Tveimur dögum áður en Davíð Oddsson og Haraldur Jóhanessen voru ráðnir ritstjórar Morgunblaðsins birti DV fréttaskýringu um Árvakur og Moggann undir fyrirsögninni Í stríði við ríkisstjórnina.
Fjallað var um hremmingar Árvakurs og Morgunblaðsins undanfarið ár; eigendaskiptin, skuldirnar og fleira.
Í umfjöllun DV 22. september sl. er meðal annars þetta að finna:
„Af þessu má ráða að kveikjan að ritstjóraskiptum á Morgunblaðinu er ekki fyrst og fremst rekstrarleg. Hún endurspeglar miklu fremur harðnandi stjórnmálaátök og ríkan vilja á hægrivæng Sjálfstæðisflokksins til þess að ná vopnum eftir bankahrunið og auka áhrif og völd sem kostur er um leið og flokkurinn sætir færis að ná aftur stjórnartaumunum í landinu. Augljóslega er þarna á ferðinni hópur sem harðast vinnur gegn Icesave-ríkisábyrgðinni, aðild að ESB og breytingum á kvótakerfinu. Fyrst og síðast þykir mest um vert að koma núverandi ríkisstjórn frá völdum, koma í veg fyrir pólitískt og hugmyndafræðilegt hámarkstjón flokksins vegna bankahrunsins.“
Sá mánuður sem liðinn er síðan þetta birtist í DV bendir eindregið til þess að það mat sem fram kemur í tilvitnuninni hafi í aðalatriðum verið verið rétt.
Óskar Magnússon útgáfustjóri Morgunblaðsins kom fram í Kastljósi 24. september og sagði meðal annars eftirfarandi:
„Það er lykilatriði hjá Morgunblaðinu og allri okkar framgöngu að tapa ekki því trausti og þeim trúverðugleika sem við höfum hjá þjóðinni...“
Í ljósi þessa sem að framan greinir langar mig til þess að spyrja Óskar:
1) Telur Óskar að framgangan á Morgunblaðinu að undanförnu hafi stuðlað að því að tapa ekki trausti og trúverðugleika blaðsins?
2) Er það rétt munað að sá ritstjóranna sem var í lykilstöðu þegar fjármálakerfið íslenska hrundi ætti ekki að fjalla um mál sem tengdust hruninu? Hafði Óskar einhver orð um það?




















Það er mikilvægt að þjóðin fái til þess tækifæri á þessu kjörtímabili að greiða atkvæði um nýja stjórnarskrá. Það mál er hafið yfir flest önnur dægurmál sem hátt fara í ... 
