Sigurður G. Guðjónsson lögmaður skrifar umhugsunarverðan pistil á pressunni.is um frest þann sem rannsóknarnefnd Alþingis hefur tekið sér til að birta alþjóð skýrlsu sína.

„Þeir, sem nefndin telur í skýrslu sinni, hafa með athöfnum sínum eða athafnaleysi orsakað bankahrunið eiga rétt á því að fá aðgang að öllum gögnum sem þá varða og skýrslan byggir á áður en skýrslan verður birt til að neyta andmælaréttar síns. Annað verklag af hálfu nefndarinnar felur í sér brot á andmælarétti. Brot gegn andmælarétti leiðir jafnan til þessi í stjórnsýslurétti að ákvörðun stjórnvalds telst ógild.
Dugar mánuður til andmæla, ef skýrslan er jafn svört og orð nefndarformannsins í fjölmiðlum hafa gefið  til kynna, eða verður útgáfu hennar frestað á nýjan leik í næsta mánuði?
Bið Alþingis eftir skýrslunni heldur því áfram. Það er kannski líka best fyrir þjóðina að Alþingi bíði sem lengst eftir skýrslunni, því geta þess til meðferðar hennar svo sómi verði af fyrir þing og þjóð, er engin,“ skrifar Sigurður G. Guðjónsson.

Nú er það svo að Alþingi hefur skipað 9 manna nefnd til þess leggja fram tillögur um hvað gert skuli með niðurstöður rannsóknarnefndar Alþingis. 
Ég veit ekki hvort Sigurður G. er þarna að vísa til Ásbjörns Óttarssonar þingmanns frá Snæfellsbæ og hinna sem í nefndinni sitja. Ásbjörn getur þó skrifað út arð úr fyrirtæki sínu hvernig sem allt veltur.

Ágætt er að lesa athyglisvert Sandkorn með þessum skrifum Sigurðar. Í heild sinni er það svona:

„Davíð Oddsson, ritstjóri Morgunblaðsins, telur augljósa annmarka vera á því að skýrsla rannsóknarnefndar Alþingis verði birt aðeins viku fyrir þjóðaratkvæðagreiðslu um ríkisábyrgð. Hann telur einboðið vegna ákvæða stjórnarskrár um þjóðaratkvæðagreiðslu að útgáfu skýrslunnar verði frestað fremur en atkvæðagreiðslunni.
Líklega hefur ritstjórinn meira um þetta að segja en margur hyggur. Hann á að öllum líkindum stóran kafla í skýrslunni sem hann á eftir að fá að sjá. Þennan kafla þarf Davíð að lesa vandlega yfir. Vegna andmælaréttar á hann kröfu til þess að fá að sjá öll gögn og skjöl er hann varðar í skýrslunni. Þetta getur verið tímafrek og erfið vinna fyrir ritstjórann og spurning hvort þrjár vikur geti talist hæfilegur tíma í svo viðamiklu máli. Nefndin hefur ítrekað frestað útgáfudegi skýrslunnar vegna umfangsins og hefur unnið að gerð hennar í rúmt ár. Nefndin verður því í erfiðri stöðu þegar ritstjórinn og aðrir meintir sökudólgar fara fram á hæfilegan frest til að gæta andmælaréttar, til dæmis 6-8 vikur.
Líklega getur nefndin lítið gert við því miðað við hve illa henni sjálfri hefur gengið að halda sér innan þeirra tímamarka sem hún sjálf hefur sett sér. Þá á nefndin eftir að fara yfir andmæli ritstjórans og hugsanlega breyta einhverju um niðurstöður sínar því naumast er andmælarétturinn aðeins til málamynda. Allt útlit er því fyrir að skýrslunnar sé ekki að vænta fyrr en eftir 2-3 mánuði hið fyrsta.“

Sennilega verður íslenskur almenningur að taka sig til og ljúka þeirri byltingu sem hann hóf fyrir réttu ári.