Bjarni Benediktsson, formaður Sjáflstæðisflokksins, segist hafa gert allt sem í sínu valdi stendur til að varpa ljósi á ofurframlög bankaeigenda til Valhallar. Bókhald flokksins hafi verið opnað,  fyrrverandi formaður hafi axlað ábyrgð, ákveðið hafi verið að endurgreiða styrkina og framkvæmdastjóri flokksins hafi sagt starfi sínu lausu.
Bjarni botnar því ekkert í áhuga fjölmiðla á málinu sem hann telur uppgert og þar af leiðandi úr sögunni.
Bjarni þarf að gera sér grein fyrir eðli hneykslismála í opinberu lífi. Þau hafa ekki verið sérlega tíð hér á landi vegna þess hversu sterk þöggunaráhrif  þéttriðinna hagsmuna- og kunningjatengsla hafa verið í íslenskum stjórnmálum, einkum í flokki Bjarna, sem er hinn eini sanni valdaflokkur lýðveldisins.

“Ef við værum annars staðar þá væri ríkislögreglustjóri búinn að gera húsleit í Valhöll,” sagði Svanur Kristjánsson, stjórnmálafræðiprófessor í Speglinum á Rás eitt síðastliðinn þriðjudag. Hann bætti við: “Hann (ríkislögreglustjórinn) væri búinn að gera húsleit á skrifstofum þessara fulltrúa sem hafa verið nefndir til þess að rannsóknargögnum sé ekki spillt... Íslenska kerfið, dómskerfið og lögregluyfirvöld ráða ekki við þetta mál.”
Svanur var þarna að vísa til þess að grunur væri uppi um alvarleg mútubrot og einmitt af þeim ástæðum þyrfti að rannsaka málið.

Það sem á Bjarna er lagt
Í raun er alveg fráleitt að ætlast til þess að nýkjörinn formaður Sjáflstæðisflokksins gangi sjálfur í að gera upp meint spillingarmál innan flokksins með því að reka framkvæmdastjórann, koma syndunum yfir á fráfarandi formann og segja svo að málum hafi verið kippt í lag.
Enginn er auk þess dómari í eigin sök. Sjálfstæðisflokkurinn bað um rífleg framlög og kunningja- og samtryggingarbræðralag stjórnmálamanna og viðskiptajöfra innan flokksins brást við með óvenjulega raunsnarlegum hætti.  Það gerðist óvart á tímum þegar stjórnmálamenn og auðmenn einblíndu á orkulindir og útrás orkugeirans.
En ennig er hugsanlegt að eigendur bankanna hafi með rausnarskap sínum verið að þakka fyrir að fá að njóta þess frelsis sem frjálshyggja Sjálfstæðisflokksins hafði fært þeim á fjórum kjörtímabilum eða svo.

Æ sér gjöf til gjalda
Höfðingjar eru þeir sem veitt geta öðrum af gæðum sem þeir ráða yfir og hafa nóg af. Með rausnarskap öðlast menn orðstír velvildar og verða nafntogaðir höfðingjar.
En „æ sér gjöf til gjalda“. Hvernig geta fátækir menn endurgoldið höfðinglegar gjafir? Hvernig getur fátækur Sjálstæðisflokkur endurgoldið höfðingskap bankaeigenda?
Það er gert með hollustu við höfðingjana. Þannig verða áhrif þeirra sýnileg og vald þeirra því áþreifanlegra sem hirð þeirra stækkar.
Eigendur bankanna voru að sumu leyti komnir í stöðu höfðingjanna á þjóðveldisöld. Drottnunarvald þeirra ágerðist. Auðræðið tók á sig mynd og æ sjálfsagðara varð að kaupa sér stjórnmálaáhrif eins og hvað annað. Að vísu hafði löngu áður verið lögð gullæð frá LÍÚ í Valhöll sem færði sjálfstæðismönnum næringu og kraft til þess að takast á við óvini kvótakerfisins. Glík skulu gjöld gjöfum.

