sjóði landsmanna. Ekki svo mikið sem kíló af hvaða tegund sem vera skal mátti lúta þeirri reglu.


    Nú bregður svo við að LÍÚ er ekkert áfram um að veiða meiri þorsk jafnvel þótt varla yrði tekin mikil áhætta með því að auka þorskkvóta um 10 til 30 þúsund tonn.


    Það getur átt sér tvær skýringar.


    1. LÍÚ telur að stjórnvöld ætli að beita sömu aðferð og við aukningu skötuselskvóta, þau ætli að leigja útvegsmönnum aukinn þorskkvóta án þess að úthluta honum eftir viðteknum reglum kvótakerfisins.

    2. LÍÚ getur hugsað sér að halda áfram að brjóta á bak aftur ríkisvald sem fetar leiðina í átt að innköllun kvótans. Ekki sé tímabært að mæla með tilslökunum í sjávarútvegi fyrr en fyrningarstjórnin er farin frá. Þannig geti ný ríkisstjórn baðað sig í kastljósi aukinna aflaheimilda þegar þjóðin þarf mest á þeim að halda.

    Hér má vitanlega geta þess að Friðrik J. Arngrímsson framkvæmdastjóri LÍÚ hefur sagt opinberlega að létta þurfi 100 milljarða króna skuldafargi af sjávarútveginum.
    Verulegar líkur eru á að fjöldi útvegsfyrirtækja verði gjaldþrota síðar á árinu. Það merkir að aðrir munu bítast um kvóta þeirra.
    Á hvaða verði ætla bankarnir að selja kvóta gjaldþrota útvegsfyrirtækja?


    Eftirtektarvert er hversu hávær LÍÚ, hagsmunasamtök útvegsmanna, eru þessa dagana.
    Eitt sinn var mér kennt, að því minni sem völd hagsmunasamtaka eða þrýstihópa verða, því meiri hávaði er í þeim í fjölmiðlum.
    Því meiri sem völd þeirra eru því hljóðlátari eru þau.
    Þetta skýrir ef til vill hversu hljótt er um Landssamband smábátaeigenda.

    Skrifa athugasemd

  • EKKI BARA VOND POLITÍK HELDUR EINNIG SPILLING

    26. mars 2010

    Jón Daníelsson hagfræðingur ræddi ástand mála í Silfri Egils síðastliðinn sunnudag. Hann fjallaði meðal annars um að Ísland nyti varla sannmælis á erlendum lánamörkuðum, lánstraustið væri lítið og svo framvegis.
    Eitt þeirra atriða sem ráða lánshæfi og álagi er það sem hann kallaði „political risk“ eða pólitísk áhætta. Alþjóða lánamarkaðurinn tæki Íslandi illa vegna þess að á alþjóðlegum mörkuðum ríkti vantrú á að íslenskum stjórnvöldum takist að leysa úr málum.

    Þorvaldur Gylfason er á svipuðum slóðum í helgarblaði DV og hittir naglann á höfuðið. Hann segir:

    „Útlendingar gera sér yfirleitt grein fyrir, að Íslendingar búa nú ekki aðeins við efnahagskreppu, heldur einnig óstöðugt stjórnarfar. Það blasir við. Útlendingar leyfa Íslendingum yfirleitt að njóta sannmælis, hefur mér sýnst, eins og þegar norski ráðherrann sá ástæðu um daginn til að minna á, að Íslendingar beri sjálfir ábyrgð á þeim stjórnvöldum, sem þeir hafa kosið yfir sig og leiddu landið fram af bjargbrúninni. Enginn getur andmælt því. Útlendingar vita nú, að þrír áhrifamestu stjórnmálaflokkarnir þáðu stórfé af bönkunum fyrir hrun og leyfðu þeim líkt og í þakkarskyni að fara sínu fram, vaxa landinu yfir höfuð og keyra það í kaf. Útlendingar vita nú um spillinguna, sem hefur gegnsýrt stjórnmálalífið og viðskiptalífið.
    „Ég get frætt lesendur DV á því, að Þjóðminjasafnið er nú vegna áskorana byrjað að safna skipulegum upplýsingum um spillinguna í landinu fyrr og nú, og það er gott. Útlendingar vissu ekki áður um spillinguna hér, þeir þurftu þess ekki, en nú vita þeir um vandann, því að þeir hafa nú neyðst til að setja sig inn í málið. Norðurlöndin hafa lagt fram mikið skattfé til að hjálpa Íslendingum út úr ógöngunum og þurfa því að hafa réttar upplýsingar um ástandið á Íslandi. Mikill fjöldi erlendra fórnarlamba bankanna, bæði lánardrottnar og sparifjáreigendur, krefjast þess af þarlendum stjórnvöldum, að þau heimti úrbætur af Íslendingum. Það myndu Íslendingar einnig gera, ef þeir stæðu í sömu sporum.“

    Skrifa athugasemd




© 2010 DV ehf. - Allur réttur áskilinn