Fyrirtækið Icelandic Glacial, í eigu Jóns Ólafssonar, kunngerði fyrir meira en ári að það hyggðist hefja vatnsútflutning og reisa vatnsverksmiðju í Ölfusi. Allt yrði klárt haustið 2008. Já, búið að semja um söluna erlendis!

Níu mánuðum síðar tilkynnti íslenski eftirlitsiðnaðurinn – gagnstætt því sem áður hafði verið gefið út – að meta yrði umhverfisáhrif verksmiðjunnar og vatnstökunnar. Þetta var síðastliðið vor og verksmiðjubyggingin nánast tilbúin. Aðeins átti eftir að koma fyrir tækjum og búnaði. Málið varð vitanlega allt hið vandræðalegasta auðvitað hrikti í innan ráðherragengisins, í umhverfisráðuneytinu og Orkustofnun.

Orkustofnun og umhverfisráðherra, Þórunn Sveinbjarnardóttir, urðu vitanlega að bakka út úr málinu. Reynt var að gera það pent og án mikils hávaða. Enda var um fáránlega stjórnsýslu að ræða sem venjulegt fólk skammas sín fyrir.

Þessi ömurlega stjórnsýsla fær sömu falleinkunnina varðandi norska hátæknifyrirtækið REC og sólarkísilverksmiðju sem það hugðist reisa við Þorlákshöfn. Það gafst upp á ómarkvissri, tafsamri og ruglingslegri íslenskri stjórnsýslu og ákvað að reisa verksmiðjuna í Kanada. Töfum og rugli í stjórnsýslunni  lýsir Þórður Hilmarsson, framkvæmdastjóri Fjárfestingarstofunnar, sem meiri háttar vandamáli í forsíðufrétt Fréttablaðsins í dag.