Hið flekklausa lýðræði
Að leggjast á bakið eins og hundur, sem sýnir skilyrðislausa uppgjöf, er vel þekkt viðbragð frá öðrum löndum til þess að draga úr þunga hneykslis. En það dugar ekki alltaf, einkanlega þegar grunngildi samfélagsins hafa verið vanvirt og siðaboð fótum troðin.
Bjarni formaður ætti að velta því fyrir sér hvernig unnt sé að bregðast við þegar flokkur hans hefur þverbrotið regluna um hófsemi í opinberu starfi, vanvirt viðmið um heiðarleika í opinberu lífi og látið kröfuna um gott fordæmi stjórnmálamanna sem vind um eyru þjóta.
Hvernig passar Sjálfstæðisflokkurinn inn í nýju myndina um flekklaust og gagnsætt lýðræði hins nýja  Íslands?

(Birt í DV 16.apríl 2009)

Rekstraröryggi fyrirtækja

Kjartan Gunnarsson, Fixerinn, eins og Össur Skarphéðinsson kallaði hann eitt sinn, talaði fjálglega um nauðsyn nýrra laga um fjármál stjórnmálaflokka 22. nóvember 2006 þegar hann og fleiri kynntu samkomulag um hertar reglur og aukið gagnsæi í fjármálum stjórnmálaflokka. Auðmenn gætu freistast til að kaupa sér stjórnmálaáhrif og nota
 
“auð  til þess að hafa stjórnmálaleg áhrif. Þetta vil ég gjarnan koma í veg fyrir. Ég tel að íslenskt stjórnmálalíf hafi verið mjög hreint og laust við áhrif af þessu tagi. Ég vil gjarnan að svo verði áfram. Þess vegna studdi ég þessar tillögur og tók þátt í starfi þessarar nefndar meðal annars með það í huga að stuðla að því að niðurstaða starfsins yrði sú að komið yrði í veg fyrir freistingar af þessu tagi,” sagði Kjartan.

Varla hafði Kjartan sleppt orðinu, sléttur í framan, þegar Sjálfstæðisflokkurinn stakk 30 milljónum króna í vasann frá FL-Group. Þá nýbúinn að samþykkja lög um áðurgreindar takmarkanir á framlögum auðmanna til flokksins.

Jafn sakleysislegir tóku forkólfar Flokksins við auknum framlögum frá ríkinu í samræmi við ákvæði nýju laganna, sem áttu að bæta stjórnmálaflokkum upp tekjur sem þeir kynnu að verða af eftir að auðmönnum var bannað að kaupa sér stjórnmálaáhrif.
 

Sjálfstæðismenn ættu að varast að sverja af sér að þeir hafi ætlað að koma rekstri orkufyrirtækja í hendur einkaaðila. Þetta var þeirra hugmyndafræði og stefna og vandalaust að sýna fram á það.

Auðvitað styðja auðmenn, sem komast vilja yfir orkulindirnar og orkufyrirtækin, Sjálftæðisflokkinn, flokkinn sem venjulega fór með völdin.

Jafnvel gott að setja 30 milljóna króna gulrót fyrir framan þá til hvatningar.
Bæði Landsbankaeigendur og eigendur FL voru áhugasamir um að komast inn í orkugreirann með fulltingi Sjálfstæðisflokksins, Björns Inga Hrafnssonar og fleiri.
Þarf eitthvað að ræða þetta?  

Stjónmálaflokkarnir heyja nú ódýrustu kosningabaráttu sögunnar. Það er að segja; hún er öll á kostnað Sjálfstæðisflokksins.
Frá lokum janúar hefur Sjálfstæðisflokkurinn einbeitt sér að því að safna fylgi fyrir núverandi stjórnarflokkana og hefur lagt í mikinn fórnarkostnaði við að halda samnlögðu fylgi Samfylkingarinnar og VG vel yfir 50 prósentum sem skilar þeim 37 - 40 þingmönnum af 63 eftir kosningar.

Herfræði Sjálfstæðisflokksins er margslungin. Hér eru nokkur atriði hennar:

- Björn Bjarnason lýsir yfir að Sjálfstæðisflokkurinn klofni ef landsfundur samþykki að sækja um aðild að ESB og samningsniðurstaða verði borin undir þjóðaratkvæði.

- Landsfundur samþykkir að pakka í þjóðernisskotgrafirnar og setja ESB og gjaldmiðilsvanda þjóðarinnar á ís í 14 ár í viðbót. Flokkurinn losnar þar með við 15 prósent kjósenda sinna þ.e. harða ESB-sinna. Meira en helmingur flóttamannanna kýs stjórnarflokkana, hinir sitja heima á kjördag.

