Ólafur Ragnar Grímsson forseti talað tæpitungulaust um aulaleg íslensk klíkustjórnmál í nýársávarpi sínu.

Ein mesta brotalöm íslenska stjórnkerfisins væri að sjálfstæði dómstóla væri ekki nægilega tryggt í stjórnarskrá.

Í stað faglegs og opinbers mats á hæfni umsækjenda í lykilstöður réði hollusta við flokk ráðherrans með veitingarvald hans úrslitum.

Ólafur Ragnar sagði að flokksvætt íslenst stjórnkerfi hefði átt þátt í því að illa fór. Því væri það forgangsmál endurreisnarinnar að sjá til þess að menntun, reynsla og fagleg hæfni leysti flokkslega geðþóttavaldið af.

Ólafur Ragnar forseti hefur áður vikið orðum að þessu opinberlega í löngu viðtali sem birtist í öðru tölublaði Mannlífs á nýliðnu ári.

Þar talaði Ólafur Ragnar um áratuga drottununarvald flokkanna yfir embættismannakerfinu sem væri meira en hollt væri fyrir lýðræðið:

“Flokkarnir skipuðu miskunnarlaust sína fulltrúa í embætti innan ráðuneyta og í öðrum stjórnarstofnunum, dyggir flokksmenn höfðu forgang, almennir hæfileikar, menntun og reynsla var ekki ráðandi. Þetta er ekki nýtt á síðari árum. Þetta er viss sjúkdómur ef orða má það svo, sem fylgt hefur íslenskum stjórnmálum allt frá því að Hannes Hafstein varð ráðherra og fór að skipa í stöður (...)  Þetta hefur gert embættiskerfið flokkspólitískt í tvennum skilningi, menn eiga sinn sess og stöðu innan embættismannakerfisins hollustu við flokkinn að þakka og hins vegar að menn vissu um þetta skipunarvald ráðherranna.”

Það er bæði rétt af forsetanum að brýna stjórvöld til að vinda ofan af þessu spillta og skrumskælda stjórnkerfi og klókt af honum að taka upp þennan þráð mánuði áður en skýrsla rannsóknarnefndar Alþingis verður birt.