Árið 2003 gaf GRECO, ríkjabandalag innan Evrópuráðsins gegn spillingu, út skýrslu um Ísland. Fjölmiðlar höfðu lítinn áhuga á skýrslunni og hún fór sannarlega ekki hátt.

Höfuðstöðvar GRECO eru í Strassborg. Þaðan hafa nokkrum sinnum frá árinu 1999 komið sérfræðingar sem farið hafa yfir ástandið hér á landi og gefið út allnokkrar skýrslur.

Skýrsla GRECO frá árinu 2003 hafði mikil áhrif á að á endanum voru sett lög hér á landi um fjárreiður frambjóðenda og stjórnmálaflokka og upplýsingaskyldu þeirra.

Ég held að hvorki stjórnvöld, embættismenn eða fjölmiðlar hafi haft nokkurn áhuga á þessum málum á þeim tíma. Samt var varað við verulegum hættum á spillingu í miðjum einkavæðingarfasa bankanna. Umfangsmikilli einkavæðingu fylgir aukin hætta á spillingu; gráa svæðið á mörkum opinnberrar stjórnsýslu og fyrirtækja með kaldhamraða einkahagsmuni stækkar sagði í skýrslunni 2003.

Í þeirri skýrslu stóð líka eftirfarandi:

“Andvaralausir embættismenn, sem trúa því sjálfir að þeir og þjóðin sé óspillt, eru ekki líklegir til að grípa til aðgerða til þess að uppræta spillingu, hvað þá að grípa til fyrirbyggjandi úrræða. Það væri því sæmandi að takast á við fyrirsjáanlegan spillingarvanda, sem þegar hefur komið upp í öðrum löndum. Með frumkvæði væri auðveldara að takast á við vanda sem kann nú að vera mönnum hulinn.”

Ég gæti grenjað ofan í koddan yfir þessu fjandans andvaraleysi.

Af hverju tóku menn ekki þessa skýrslu alvarlega?