Sæll Hannes Hólmsteinn.

Við skrifumst stundum á. Ég hef lagt fyrir þig mikilvægar spurningar um fræðileg heilindi þín en þú kýst að svara ekki.

Ég sé að þú ert ergilegur yfir skoðunum Egils Helgasonar, telur hann vera vinstrimann sem ausi óhróðri og svívirðingum yfir ástsælan lífsleiðtoga þinn Davíð Oddsson í skjóli Ríkisútvarpsins. Þú heimtar að komið verði böndum yfir hann, já lögum, vegna svívirðilegrar hlutdrægni.

Þér til upprifjunar Hannes vil ég birta hér brot úr bréfi Hrafns Gunnlaugssonar til Matthíasar Johannessens fyrrverandi ritstjóra Morgunblaðsins . Matthías birtir bréfið á vefsíðu sinni www.matthias.is, en það er ritað í maí 1974. Þá varst þú liðlega tvítugur og áttir eftir að koma mjög við sögu Ríkisútvarpsins. Enginn bað þá um að komið yrði lögum yfir athæfi þitt og flokksbræðra þinna innan RÚV:

„En hvað er þá að gerast á Íslandi spyr maður sjálfan sig. Jú, við áttum útvarpsráðsmeirihluta í áratugi, á meðan varð útvarpið rautt – við erum í minnihluta í dag, þá er útvarpið orðið eldrautt. Allt virðist stefna í sömu átt og í Svíþjóð. Við leyfum eyðileggingaröflunum að vaða uppi til að kaupa okkur smá frið. En höfum við hugfast: þeir vinna stöðugt af okkur land og hafa ekki tapað einum fermetra, frekar en Björninn bak við járntjaldið.

Því miður virðist ríkja algjört sinnuleysi í okkar röðum, ef þú og örfáir menn á Mbl. eru undanskildir, okkar menn líta á útvarpsráð sem bitling, Þjóðleikhúsráð sem snobb, en skilja ekki að þeir eru í útvarðsstöðu, þar sem baráttan á að vera hörðust og þar sem úrvalsliðið á að stöðva fjandmanninn.

Ég er voðalega hræddur um að við séum aðeins bremsuborðar, kæri pater, sem slitnum þegar hjólið snýst. Kannski tekst okkur að hægja á snúningnum eitt andartak með ofboðslegu átaki, en það er komið á fleygiferð aftur eftir augnablik. – Við verðum því að safna liði og hefja sókn. Ég hef sjálfur reynt að byggja upp tengsl við góða og hugrakka drengi sem ég veit að vilja berjast og þora. Þú manst eflaust enn þegar ég kom með Davíð Oddsson í fyrsta sinn upp á skrifstofu til þín, og Baldur Hermannsson á eftir að reynast fallbyssupenni þegar fram í sækir. Rúnar (Gunnarsson,á sjónvarpinu) á einnig eftir að fylgja okkur eftir gegnum þykkt og þunnt, þannig mætti nefna fleiri, en við verðum að byggja upp breiðfylkingu og standa saman.

Ég lít á þig sem kjörinn foringja til að safna liðinu um, en gleymdu því ekki að berserkir eru oft erfiðir í liðssveitum, þó þeir séu öllum mönnum betri í orustu. Sjálfur er ég þannig skapi farinn að ég rýk upp með offorsi og hleyp á mig, og þegar ég er í ham hættir mér til að tala beint út frá eigin hugrenningum. Þegar ég skrifaði þér “bréfið” þá var ég í öllum ham og fannst allt á leiðinni norður og niður, og við standa magnlausir gegn helreið laumukommanna; árangurinn varð frumhleypt reiðikast. Ég ætla ekki að útskýra þetta nánar, ég veit þú skilur það – svona er ég, ég hef erft þetta og mínir vinir sætta sig við þennan ókost vegna annarra kosta (vona ég!) – Ég bið þig að hugleiða þetta og óska að vinátta okkar sé einlæg sem áður. Ef ég hefði einhvern tíma ástæðu til að efast um sjálfan mig þá væri slíkt löngu orðið, öðrum eins óhróðri um þig hafa blóðhundar kommúnista reynt að ausa á mig. Staðreyndin er að þeir óttast að við stöndum saman, því þeir vita að þar fer herfylking en ekki “the lonesome rider”.“

Virðulegi prófessor Hannes.
Löngu eftir að Hrafn vinur þinn skrifaði þetta bréf varst þú orðinn sérstakur varðhundur Flokksins innan Ríkisútvarpsins þótt ekki færi endilega mikið fyrir þér. Síðar varð Gunnlaugur Sævar Gunnlaugssson formaður útvarpsráðs í meira en áratug, maður náinn foringja lífs þíns.
Sjónvarpsmegin innan RÚV var handvalið í lausar stöður af Flokknum. 
Gunnlaugur Sævar stóð vaktina í útvarpsráði og stendur hana enn, nú hjá Árvakri, enda fjárhaldsmaður Guðbjargar Matthíasdóttur Moggafjárfestis frá Vestmannaeyjum sem á stærsta hlutinn í þessu aldna blaði sem svo illa er komið fyrir.

Hef þetta ekki lengra núna, en vænti svara frá þér varðandi Jón Þorlákson og fleiri mæta menn reyndust þjóðinni betur en þú og leiðtogi lífs þíns.

JH