Fer sögulegt hlutverk VG forgörðum?
Það rann upp fyrir Stengrími J. Sigfússyni, formanni Vinstri hreyfingarinnar – græns framboðs, að flokkur hans gegnir meginhutverki við endursköpun íslenskra stjórnmála og pólitíska kerfisins. Það rann upp fyrir honum að kjósendur hafa fengið sig fullsadda af stöðnuðum íslenskum stjórnmálum sem höfðu ekki þrek eða hyggjuvit til þess að fylgja eftir hraðfara þjóðfélagsbreytingum.
Daginn sem þetta rann upp fyrir Steingrími J. áttaði hann sig líka á því að það er meginviðfangsefni hans og jafnaðarmanna í þessu landi að færa þjóðina aftur í átt að norræna velferðarmódelinu sem frjálshyggjan – sem nú hefur beðið herfilegan og eftirminnilegan ósigur – braut á bak aftur á leið sinni að bandarísku kerfi ójafnaðar og einkavæddrar velferðar þeirra sem eiga peninga.
Steingrímur J. er einnig í þann veginn að uppgötva að kjósendur VG sem og aðrir borgarar þessa lands hafa gert upp við sig að krónan er búin að vera; að krónan kostaði okkur nærri því efnahagslegt sjálfstæði þjóðarinnar. Hann veit það nú að afturhaldssemin og einhvers konar þjóðremba varð okkur að falli. Hann áttaði sig á þeirri þversögn að einungis í nánara samfélagi við aðrar Evrópuþjóðir væri unnt að halda efnahagslegu sjálfstæði að svo miklu leyti sem það hefur einhverja merkingu ennþá. Sennilega rennur það skýrt upp fyrir Steingrími J. að hann og flokkur hans geta ekki lengur barist gegn vilja samtaka íslenskra launamanna og atvinnulífsins alls sem krefst evru og aðildar að ESB og stöðugleika sem menn hafa þráð hér á landi í áratugi.
Hvar annars staðar er betra að stunda umhverfispólitík en innan Evrópusambandsins sem nú er í þann mund að reisa okkur nýjar skorður við losun gróðurhúsalofttegunda? Hverjir aðrir en vinir okkar í Evrópu eru líklegri til að taka vel viðleitni okkar til að rafvæða bílaflota og gera heilt þjóðfélag óháð jarðefnaeldsneyti?
Reynsla og yfirvegun
Steingrímur J. hefur hreingerninguna með öðrum jafnaðarmönnum í landinu.
Steingrímur J. hefur þegar sýnt af sér þá visku og sveigjanleika að breyta með þessum hætti stefnu sinni og VG til samræmis við breytta tíma. Með yfirvegun VG breytast íslensk stjórnmál og valdahlutföll í þjóðfélaginu.
Það tjón er ómælt sem hlotist hefur af persónulegri óvild og kreddum fortíðarinnar vinstra megin við miðju íslenskra stjórnmála. Nú hefur Steingrímur J. hins vegar sögulegt tækifæri til þess að hefja tiltekt og endurnýjun í íslenskum stjórnmálum í samvinnu við Samfylkinguna. Á Alþingi bað hann þá sem ekki vilja taka þátt í endurreisninni kurteislega um að þvælast að minnsta kosti ekki fyrir og óskaði þess helst að hafa umboð til góðra verka út kjörtímabilið.
Endurtekur sagan sig eða læra menn?
Mestu hagsmunirnir eru að brjóta á bak aftur úrelt, spillt og meðvirkt valdakerfi sem nú hefur steypt þjóðinni í glötun. Steingrímur J. sá þegar fyrir ári að endurreisnin fólst í því að komast til valda með Samfylkingunni og gefa Sjálfstæðisflokknum nokkurra ára siðbætandi frí.
Það gekk eftir.
En nú glímir Stiengrímur J. við að slökkva elda sem kviknað hafa innan Vinstri hreyfingarinnar – græns framboðs. Slíkir eldar gerðu Alþýðuflokkinn nær óstjórntækan árð 1994 og 1995 þegar Jóhanna Sigurðardóttir, núverandi forsætisráðherra, braust undan flokkslínunni og stofnaði Þjóðvaka. Eftir sat Jón Baldvin Hannibalsson, formaður Alþýðuflokksins, nýbúinn að koma þjóðinni inn í Evrópska efnahagssvæðið.
Reynslunni ríkari lagði Jóhanna hart að Ögmundi Jónassyni á dögunum að verða ekki annar þjóðvaki líkt og hún varð um miðjan síðasta áratug.
Ögmundur gekk á dyr líkt og Jóhanna gerði forðum. Hann sagði sig úr ríkisstjórninni á erfiðum tímum í lífi þjóðarinnar.
Hver er afraksturinn?
Mun sagan endurtaka sig eða læra vinstrimenn af reynslunni?




















Það er mikilvægt að þjóðin fái til þess tækifæri á þessu kjörtímabili að greiða atkvæði um nýja stjórnarskrá. Það mál er hafið yfir flest önnur dægurmál sem hátt fara í ... 
