Forysta Samfylkingarinnar er sannfærð um að vandinn sem við blasi á strandstað þjóðarinnar sé fyrst og síðast tengdur bankahruninu og ónýtum gjaldmiðli. Sem leitt hafi þjóðina í þúsund milljarða skuldir.

Samfylkingin telur aukin heldur að vel sé þess virði að gefa Sjálfstæðisflokknum eitt tækifæri til viðsnúnings á erfiðum tímum. Gefa honum tækifæri til að taka Evrópusambandsmálin á dagskrá, tíu árum of seint.

Á sama tíma sér þjóðin vandann í stærra samhengi. Hún hefur fyrir augunum gjaldþrota íslensk stjórnmál, siðspillt og gegndrepa af frændhygli og klíkuskap. Hún hefur jafnframt fyrir augunum bankahrunið. Hún hefur líka fyrir augunum gjaldmiðilsvandann sem er að öllu leyti heimatilbúinn.

Stjórnmálakreppuna vill Samfylkingin ekki sjá. Samt veit forysta hennar að frjálshyggjustefna Sjálfstæðisflokksins ber mikla sök á því hvernig komið er. Meira að segja Framsóknarflokkurinn hefur viðurkennt að tólf ára samstarf við Flokkinn hafi leyst upp grundvallagildi samvinnuhugsjónarinnar. Þess vegna hefur Framsóknarflokkurinn kvatt fortíðina.

Á innan við tveimur árum er Samfylkingunni að takast að skapa sér sama óorð meða kjósenda og Framsóknarflokkurinn gerði á tólf árum í stjórnarsetu með Sjálfstæðisflokknum.

Nú hefur Framsóknarflokkurinn skotið öðrum stjórnmálaflokkum í landinu ref fyrir rass með því að endurnýja forystu sína á afar róttækan hátt. Auk þess samþykkti Framsóknarflokkurinn grundvallartillögur um aðildarumsókn að Evrópusambandinu og um sérstakt stjórnlagaþing til endurbóta á stjórnarskrá og stjórnkerfi landsmanna.

Samfylkingin er í þann veginn að verða samdauna stjórnmálaspillingunni. Kannski verður hún ímynd spillingarinnar og getuleysisins.

Á sama tíma og þessu vindur fram hrannast upp vísbendingarnar um tómlæti og gáleysi Samfylkingarinnar gagnvart rauðblikkandi ljósum og hringjandi viðvörunarbjöllum allt síðasta ár. Kunnáttuleysið og andvaraleysið blasir við.

Einskis var að vænta frá Sjálfstæðisflokknum. Hver gerir kröfur til hans? Hann gerði Seðlabankann að skrípó. Hann gerði Fjármálaeftirlitið að grúppíum útrásarinnar. FME hafði lyfin gegn vaxtarverkjum bankanna, sem voru einkenni vandans en ekki orsakir hans. Flokkurinn ætlar nú að fá Val Valsson, formann bankaráðs Glitnis, frænda Styrmis Gunnarssonar, gott ef ekki mág Heklubræðra* (góðvina Davíðs) til þess að fella niður skuldir Árvakurs fyrir Gunnlaug Sævar Gunnlaugsson, fjárhirði Guðbjargar Matthíasdóttur úr Vestmannaeyjum. Þannig á  Mogginn að komast í réttar hendur aftur. Í boði Samfylkingarinnar.  (Slúður um að gera Óskar Magnússon að ritstjóra Morgunblaðsins er jafngild því og að gera Jón Ásgeir Jóhannesson að ritstjóra Fréttablaðsins. Sem reyndar fékk ekki eins mjúka meðferð í skattkerfinu og Óskar á sínum tíma þótt undanskot hans hafi verið meiri en Jóns samkvæmt fréttum fyrir nokkrum misserum.)

Samfylkingin hegðar sér nú eins og sjálfseyðingarforriti hafi verið komið fyrir í henni.
Veit hún ekki að hún er hýsill vandans sem dregur máttinn úr þjóðinni?

(* Smávegis um tengsl: Valgerður Valsdóttir, eiginkona Ingimundar Sigfússonar, er systir Vals Valssonar. Ingimundur, kenndur við Heklu, er sendiherra og góðvinur Davíðs Oddssonar. Hann var lengi formaður fjáröflunarnefndar Sjálfstæðisflokksins. Ingimundur var einn af eigendum Heklu en seldi sinn hlut í fyrirtækinu fyrir allmögrum árum.
Síðari færsla: Gunnar, faðir Styrmis - og Laufey, móðir Vals voru systkini. Styrmir og Valur eru því systkinabörn.)