Stjónmálaflokkarnir heyja nú ódýrustu kosningabaráttu sögunnar. Það er að segja; hún er öll á kostnað Sjálfstæðisflokksins.
Frá lokum janúar hefur Sjálfstæðisflokkurinn einbeitt sér að því að safna fylgi fyrir núverandi stjórnarflokkana og hefur lagt í mikinn fórnarkostnaði við að halda samnlögðu fylgi Samfylkingarinnar og VG vel yfir 50 prósentum sem skilar þeim 37 - 40 þingmönnum af 63 eftir kosningar.

Herfræði Sjálfstæðisflokksins er margslungin. Hér eru nokkur atriði hennar:

- Björn Bjarnason lýsir yfir að Sjálfstæðisflokkurinn klofni ef landsfundur samþykki að sækja um aðild að ESB og samningsniðurstaða verði borin undir þjóðaratkvæði.

- Landsfundur samþykkir að pakka í þjóðernisskotgrafirnar og setja ESB og gjaldmiðilsvanda þjóðarinnar á ís í 14 ár í viðbót. Flokkurinn losnar þar með við 15 prósent kjósenda sinna þ.e. harða ESB-sinna. Meira en helmingur flóttamannanna kýs stjórnarflokkana, hinir sitja heima á kjördag.

- Þingflokkurinn leggst gegn lýðræðisumbótum, gegn auknum möguleikum til að bera mál undir kjósendur í þjóðaratkvæðagreiðslu og tilraunum til að setja í stjórnarskrá ákvæði um að náttúruauðlindir séu þjóðareign. Þeir vilja að orkulindir séu einkaeign eins og óveiddur fiskur í sjó. - Málþóf á Alþingi hrekur nokkur prósent til viðbótar frá flokknum.

- Davíð Oddsson flytur tímamótaávarp á landsfundi Sjálfstæðisflokksins um útlendingahatur og níðinga innan flokksins. Davíðsarmurinn klappar, en fjöldi sjálfstæðismanna bætist í hóp þeirra sem ætla að sitja heima á kjördag.

- Þjóðin er upplýst um að Björn Bjarnason sé eftir allt saman í boði Baugs og Hannesar Smárasonar. Þetta verður ljóst þegar fjölmiðlar uplýsa um 55 milljóna króna framlög til Sjálfstæðisflokksins frá FL-Group og Landsbankanum. Þriðjungur sjálfstæðismanna er agndofa yfir spillingunni. Margir ganga úr flokknum, aðrir ætla að sitja heima, enn aðrir íhuga að kjósa stjórnarflokkana, jafnvel Borgarahreyfinguna.

- Sjálfstæðisflokkurinn logar í illdeilum. Davíðsarmurinn reynir að bola Guðlaugi Þór út en tekst ekki. Hann veit of mikið. Reynt að koma sök á Geir Haarde og Andra Óttarsson, menn sem standa ekki í eldlínunni fyrir kosningarnar. Dæmt til að mistakast. Mörgum fallast hendur.

Niðurstaðan er sú að stjórnarflokkarnir halla sér makindalega aftur á bak í hægindastólum, leggja kosningapeninga sína  inn á bók og leyfa Sjálfstæðisflokknum að reka fyrir sig best lukkuðu kosningabaráttu VG og Samfylkinginar frá upphafi.