Maður heitir Ívar Jónsson og er stjórnmálafræðingur.

Hann skrifar grein í Morgunblaðið fyrir helgina (föstudag) um sjáflstæðisbaráttuna fyrr og nú.
Hann fer aftur til greinar í Morgunblaðinu árið 1929 til þess að leita fanga gegn aðild að Evrópusambandinu. Greinin er eftir Jón Þorláksson stofnanda Sjálfstæðisflokksins.
Í þessari 80 ára gömlu grein varar Jón við ásælni Dana; þeir sæti færis að hafa arðinn af fiskimiðunum af íslensku þjóðinni í krafti jafnréttisákvæðis sambandslaganna. Danir glími við atvinnuleysi og muni seilast í auðlindir Íslendinga.
"Verslunarsagan hefir sýnt oss nægilega hvað það kostar, þegar afrakstur veigamikils atvinnuvegar rennur út úr landinu."

Og svo segir Ívar sjálfur eftir langa tilvitnun í Jón Þorláksson: "Það er athyglisvert að með því að taka út úr textanum orðin "Danmörk" og "Danir" og setja inn "Evrópusamband" og "íbúar Evrópusambandsins" sést hversu sígild varnarðarorð fyrsta formanns Sjálfstæðisflokksins eru."

Mér finnst að Ívar ætti að birta þessa grein í Finnlandi og Svíþjóð, svona til að byrja með,  og kanna viðbrögð "íbúa Evrópusambandsins" í þessum löndum við ásælni "Evrópusambandsins" í auðlindir Finnlands og Svíþjóðar.
Hvernig skyldi til dæmis Svenson, kjósandi í Gautaborg, taka því þegar "íbúar Evrópusambandsins" fara að seilast í auðlindir hans og sænskrar þjóðar sinnar.

Má ég biðja Ívar stjórnmálafræðing um að útskýra hvað hann vildi segja með grein sinni?

Var hann til dæmis að segja að heimsvaldastefna Samherja og yfirráð útgerðarinnar yfir úthafsveiðikvóta Evrópusambandsins undanfarin 10 til 15 ár sé göfugri en smávægilegar veiðiheimildir Evrópusambandsins innan íslenskrar landhelgi?

Veit hann að sænska orkufyrirtækið Vattenfall (100% eign sænsku þjóðarinnar) sér Þýskalandi fyrir 15 prósentum af raforkuþörfinni í landinu? Veit hann að Berlínarbúar eru algerlega háðir Svíum um rafmagn til að kynda og lýsa upp borgina sína? Líka Varsjárbúar?

Hvað varst þú eiginlega að reyna að segja Ívar? Ertu að vara við einhverri hættu? Hver er hún?

Á þetta að vera eitthvert þjóðernishyggjufóður til að herða Sjálfstæðismenn eða VG í einangrunarhyggju sinni?

Spyr sá sem ekki veit.

Hannes Hólmsteinn Gissurarson var skipaður lektor við félagsvísindadeild Háskóla Íslands árið 1988. Það var gert með járnkarli og kúbeini flokksbróður hans, Birgis Ísleifs Gunnarssonar, þáverandi menntamálaráðherra. Ráðherrann fór gegn áliti dómnefndar HÍ, deildarfundar, nemendaráðs, háskólaráðs og fleiri. Enda náði Hannes ekki máli að mati dómnefndarinnar og þóttu aðrir hæfari en hann.

Tveimur dögum áður en Davíð Oddsson og Haraldur Jóhanessen voru ráðnir ritstjórar Morgunblaðsins birti DV fréttaskýringu um Árvakur og Moggann  undir fyrirsögninni Í stríði við ríkisstjórnina.

Fjallað var um hremmingar Árvakurs og Morgunblaðsins undanfarið ár; eigendaskiptin, skuldirnar og fleira.