- Þingflokkurinn leggst gegn lýðræðisumbótum, gegn auknum möguleikum til að bera mál undir kjósendur í þjóðaratkvæðagreiðslu og tilraunum til að setja í stjórnarskrá ákvæði um að náttúruauðlindir séu þjóðareign. Þeir vilja að orkulindir séu einkaeign eins og óveiddur fiskur í sjó. - Málþóf á Alþingi hrekur nokkur prósent til viðbótar frá flokknum.

- Davíð Oddsson flytur tímamótaávarp á landsfundi Sjálfstæðisflokksins um útlendingahatur og níðinga innan flokksins. Davíðsarmurinn klappar, en fjöldi sjálfstæðismanna bætist í hóp þeirra sem ætla að sitja heima á kjördag.

- Þjóðin er upplýst um að Björn Bjarnason sé eftir allt saman í boði Baugs og Hannesar Smárasonar. Þetta verður ljóst þegar fjölmiðlar uplýsa um 55 milljóna króna framlög til Sjálfstæðisflokksins frá FL-Group og Landsbankanum. Þriðjungur sjálfstæðismanna er agndofa yfir spillingunni. Margir ganga úr flokknum, aðrir ætla að sitja heima, enn aðrir íhuga að kjósa stjórnarflokkana, jafnvel Borgarahreyfinguna.

- Sjálfstæðisflokkurinn logar í illdeilum. Davíðsarmurinn reynir að bola Guðlaugi Þór út en tekst ekki. Hann veit of mikið. Reynt að koma sök á Geir Haarde og Andra Óttarsson, menn sem standa ekki í eldlínunni fyrir kosningarnar. Dæmt til að mistakast. Mörgum fallast hendur.

Niðurstaðan er sú að stjórnarflokkarnir halla sér makindalega aftur á bak í hægindastólum, leggja kosningapeninga sína  inn á bók og leyfa Sjálfstæðisflokknum að reka fyrir sig best lukkuðu kosningabaráttu VG og Samfylkinginar frá upphafi.

Sjálfstæðisflokkurinn tók við 55 milljónum króna frá Hannesi Smárasyni og Björgólfunum fyrir meira en tveimur árum. Búinn að eyða þeim.
Hann hætti við að taka við 55 milljónunum meira en tveimur árum síðar þegar fjölmiðlar komust að öllu saman. Þarf sjálfsagt að taka lán til að endurgreiða  “skítuga peninga”.

Forkólfar flokksins segja núna að viðtaka milljónanna 55 stríði gegn grundvallargildum flokksins.

Stríddi það einnig gegn grundvallargildum flokksins þegar hann sendi tvo “stafnbúa” í flokknum á fund Jóns Ólafssonar til þess að heimta af honum 5 milljónir í flokkssjóðina árið 1995?

Fyrir fuglatístara á AMX-vefnum, sem telja að spillingin í Sjálfstæðisflokknum sé fréttamönnum ofviða, skal upplýst, að samkvæmt hækkun neysluvísitölunnar er eru 5 milljónirnar um 9,7 milljónir í dag!

Trúa sjálfstæðismenn því að 55 milljóna króna framlag FL-Group og Landsbankans árið 2006 hafi verið hluti af góðgerðarstarfsemi í þjóðfélaginu?
Hvaða “vöru” ætluðu þeir að “kaupa” sem réttu Sjálfstæðisflokknum 55 milljónir króna?
Orkulindir? Orkufyrirtæki? Samstarf um orkuútrás?

Heppilegt að láta Geir H. Haarde taka á sig alla sökina sem hættur er í pólitík. Láta syndaklafann á bak Geirs og henda honum út. Og heimilisvininum Andra Óttarssyni.

Skrímsladeildin í flokknum heimtar meira blóð. “Út með Guðlaug Þór... hann var áreiðanlega málaliði útrásarvíkinganna. Látum hann axla ábyrgðina...”
Forystan getur það ekki. Guðlaugur Þór veit of mikið...
Hvar ætli þetta stöðvist?
-----
Lítil gáta: Hvað er sameiginlegt með Sjálfstæðisflokknum og Sinfóníuhljómsveit Íslands?
Svar: Stærstu styrktaraðilar beggja voru FL-Group og Landsbankinn.