Brynjar Níelsson hæstaréttarlögmaður gagnrýnir þá ráðstöfun stjórnvalda að fá Evu Joly til verka far varðandi rannsókn og saksókn í bankahrunsmálum.
Hann lætur það fara í taugarnar á sér að á í mesta niðurskurði allra tíma hjá hinu opinbera sé 80 milljónum króna ráðstafað til Evu Joly og starfsemi á hennar snærum.

Í Pressupistli sínum segir Brynjar meðal annars eftirfarandi:
„Einhvern veginn hafa fjölmiðlar og stjórnvöld náð að telja almenningi trú um að rannsóknir á efnahagsbrotum í tengslum við Hrunið velti á aðkomu þessa útlenda ráðgjafa. Það er fjallað um ráðgjafann nú eins og útrásarvíkinga áður. Og þeir sem voga sér að andmæla ráðgjafanum eða gera athugasemdir við framgöngu hans á opinberum vettvangi fá sömu meðferð og þeir sem voru með aðfinnslur í tengslum við útrásina. Við höfum sennilega ekkert breyst og lítið lært.“

Brynjar hefur misskilið eitthvað. Og telji hann sig ekki hafa misskilið neitt er augljóst að hann skilur hlutina einvörðungu eins og hann sér þá með gleraugum íslenskra lögfræðinga.

Aðkoma Evu Joly eða annarra erlendra sérfræðinga hér á landi í tengslum við bankahrunið snýst ekki um lögfræði og helg störf  lögfræðinga  í þágu hagsmuna þeirra sem kaupa þjónustu þeirra.

Vera Evu Joly snýst um trúverðugleika og traust sem hvorki Brynjar né flest aðrir íslenskir lögfræðingar hafa þegar um íslenska bankahrunið er að tefla.
Vera Evu Joly snýst um hæfi og vanhæfi ísenskra lögfræðinga eða annarra rannsakenda til þess að rannsaka, saksækja eða dæma í mögulegum brotamálum varðandi bankahrunið.
Ég man ekki betur en að húsleitin hjá endurskoðunarfyrirtækjunum KPMG og PWC hafi verið gerð eftir að menn fengu í hendur skýrslu og mat fransks sérfræðings á vegum Evu Joly á misræmi í eignamati föllnum bankanna.

Áttatíu milljónir króna, sem varið er í þátt Evu Joly í rannsóknum á bankahruninu, eru litlir peningar þegar um hagsmuni almennings er að tefla og hlutlægni, hlutleysi, trúverðugleika og traust skiptir mestu máli.

Rannsóknin verður að vera hafin yfir áhrif kunningjatengsla, fjölskyldutengsla, viðskiptatengsla, klíkuskapar sem eru í rauninni sjálfstætt vandamál og orsakavaldur í hruninu að margra dómi.
Eva Joly fékk Roland Dumas, utanríkisráðherra í stjórn Mitterands, dæmdan í ELF-hneykslinu í Frakklandi. Þessi virðulegi stjórnmálamaður varð uppvís að mútuþægni og spillingu og fékk sex mánaða fangelsisdóm og önnur tvö ár skilorðsbundið.
Brynjar má vita að ef einhver tengsl hefðu komið í ljós milli Dumas og Joly hefði Joly orðið að víka. Undanatekningarlaust!

Eru slík vinnubrögð ríkjandi hér á landi?

Hvað gengur Brynjari til með þessu nuddi sínu? Hvaða tengsl hefur hann við hrunmenn? Er hann þegar búinn að taka að sér vörn fyrir einhverja sem fá að líkindum skell hjá sérstökum saksóknara eða rannsóknarnefnd Alþingis?

Setjum sem svo að Brynjar þekki til dæmis Helga Sigurðsson fyrrverandi yfirlögfræðing Kaupþings sem bendlaður var við niðurfellingu kúlulána starfsmanna bankans í kring um hrunið.
Helgi heimtaði lögregluaðgerðir til þess að stöðva leka úr lánabókum bankans á síðum DV. Hann lét af störfum hjá Kaupþingi í lok júní sl.

Væri í ljósi slíkra meintra kunningjatengsla við Helga - eða aðra sem liggja undir grun - hægt að ráða Brynjar Níelsson sem rannsakanda til þess að komast að hinu sanna um bankahrunið og verja hagsmuni almennings?

Brynjar veit eins vel og aðrir að sú ráðstöfun að fá utanaðkomandi og reynda sérfræðinga til rannsóknar og saksóknar snýst um traust, trúverðugleika og þá hlutlægni og jafnræði sem ráða þarf ferðinni í mikilvægust rannsókn sem fram hefur farið á sjúku íslensku samfélagi.

Er Brynjar Níelsson lögfræðingur til í að birta á vefnum öll tengsl sín við grunaða menn í bankahruninu?
Þó ekki væri nema vegna kröfunnar um gagnsæi á hinu nýja Íslandi?