Steingrímur J. Sigfússon, formaður Vinstrigrænna, sagði á opnum fundi fjárlaganefndar í gær að að krónan yrði gjaldmiðill þjóðarinnar næstu þrjú til fjögur árin.
„Krónan er ekki ónýt. Það er bara búið að stjórna svo illa hér að hún er grátt leikin. Við höfum alveg forsendur til að hafa hér stöðugan gjaldmiðil og skráðan á réttum forsendum ef við stjórnum okkar málum almennilega.“
Þannig tók Seingrímur til orða á fundi með blaðamönnum í fyrradag. Við hlið hans sat Jóhanna Sigurðuardóttir þögul og hugsaði sitt. En sagði svo aðspurð:  „Ég tel krónuna allt of veika og sé hana ekki til frambúðar sem okkar gjaldmiðil. Ég vil sem fyrst taka upp evru.“
Er hér kominn fleygurinn í áframhaldandi stjórnarsamstarfi VG og Samfylkingar og uppspretta sundurlyndis?
Styrmir Gunnarsson fyrrverandi Moggaritstjóri gælir við einangrunarsinna í VG. „Náið málefnalegt samstarf á milli Sjálfstæðismanna og Vinstri grænna um þetta tiltekna mál mun styrkja Vinstri græna í átökunum við Samfylkinguna um ESB. Þess vegna meðal annars á að leggja áherzlu á slíkt samstarf milli þessara tveggja ólíku flokka.

Æpandi mótsagnir
Steingrímur hafði varla sleppt síðasta orðinu á fundinum með þegar hann arkaði niður á Alþingi og mælti fyrir lögum um hert gjaldeyrishöft. Banna skyldi krónu í milliríkjaviðskiptum með öllu langt fram eftir næsta ári.
Mótsagnirnar eru æpandi og stríða gegn heilbrigðri skynsemi. Er hægt að styðja krónuna og afneita henni um leið? Á að glæpavæða þær fáeinu hræður sem enn framleiða til útflutnings?
Vilhjálmur Egilsson framkvæmdastjóri Samtaka atvinnulífsins og Jón Steindór Valdimarsson framkvæmdastjóri Samtaka iðnaðarins hafa báðir tjáð sig afdráttarlaust um krónuna:
Vilhjálmur: „Með lögum neitar ríkið að taka við eigin gjaldmiðli í eðlilegum viðskiptum. Hvað halda menn að mundi gerast ef Bandaríkjamenn neitðuðu að taka við dollurum fyrir útfluttar bandarískar vörur?“
Jón Steindór: „Við getum aldrei stjórnað vel með krónunni í frjálsum og alþjóðlegum viðskiptum. Okkur tókst það ekki og með því að gæla áfram við þann kost værum við að reyna að leika list hins ómögulega.“

Gaddavír og rafmagn
Á sama tíma og þessu vindur fram reisir Sjálfstæðisflokkurinn tvöfalda rafmagnsgirðingu um landið og klappar niður Norðmenn og aðra Evrópubúa. Kannski á að gerast eitthvað á næstu tíu árum eftir þau fjórtán ár sem flokkurinn réði því að Evrópumálið var ekki á dagskrá.
Seint ætlar Íslendingum að takast að umbreyta eyjaskeggjaviðhorfum til umheimsins. Þau birtust líka í neyðarlögunum sem setja þurfti í byrjun október síðastliðins. „Við“ ætlum aðeins að ábyrgjast innistæður „okkar“ en ekki „ykkar“!  Rétt eins og það væri í lagi að segja: „Við borgum bara hvítum mönnum en ekki svörtum“. Stjórnvöld eru enn þegjandaleg yfir því tjóni sem þessi undarlga þjóðernishneigð olli heimilum og fyrirtækjum í landinu.

Mogginn í höndum flokksins
Útflutningsgreinarnar  þola ekki lengur krónuna, óvissuna, óstöðugleikann og fyrirlitningu útlendinga á öllu sem íslenskt er. Þau bíða sum færis á að flytja reksturinn alfarið til útlanda. Össur, Marel, Actavis, hugbúnaðarfyrirtæki. Já mætti ekki hugsa sér að flytja meira af fiskvinnslunni líka til útlanda?
Vantrúin og skortur á trúverðugleika þjóðarinnar frammi fyrir öðrum þjóðum er mælanlegur. Eftir Davíðshrun bankanna þarf ekkert að reisa neina víggirðingu kring um þessar 300 þúsund hræður sem hér búa. Skuldatryggingaálag íslenska ríkisins stendur í 820 punktum og engum heilvita útlendingi dettur í hug að fjárfesta hér á landi. 
Í kjölfar hrunsins hafa einangrunarsinnar haft fullan sigur í Sjálfstæðisflokknum og boða hernað gegn Evrópusinnum. Væntanlega eru þar hæg heimatökin þar sem Sjálfstæðisflokkurinn - strangt til tekið fjáröflunarnefnd flokksins - tók við rekstri Moggans í gær.