Í barnaskap sínum flýtur fyrsta vinstri- og jafnaðarmannastjórn íslenska lýðveldisins sofandi að feigðarósi.

Hún hefði getað haft alla þræði í hendi sér að skera upp herör gegn spillingu í stjórnmálum og viðskiptum sem nærðist og dafnaði í skjóli Sjálfstæðisflokksins um áratugaskeið. Í heil tólf ár fyrir bankahrun hafði Flokkurinn ásamt Framsókn næði til þess að innleiða frelsi án ábyrgðar í viðskiptalíf og stjórnmál. Fyrir vikið ríkir nú ósýnileg og ábyrgðarlaus valdastétt yfir Jóhönnu og Steingrími og fer sínu fram.

Ríkisstjórn jafnaðar- og vinstrimanna hefði getað haft alla þræði í hendi sér að koma á nýrri tegund samskipta við aðrar þjóðir í stað þess að efna til illinda við þær í boði Sjálfstæðis og Framsóknar. En um þessi mikilvægu mál, sem og um guðstrúna á ónýtan gjaldmiðilinn, ríkir sundurlyndið og barnaskapurinn yst til vinstri.

Ríkisstjórn jafnaðar- og vinstrimanna hefði getað pakkað í vörn fyrir alþýðu þessa lands og hafið baráttu fyrir réttarbótum og bættum hag hennar, til dæmis gagnvart fjármagnseigendum. Þess í stað íhugar hún að hlaupa út í sama pytt og Davíð Oddsson, sem fékk hraksmánarlega útreið þegar hann sem forsætisráðherra reyndi að beygja Hæstarétt í öryrkjamálinu svonefnda. Kannski ætti Samfylkingin að hlusta á fyrrum liðsmann sinn á þingi, Lúðvík Bergvinsson lögfræðing, sem segir í DV í dag að það myndi trúlega vekja heimsathygli ef stjórnvöld undir forystu vinstrimanna, myndu við þær aðstæður sem skapast hafa í kjölfar hæstaréttardómanna um ólögmæti ákvæða um gengistryggingu „færa  fjármagnseigendum á nýjan leik þau verðmæti sem þeir hafa að mati Hæstaréttar tekið á ólögmætan hátt frá almenningi og fyrirtækjum í þessu landi. Þá væri óhætt að segja að byltingin væri farin að éta börnin sín,“ segir Lúðvík.

Ríkisstjórn jafnaðar- og vinstrimanna hefði getað haldið fast á spöðunum varðandi almannarétt og eignarhald á auðlindum. En nú er HS orka í eigu kanadísks fyrirtækis og Jón Bjarnason í þann veginn að skila útþynntu áliti um afnotarétt á auðlindum sjávar. Áliti sem bæði Samfylking og VG höfnuðu í auðlindanefnd árið 2001.

Ríkisstjórn jafnaðar- og vinstrimanna vaknar dag hvern með beinverki og hita, kemst þar af leiðandi aldrei almennilega til verka og vinnur helst ekkert af myndugleik. Á þetta lag ganga hagsmunapotarar gamla Íslands sem ráða skilanefndum, slitastjórnum og viðskiptalífinu almennt. Þeir eru sem dragbítur í Icesavemálinu. Þeir spilla samskiptum við erlend ríki sem á endanum eru þó líklegust til að draga okkur upp úr drullunni.
Hagsmunapotararnir eru einkum hentistefnumenn úr röðum lögfræðinga og endurskoðenda sem fylgja nú hrægammahagfræðinni í stað nýfrjálshyggjunnar sem leidd var í sláturhús haustið 2008. Þeir eru ósnertanlegir og búnir að vinna leikinn gegn ríkisstjórn jafnaðar- og vinstrimanna. Þar ræður barnaskapur ystavinstrisins ferðinni.