Rétt er það sem konan sagði á Rás 2 í gærmorgun við Óla Palla: Hvar væri mannkynið á vegi statt ef aldei hefði komið til mótmæla og jafnvel átaka vegna kynþáttamisréttis? Væru konur úti á vinnumarkaðnum ef aldrei hefði verið mótmælt kynjamisrétti?

Halda mætti áfram: Hefði kommúnisminn fallið í Austur-Evrópu ef almenningur hefði aldrei mótmælt og staðið að uppþotum?

Var það ofbeldi að halda Nelson Mandela í fangesli í 27 ár? Hverjir í Suður Afríku stilltu sér upp með hvíta minnihlutanum á valdastóli?  Réðu lögum og dæmdu Mandela eftir þeim?

Hvernig stóð á því að óeirðir brutust út í Aþenu á Grikklandi fyrir skemmstu? Af hverju er almenningur í Lettlandi svona reiður? Hvað var að í París þegar þúsundir bíla voru brenndir?

Eðli verkfalla, almennra mótmæla og viðlíka fjöldaaðgerða er að trufla gangverk samfélagsins. Aðgerðirnar endurspegla valdabaráttu.

Ef aðgerðirnar trufla ekki neitt, breyta engu og og vekja engann til vitundar eru þær engar aðgerðir.

Munum ennfremur:

1) Þegar einhver hópur öðlast forréttindi af einhverjum toga lætur hann forréttindi sín aldrei af hendi átakalaust.

2) Munum skylduboðið skilyrðislausa eftir Kant: Breyttu þannig að þú getir viljað að regla breytni þinnar verði að almennu lögmáli.

3) Ríkið tekur sér rétt til þess að beita þegna sína ofbeldi ef þjóðaröryggi er í húfi. Valdhafar hneigjast til þess að skilgreina þjóðaröryggi vítt ef þurfa þykir, jafnvel í þeim tilgangi að verja sérhagsmuni.

4) Í lýðræðisfyrirkomulagi kemur valdið alltaf frá fólkinu sjálfu. Það afhendir þinginu eða öðrum kjörnum fulltrúum umboð sitt. Vanhæfni, misbeiting, ábyrgðarleysi, landráð og fleiri afglöp kjörinna fulltrúa getur verið ástæða til þess að setja af kjörna fulltrúa.