Eftirfarandi skrifaði ég í kjallaragrein í DV  um miðjan ágúst:

„Vinstri grænir, eins og Ögmundur Jónasson og Lilja Mósesdóttir,  hljóta að gera sér grein fyrir því að viljinn til valdsins og þétt grip um stjórnartaumana er forsenda þess að geta hrundið í framkvæmd fögrum hugsjónum. Gera þau sér ekki grein fyrir því að með því að láta sögulegt meirihlutasamstarf VG og Samfylkingarinnar liðast í sundur vegna Icesave-deilunnar eru þau um leið orðnir bestu liðsmenn Sjálfstæðisflokksins á leið þeirra í valdastólana? (...) Sjálfstæðisflokkurinn hræðist ekki VG enda þjónar sundrungin þar innan veggja hagsmunum flokksins. Á sundrungunni er alið meðal annars með lærðum skrifum lögfræðinga með flokksskírteini.“