Nú hótar Landssamband íslenskra útvegsmanna að sigla flotanum í land ef Jón Bjarnason sjávarútvegsráðherra úthlutar þeim ekki skötusel inn í séreignaraflahlutdeildarkvótakerfi sitt.

Hótunin um að sigla í land kom fram hjá Friðriki J. Arngrímssyni í fréttum Stöðvar 2 í kvöld. Hann er maðurinn sem Jón Baldvin Hannibalsson kallaði launaðan starfsmann harðsnúnasta sérhagsmunagæsluliðsins í landinu í útvarpsþættinum Sprengisandi um síðustu helgi. Sérhagsmunaliðsins sem væri búið að fara svo illa að ráði sínu að það skuldaði nú þrefaldar árstekjur alls sjávarútvegsins.

Þeir hafa sem sagt í hótunum við þjóðina.

Þeir hafa líka haft í hótunum við sveitarstjórnarmenn í sjávarplássum ef þeir skrifuðu ekki undir áskorun gegn áformum ríkisstjórnarinnar innköllun aflaheimilda til ríkisins í samræmi við fyrningarleiðina.

Þeir sitja í fjölmennri nefnd á vegum sjávarútvegsráðherra sem hefur það verkefni að endurskoða kvótakerfið. Fulltrúar LÍÚ voru í þvílíkri fýlu út í sjávarútvegsráðherra að þeir mættu ekki á fundina um hríð. Ástæðan var að sjávarútvegsráðherra ætlaði að taka slatta af skötuselskvóta og leigja á markaði í stað þess að úthluta honum beint til kvótagreifanna.

Helmingur sjávarútvegsfyrirtækja er gjaldþrota eða því sem næst. Það er hryggilegt.

Drjúgur hluti kvótans er á forræði  bankanna, sem nú eru í meirihlutaeign erlendra kröfuhafa, banka í Þýskalandi og bandarískra vogunarsjóða. Lög kveða á um að þessir kröfuhafar verða að losa sig við kvótann á innlendum markaði ef til þess kemur.

Erlendu kröfuhafarnir gætu líka ákveðið að halda kvótanum en leigja hann út. Væru þeir þá að brjóta lög?

Varla. Og sennilega myndi verð á kvóta lækka verulega við slíkar aðstæður.

Ég mæli með því að erlendir kröfuhafar geri einmitt þetta, leigi útgerðarmönnum hér á landi kvótann sem þeir ráða yfir. Sennilega er það góð leið til tiltektar í kvótakerfinu og dregur áreiðanlega úr braski innan greinarinnar.

Við fáum þá að sjá hvort LÍU verður með jafn mikið harðlífi í garð kröfuhafanna og ríkisstjórnarinnar sem vill að kvótinn verði á forræði þjóðarinnar en útvegsmenn hafi nýtingarréttinn eftir sem áður.