Þorsteinn Már Baldvinsson, stjórnarformaður Glitnis, sagði eitthvað á þá leið í Kastljósi Ríkissjónvarpsins í gærkvöldi að forsvarsmenn bankans hefðu leitað í góðri trú til Seðlabankans sem samnefnara íslenska fjármálakerfisins. Jafnvel þótt alþjóð vissi að Davíð Oddsson seðlabankastjóri bæti þungan hug til stærsta hluthafa bankans, Jóns Ásgeirs Jóhannessonar. Já hataði hann, gleymdi engu og væri í rauninni vanhæfur til að taka á vanda bankans af þeim sökum.
Með viprur í andliti viðurkenndi Þorsteinn Már að með því að ganga bláeygur á fund Davíðs hefði hann gert stærstu mistök lífs síns og bað hluthafana afsökunar á framferði sínu. Í orðum hans lá að Davíð hefði sett af stað flettu þegar á föstudegi og ekki talað við Glitnismenn fyrr en hann og fleiri í náhirðinni voru búnir að komast að niðurstöðu um það að réttlætanlegt væri að fórna hagsmunum 10 999 hluthafa Glitnis (eða þar um bil) til þess að klekkja á stærsta hluthafanum, Jóni Ásgeiri. Í náhirðinni eru vitanlega Kjartan Gunnarsson, Björn Bjarnason, Baldur Guðlaugsson, Árni Matt - ráðherrann í aftursætinu - og fleiri.
Sennilega hafa Björgólfur Thor og faðir hans Björgólfur vit á því að varast hatur Davíðs og gagna honum ekki á hönd. Þjóðin er búin að fá sig fullsadda af honum og vill ekkert fremur en að hann hverfi af opinberum vettvangi þannig að þjóðin geti farið að lifa eðlilegu lífi samkvæmt skilgreiningum geðlæknisfræðinnnar.
Óheilindamaður síðustu helgar er Geir H. Haarde forsætisráðherra. Hann kemur kemur fyrir sem góðlátlegur, hagsýnn og trúverðugur náungi. En menn muna orð hans. Hann er maðurinn sem sagði að Sjálfstæðisflokkurinn hefði ekkert að fela og hefði aldrei haft þegar hann kynnti nýtt frumvarp um fjármál stjórnmálaflokkana snemmvetrar 2006. Hann er líka maðurinn sem fullyrti að Baugsmálið ætti sér ekki pólitískar rætur þegar endanlegur dómur Hæstaréttar féll í málinu í byrjun júní 2008.
Trúa menn honum þegar hann slær til og notar ofurefli ríkisvaldsins til að knésetja banka Jóns Ásgeirs og 10 þúsund annarra hluthafa?
Trúa menn alltaf þessum náunga?




















Það er mikilvægt að þjóðin fái til þess tækifæri á þessu kjörtímabili að greiða atkvæði um nýja stjórnarskrá. Það mál er hafið yfir flest önnur dægurmál sem hátt fara í ... 
