Ég ræði oft við lögfræðinga. Stundum spyr ég þá um yfirtöku Seðlabankans/ríkisins á Glitni í lok september í fyrra. Var það gert í samræmi við lög? Mega menn brjóta lög í neyð?  Hleypir það ekki að geðþóttanum ef menn fara ekki að lögum?

Líkt og margir aðrir lögfræðingar er Sigurður G. Guðjónsson hrl. Þeirrar skoðunar að lög hafi verið brotin við yfirtökuna á Glitni. Um þetta má lesa í bráðmerkilegum pistli hans á Pressunni.

Sigurður G. Segir frá aðdraganda yfirtökunnar:

„Á fundum með ráðherrum og þingmönnum kynnti Davíð Oddsson þá ákvörðun, að Seðlabankinn legði Glitni til 600 milljónir evra í nýtt hlutafé og eignaðist 75% hlutafjár bankans. Í því fólst í raun þjóðnýting Glitnis. Enginn stjórnmálamaður virðist hafa hreyft andmælum við þjóðnýtingu Seðlabankans. Rúmaðist hún þó hvorki innan fjárlaga né  laga um Seðlabanka Íslands.“

Kannski kunni enginn neitt. Kannski var ekki hlustað á þá sem höfðu kunnáttunna. Kannski fékk seðlabankastjórinn að vaða yfir allt og alla með geðþótta sínum. Talaði hann við helstu sérfræðingana innan Seðlabankans?

Sigurður G. Guðjónsson nefnir þó ekki, að hugsanlega voru einnig brotin stjórnsýslulög við yfirtöku Glitnis.

Spurningin er vitanlega hvort sérstakur saksóknari, rannsóknarnefnd Alþingis eða einhver annar hafi tekið málið upp.

Er ekki nauðsynlegt að ganga úr skugga um hvort yfirtaka Glitnis var innan ramma laga?
Ég lít nefnilega svo á að allir eigi að vera jafnir frammi fyrir lögunum. Ég vona að réttarvörslukerfið og dómskerfið sé sammála þeirri skoðun.