Í umfjöllun DV 22. september sl. er meðal annars þetta að finna: 

„Af þessu má ráða að kveikjan að ritstjóraskiptum á Morgunblaðinu er ekki fyrst og fremst rekstrarleg. Hún endurspeglar miklu fremur harðnandi stjórnmálaátök og ríkan vilja á hægrivæng Sjálfstæðisflokksins til þess að ná vopnum eftir bankahrunið og auka áhrif og völd sem kostur er um leið og flokkurinn sætir færis að ná aftur stjórnartaumunum í landinu. Augljóslega er þarna á ferðinni hópur sem harðast vinnur gegn Icesave-ríkisábyrgðinni, aðild að ESB og  breytingum á kvótakerfinu. Fyrst og síðast þykir mest um vert að koma núverandi ríkisstjórn frá völdum, koma í veg fyrir pólitískt og hugmyndafræðilegt hámarkstjón flokksins vegna bankahrunsins.“

Sá mánuður sem liðinn er síðan þetta birtist í DV bendir eindregið til þess að það mat sem fram kemur í tilvitnuninni hafi í aðalatriðum verið verið rétt.

Óskar Magnússon útgáfustjóri Morgunblaðsins kom fram í Kastljósi 24. september og sagði meðal annars eftirfarandi:

„Það er lykilatriði hjá Morgunblaðinu og allri okkar framgöngu að tapa ekki því trausti og þeim trúverðugleika sem við höfum hjá þjóðinni...“

Í ljósi þessa sem að framan greinir langar mig til þess að spyrja Óskar:

1) Telur Óskar að framgangan á Morgunblaðinu að undanförnu hafi stuðlað að því að tapa ekki trausti og trúverðugleika blaðsins?

2) Er það rétt munað að sá ritstjóranna sem var í lykilstöðu þegar fjármálakerfið íslenska hrundi ætti ekki að fjalla um mál sem tengdust hruninu?  Hafði Óskar einhver orð um það?

Eftirfarandi grein eftir Torgny Nordin birtist í Göteborgs Posten í Svíþjóð í gær:


Alls staðar þessi Davíð Oddsson

Efnahags- og stjórnmálaþróunin á Íslandi undanfarinn aldarfjórðung minnir meira á óreiðuna í bananalýðveldi en ástandið í norrænu velferðarríki. Íslenska samfélagið er sannarlega lýðræðislegt og opið eins og önnur norræn samfélög en undir yfirborðinu eru að verki óheilbrigð kunningjatengsl og ljósfælnar klíkur sem fara með völdin í viðskiptum, fjölmiðlum og stjórnmálum.

Davíð Oddson gegnir þar lykilhlutverki, maður sem algerlega  ómögulegt er að horfa framhjá vilji maður öðlast skilningi á íslenskum aðstæðum. Í meira en aldarfjórðung hefur hann haft afgerandi áhrif í landinu.

Halda mætti að Davíð Oddsson sé mjög algengt nafn á Íslandi og að til sé mikill fjöldi Davíða: einn er borgarstjóri í Reykjavík sem stuðlar að því að gera borgina óheflaða með því að leyfa vændi og sleppa jepptröllum á götur borgarinnar; annar er forsætisráðherra sem tekur þátt  í því að eyðileggja dýrmætustu staði íslenskrar náttúru; þriðji er utanríkisráðherra sem gerir allt til þess að koma í veg fyrir aðild landsins að ESB; enn einn Davíð er seðlabankastjóri og einn þeirra allra verstu í heimi samkvæmt úttekt alþjóðlegs viðskiptablaðs; annar Davíð er ritstjóri á Morgunblaðinu,  áhrifamesta dagblaðsins í landinu.

En þannig er það ekki. Þessir mismunandi Davíðar eru í raun og veru einn og sami maðurinn: Davíð Oddsson, alltaf þessi sami Davíð Oddsson.

