Fæð Páls Vilhjálmssonar talsmanns Rannís á Samfylkingunni er heiftarlegt. Hún birgir honum sýn og losar um tengingar hans við veruleikann. Þetta getur hver sem er gengið úr skugga um með því að lesa þetta blogg hans um meinta valdníðslu forseta Alþingis og Icesave-umræðurnar.
Hann hefði betur gefið sér tíma til að skoða lögin um þingsköp áður en hann stakk niður penna að þessu sinni. Það hefði ef til vill kælt hann svolítið.
Í gr. 57. stendur til dæmis eftirfarandi:
"Ef umræður dragast úr hófi fram getur forseti úrskurðað að ræðutími hvers þingmanns skuli ekki fara fram úr ákveðinni tímalengd.
Forseti getur stungið upp á að umræðum sé hætt og einnig getur forseti lagt til, hvort heldur í byrjun umræðu eða síðar, að umræðum um mál skuli lokið að liðnum ákveðnum tíma. Eigi má þó, meðan nokkur þingmaður kveður sér hljóðs, takmarka ræðutíma við nokkra umræðu svo að hún standi skemur en þrjár klukkustundir alls. Tillögur forseta skulu umræðulaust bornar undir atkvæði og ræður afl atkvæða úrslitum."
Ég bendi Páli sérstaklega á síðustu setninguna í greininni. Hann er áreiðanlega lýðræðissinni og hlynntur meirihlutareglunni.




















Það er mikilvægt að þjóðin fái til þess tækifæri á þessu kjörtímabili að greiða atkvæði um nýja stjórnarskrá. Það mál er hafið yfir flest önnur dægurmál sem hátt fara í ... 
