Í blábyrjun árs 2009 ritaði Agnes Bragadóttir blaðamaður á Morgunblaðinu grein þar sem fram kom að viðtal við Þorstein Pálsson fyrrverandi formann Sjálfstæðisflokksins hefði verið kippt út. Morgunblaðið hefði ekki getað samþykkt breytingar á viðtalinu.

Þetta hefur  verið áreiðanlega verið gert á málefnalegum grundvelli og í samræmi við grunnreglur góðrar blaðamensku.

Í umræddri grein lét Agnes einnig að því liggja að eftir að hafa tapað formannsslag við Davíð Oddsson 1991 hafi Þorstein haft lifibrauð sitt úr hendi hans í 15 ár! Fyrst sem ráðherra og síðar sendiherra.
Þar með væri það einhvern veginn ódrengilegt af ritstjóranum Þorsteini Pálssyni að gagnrýna Davíð.

Mér þótti eitt og annað aðfinnsluvert við það hugarfar sem birtist í texta Agnesar og bloggaði meðal annars eftirfarandi um málið 4. janúar 2009:

"Þetta kemur upp um einstaklega ófrjálsan og kúgaðan þankagang Agnesar. Umbunar- og tyftunarkerfi Flokksins og formannsins er fólgið í því að útdeila almannafé, sem hann ræður yfir með aðgangi að ríkissjóði, til dæmis með því að veita mönnum sendiherrastöður. Gegn sendiherrastöðu á Davíð sem sagt að hafa keypt hollustu Þorsteins að eilífu og því óleyfilegt af honum að gagnrýna Davíð árið 2008 fyrir peningamálastjórn síðustu ára.
 
Ef Agnes hugsar einmitt svona ætti hún ekki að stunda blaðamennsku. Starfar hún sjálf sem frjáls blaðamaður eða finnst henni eðlilegt að starfa í skjóli einhvers? Er hún málpípa einhvers sem hún þarf að endurgjalda greiða? Rétt eins og Þorsteinn átti ekkert með að gagnrýna Davíð eftir að hafa "þegið lifibrauð sitt" í 15 ár úr hendi hans? Glík skulu gjöld gjöfum."

Nú hefur verið upplýst í DV að Agnes raunverulega þáði gæði af eigendum FL Group og Baugs. Hún neitaði því sjálf upphaflega að hafa þegið boðsferðir, eða "mola" af borðum framangreindra félaga. Sveinn Andri Sveinsson lögfræðingur ritar nú Pressunni:

Í hvorugt skiptið vildi Agnes tjá sig við blaðamann dv.is né heldur hefur hún á nokkurn hátt tjáð sig um þessar fréttir í öðrum miðlum eða með einhverjum hætti leiðrétt þær. Hún hefur haft nokkuð rúman tíma til þess þ.a. þegar þetta er skrifað má telja óhætt að draga þá ályktun að í þögn Agnesar felist samþykki; fréttir dv.is séu réttar.

Sveinn Andri segir:

"Fátt ef nokkuð er alvöru fjölmiðli mikilvægara en traust þeirra sem á hann hlýða eða lesa...
Sé einn blaðamaður staðinn að því að fara með ósannindi bitnar það ekki bara á honum heldur á öllum starfsfélögum hans á þeim miðli og miðlinum sjálfum. Ástæðan er eftirfarandi:

Ekkert misbýður lesendum meira en þegar blaðamenn eru staðnir að lygum enda eiga blaðamenn það allir sammerkt að sá sem einu sinni hefur orðið uppvís að ósannindum hefur glatað traustinu með öllu."

Nú langar mig til þess í fullri alvöru að biðja Agnesi Bragadóttur um að íhuga að stíga fram með góðu fordæmi og upplýsa, til dæmis á vettvangi Blaðamannafélags Íslands, hvað satt er og rétt í þessu máli.
Það er nefnilega hárrétt hjá Sveini Andra, að atvikin og álitamálin, sem hér eru rædd, eru ekki einkamál Agnesar.
Hvorki Agnes né Blaðamannafélag Íslands má taka Sjálfstæðisflokkinn sér til fyrirmyndar, sem á landsfundi fyrir ári stakk eigin endurreisnarskýrslu undir stól og þar með tiraunum til þess að gera upp fortíð sína. Það var gert að undirlagi núverandi ritstjóra Morgunblaðsins sem Agnes starfar undir.

Ræður nokkuð forstokkun hugarfarsins ríkjum í Hádegismóum?