Ég þekki mann sem tók 2,5 milljóna króna verðtryggt lífeyrissjóðslán árið 2002 í tengslum við íbúðarkaup. Hann hafði um 400 þúsund króna mánaðarlaun á þeim tíma.
Um síðustu áramót hafði hann borgað 1,25 milljónir króna af láninu, eða sem nemur sléttum helmingi af upphaflegum höfuðstól lánsins.
Eftirstöðvar lánsins með verðbótum var um síðustu áramót 2,5 milljónir króna. Sama upphæð og fyrir rúmum sex árum!
Sjálft húsnæðislánið, sem hann og konan hans bera, er hér ótalið. Hann segir mér að mánaðarlegar afborganir af því hafi á nokkrum misserum hækkað úr 110 þúsund krónum í nærri 150 þúsund krónur.
Laun þessa kunningja míns hafa í kjölfar bankahrunsins lækkað í krónum talið úr 400 þúsund krónum í 350 þúsund krónur.
Ríkisstjórnin hækkaði skatta um daginn, en lagði þó ekki hátekjuskatt á þá sem betur mega sín.
Verðbólgan er enn um 18 prósent og stafar aðallega af gengisfalli krónunnar. Krónan þrýstir upp verðtryggðu lánunum. Sumar matvörur hafa hækkað um tugi prósenta.
Hjónin borga að minnsta kosti 25 prósenta vexti af yfirdráttarlánum sínum!
Húsnæðisverð fellur og er í þann veginn að fara niður fyrir skuldbindingarnar sem á íbúð hjónanna hvíla.
Hverjir kölluðu þetta ástand yfir umrædda fjölskyldu?
Verða líka lífeyrissjóðir þeirra teknir upp í bankahrunið? Með leyfi hverra?
Ber enginn ábyrgð á þessu?
Hvað geta hjónin gert?
Þau íhuga að fara úr landi.




















Það er mikilvægt að þjóðin fái til þess tækifæri á þessu kjörtímabili að greiða atkvæði um nýja stjórnarskrá. Það mál er hafið yfir flest önnur dægurmál sem hátt fara í ... 
