ÁskriftFréttaskot | Auglýsingar | Fyrir farsíma Reykjavík: 12.1° 5m/s E
Jóhann Hauksson

Jóhann Hauksson

Jóhann Hauksson er upplýsingafulltrúi ríkisstjórnar Samfylkingarinnar og Vinstri grænna og hefur verið það frá því í janúar 2012. Hann hefur með hléum bloggað um stjórnmál og samfélagsmál á dv.is frá opnun vefsins árið 2007, lengst af sem blaðamaður. Jóhann á feril frá árinu 1986 sem frétta- og blaðamaður. Hann var lengst af fréttamaður, dagskrárstjóri og dagskrárgerðarmaður hjá RÚV, síðar blaðamaður á Fréttablaðinu, DV og dv.is og „Morgunhani“ á Útvarpi Sögu.

AGALEYSIÐ, SIÐLEYSIÐ, BROTAVILJINN...

05:53 › 25. nóvember 2009

Best er að gera ráð fyrir því versta en vona það besta.

Ég gerði aldrei ráð fyrir því að svo illa væri komið fyrir þjóðinni sem komið hefur á daginn eftir bankahrunið. Græðgin er stórbrotin. Siðleysið er yfirgengilegt. Eiginhagsmunapotið kastar tólfunum. Undirhyggjan fyllir mælinn. Brotaviljinn tekur í hnúkana. Agaleysið er algert.
 
Eitthvað hlýtur að hafa brugðist.

Eins er með þjóð og einstakling. Þjóð þarf uppeldi til góðra siða og verka líkt og barn. Allir finna þann fínlega mun sem er á uppeldi þjóða þegar þeir fara milli landa og gera samanburð. Vita ekki alveg í hverju munurinn liggur en læra smátt og smátt að lýsa honum. Gefa dæmi.

Hér er dæmi um uppeldi þjóðar:

Árið 1993 voru sett samkeppnislög og komið á fót samkeppnisstofnun í samræmi við kvaðir sem innleiddar voru með EES samningnum.

Fyrir þann tíma keyptu allir eldsneyti á bíla sína hjá Shell, Esso eða PB á sama verði. Shell var íhaldið og Esso var Framsókn. Sjálfstæðismaður ók frekar bensínlaus milli landshluta en að kaupa bensín frá Esso.

Þetta þótti sjálfsagt.

Rétt fyrir jólin 2001  gerði Samkeppnisstofnun húsleit hjá olíufélögunum í þágu almennings. Hún gaf þeim að sök að fara með ólöglegu samráði ofan í vasa almennings og okra á honum.

Sjálfstæðisflokkurinn varð frávita af reiði; ríkisstofnun hafði vogað sér að trufla fjárpógssstarfsemi fínnar kolkrabbaættar. Almenningur lét sér fátt um finnast og hélt áfram að kaupa bensín.

Umræðan var mikil í eitt til tvö ár. Fínu ættirnar hugsuðu stofnuninni þegjandi þörfina. Þurrkuðu fingraförin af glösum á leynifundum.

Ár eða tvö liðu. Umræðan hélt áfram, á þingi og víðar. Olíufélögin voru sektuð. Sveitarfélög og fyrirtæki höfðuðu skaðabótamál.

Smám saman LÆRÐI  þjóðin að samráð um að fara djúpt ofan í vasa almennings er ólöglegt. Smám saman varð þjóðin meðvituð um að hún á stofnanir sem eiga að verja hagsmuni hennar en ekki sérhagsmunahópa.

Þjóð hafði fengið regluverk að utan og fór að taka mið af verði frekar en að kaupa bensín í samræmi við pólitískar skoðanir.

Ég veit ekki hvort þetta er alveg rétt lýsing á þroskaferli þjóðar. Talsvert virðist skorta upp á að fylgt sé almennum leikreglum og prinsípum þegar afskrifaðar eru skuldir fyrirtækja og leifarnar af vænlegum rekstri í landinu er skipt upp.

Vel að merkja: Gott uppeldi barna gefur fyrirheit um góðan bata sjúkrar þjóðar.



ATHUGIÐ Ritstjórn DV áskilur sér rétt til að eyða ærumeiðandi ummælum.

DV

Upplýsingar

Auglýsingar

Áskrift

© 2012 DV ehf. - Allur réttur áskilinn. Notkun á efni blaðsins er óheimil án samþykkis.

Gleymt lykilorð?