Í næst síðustu endurholdgun sinni sem seðlabankastjóri fylgdi Davíð stefnu -  með aðstoð vina sinna í Sjálfstæðisflokknum -  sem leiddi til hruns íslenska bankakerfisins. Þar eð hrunið leiddi til vandamála sem enn eru óleyst í samskiptum við Hollendinga og Breta eru vanrækslusyndirnar í íslenskri efnahagsstjórn nú orðnar vel þekktar um heim allan.

Þótt svo að kreppan fagni nú eins árs afmæli er það fyrst nú sem Íslendingar finna fyrir henni í alvöru. Áætlað er að meira en helmingur þjóðarinnar ráði ekki við skuldir sínar og upp undir jafn margir eigi við aðsteðjandi vanda að glíma.

Við þessar aðstæður segja nýir eigendur Morgunblaðsins eðalbornum ritstjóra upp störfum ásamt um þrjátíu blaðamönnum. Inn á sviðið gengur Davíð Oddsson! Eins og íslenski blaðamaðurinn Egill Helgason orðar það;  „þetta er eins og að gera Nixon að ritstjóra Washington Post í kjölfar Watergatehneykslisins.“

Davíð Oddson hóf feril sinn sem ritstjóri fyrir mánuði og notar nú stöðu sína til að endurrita söguna blygðunarlaust sér í hag. Þetta eru fáránleg staða en lýsandi fyrir aðstæðurnar á hinni fögru eyju sem rís úr Atlantshafinu.

Torgny Nordin

Tveimur dögum áður en nýir ritstjórar tóku við Morgunblaðinu, fyrir um mánuði, birti DV fréttaskýringu undir fyrirsögninni Í stríði gegn ríkisstjórninni.

Þarna voru dregin saman ýmis atriði um hremmingar Árvakurs og Morgunblaðsins undanfarið ár. Sagt var frá því hvernig blaðið hefði snemma á árinu komist í hendur nýrra eigenda.

Í úttekt DV var meðal annars þetta að finna:

„Af þessu má ráða að kveikjan að ritstjóraskiptum á Morgunblaðinu er ekki fyrst og fremst rekstrarleg. Hún endurspeglar miklu fremur harðnandi stjórnmálaátök og ríkan vilja á hægrivæng  Sjálfstæðisflokksins til þess að ná vopnum eftir bankahrunið og auka  áhrif og völd sem kostur er um leið og flokkurinn sætir færis að ná  aftur stjórnartaumunum í landinu. Augljóslega er þarna á ferðinni hópur sem harðast vinnur gegn Icesave-ríkisábyrgðinni, aðild að ESB og breytingum á kvótakerfinu. Fyrst og síðast þykir mest um vert að koma núverandi ríkisstjórn frá völdum, koma í veg fyrir pólitískt og hugmyndafræðilegt hámarkstjón flokksins vegna bankahrunsins.“

Mánuðurinn sem liðinn er hefur fært sönnur á flest af því sem þarna var sagt.

Nú vil ég spyrja Óskar Magnússon, útgáfustjóra Morgunblaðsins:

1) Er það rétt munað að sá ritstjórinn sem var í höfuðhlutverki í aðdraganda bankahrunsins yrði ekki látinn fjalla um mál er snerta bankahrunið?

2) Óskar sagði orðrétt í Kastljósþætti 24. september: "Það er lykilatriði hjá Morgunblaðinu og allri okkar framgöngu að tapa ekki því trausti og þeim trúverðugleika sem við höfum hjá þjóðinni..."
Spurt er: Hefur framganga Óskars og eigenda Morgunblaðsins miðað að því að tapa ekki umræddu trausti og trúverðugleika? 

3) Í umræddu Kastljósviðtali taldi Óskar það mikinn feng fyrir Morgunblaðið að Davíð Oddsson nýráðinn ritstjóri væri laginn við að draga að sér athygli.
Spurt er: Er Óskar ánægður með þá athygli sem Morgunblaðið hefur fengið undanfarinn mánuð?