Ég hlaut blaðamannaverðlaun Blaðamannafélags Íslands í gær.

Viðurkenningin gladdi mig mjög.

Ég sagði við hóp starfssystkyna í gærkvöldi að það hefði runnið upp fyrir mér fyrir aðeins nokkrum misserum hversu mjótt bilið er milli kaldrar skynsemi og tilfinninga í störfum blaðamanna.
Það á vafalaust við um mörg önnur störf.

Þetta er raunar afar einfalt: Því betri gögn sem blaðamaðurinn kemst yfir, því betur sem hann sannreynir efnivið fréttar sinnar, því meiri verður kjarkurinn til að segja hana.

Það gleður mig einnig að í hópi ungra blaðamanna er nú að finna óvenju marga snjalla, hugsandi og hugrakka einstaklinga.

Það er gott fyrir íslenskt þjóðfélag.

Þessar línur set ég á blað ekki síst til þess að þakka kærlega fyrir hlýjar óskir frá lesendum, í athugasemdadálkum, tölvupóstum og símboðum.

Ég verð var við að ekki eru allir jafn ánægðir með skoðanir mínar. Best líkar mér málefnaleg skoðanaskipti en virði tjáningarfrelsið til enda.

Kærar þakkir.