Margvísleg lög skylda stjórnvöld og stofnanir til þess að gæta að öryggi borgaranna á nánast öllum sviðum mannlífsins.
Lög um fjármálafyrirtæki og lög um verðbréfaviðskipti eru dæmi um slík lög.
Rétt er til dæmis hjá Svavari Gestssyni að tilgangur Tryggingasjóðs innstæðueigenda er að tryggja hagsmuni almennings, almennra sparifjáreigenda en ekki auðmanna og kapítalista. Þeir hafa alltaf lag á að bjarga sér ofar lögum ef út í það er farið.
Íslensk stjórnvöld, embættismenn í Seðlabankanum og Fjármálaeftirlitinu kusu að þegja í heilt ár um gríðarlega alvarlega lausafjárstöðu íslensku bankanna. Um þetta má lesa í helgarblaði DV.
Öll þögðu þau yfir upplýsingum sem gátu haft áhrif á gengi hlutabréfa í íslensku bönkunum.
Það er ólöglegt.

Meðal siðaðra þjóða og á djúpum og þróuðum hlutabréfamörkuðum treysta menn því að upplýsingar sem dæmast vera innherjaupplýsingar sem geta haft áhrif á gengi hlutabréfa sé birt öllum.
ÖLLUM á markaði!!  Það er undirstaða hlutabréfamarkaðarins að ALLIR  sitji við sama borð.
Baldur Guðlaugsson innherjaembættismaður sagði um fund sem hann sat 29. júlí árið 2008 að ef þær upplýsingar sem starfshópurinn fjallaði um yrði á almanna vitorði yrði það banabiti bankanna!
Raunin er sú - og það mun sagan færa sönnur á - að einmitt þetta samsæri gegn íslenskum hluthöfum varð bankakerfinu að falli.
Lindir bankanna til þess að taka fé að láni erlendis voru þornaðar.
Seðlabankinn lánaði Landsbankanum krónur til þess að ryksuga 100 milljarða í ríkisskuldabréfum og húsnæðisbréfum vorið 2008 á íslenskum markaði. Hverjar voru tryggingarnar og hvers vegna fór Seðlabankinn á hausinn?
Peningana notaði Landsbankinn til að sækja sér evrur í Hollandi og Lúxemborg.
Lifandi lík Landsbankans fékk að opna Icesave 29. maí  2008 í Hollandi og sækja þangað 300 milljarða króna áður en bankinn féll.
Ef það sannast í niðurstöðum rannsóknarskýrslu Alþingis að Seðlabankinn, FME, Geir , Ingibjörg Sólrún, Björgvin, Baldur og þau öll hin hafi átt hlut að samsæri þagnarinnar gæti þeim orðið hált á svellinu.

Þetta samsæri er nefnilega ólöglegt. Ekki aðeins er galið að ljúga að Bretum og Hollendingum heldur er ólöglegt að leyna íslenskum hluthöfum upplýsingum sem teljast innherjaupplýsingar.
Þeir geta brátt farið í mál við íslenskar eftirlitsstofnanir eins og FME og Seðlabankann vegna samsæris þagnarinnar.
Rétt eins og saksóknari í New York er nú farinn í mál við Bank of America vegna þess að bankinn leyndi upplýsingum um raunverulega stöðu Merill Lynch bankans þegar hann tók bankann yfir með aðstoð hins opinbera.
Hér er ótalið að Fjármálaeftirlitið hafði allar heimildir til þess að rannsaka raunverulega stöðu Landsbankans fremur en að stunda mestu meðvirkni sem um getur í sögunni.
Í raun skiptir engu máli hvað Björgvin G. eða Jónas Fr.eða Davíð segja. Lögin gera þá ábyrga og þeir áttu og máttu vita.
Ef Björgólfur Guðmundsson og Kjartan Gunnarsson og Sigurjón Árnason segja að tunglið sé ostur er ekki þar með sagt að Davíð Oddsson, Jónas Friðrik og Björgvin G. geti haldið því fram sem sannleika að tunglið sé ostur og borið slíkt kjaftæði í Hollendinga og Breta.

Málið verður æ svartara.

Hér verður aldrei til hlutabréfamarkaður á ný.