Fréttablaðið undir ritstjórn Þorsteins Pálssonar byrjar að telja inn í Baugsmálið 22. janúar 2002 þegar umræður voru á Alþingi um matvælaverð í landinu. “Davíð Oddsson forsætisráðherra, sagði að til greina kæmi að skipta upp fyrirtækjum með markaðsráðandi stöðu,” segir í samantekt blaðsins.
Til að ekki fari milli mála að Davíð Oddsson átti við Baug skulum við hafa þetta orðrétt: “Auðvitað á að fylgja því eftir að stórir aðilar séu ekki að misnota aðstöðu sína. Auðvitað er 60% eignaraðild í matvælafyrirtækjum, verslunarfyrirtækjum í matvælaiðnaði, allt of há hlutdeild. Auðvitað er það uggvænlegt og sérstaklega þegar menn hafa á tilfinningunni að menn beiti ekki því mikla valdi sem þeir hafa þar af skynsemi. Auðvitað hlýtur að koma til greina af hálfu ríkisins og Alþingis að skipta upp slíkum eignum ef þær eru misnotaðar.”
Síðan segir Fréttablaðið að 26. janúar, fjórum dögum síðar, hafi Hreinn Loftsson, þáverandi stjórnarformaður Baugs, átt fund með Davíð í London. Þar hafi viðskipti við fyrirtæki í Flórída komið til tals. “Í kjölfarið varar Hreinn stjórnendur Baugs við því að von gæti verið á aðgerðum samkeppnisyfirvalda gegn félaginu,” eins og segir í blaðinu.
Þetta er allt gott og blessað. Tvær athugasemdir vil ég þó gera við annars ágæta samantekt Fréttablaðsins á ferli Baugsmálsins.

Í fyrsta lagi hefði verið rétt að staðsetja tölvupósta Jónínu Benediktsdóttur og Styrmis Gunnarssonar ritstjóra Morgunblaðsins þann 1. júlí 2002, en það er dagsetning þeirra. Það er  aukaatriði hvernær Fréttablaðið birti þá. Einmitt þannig fær sagnfræðin skýrari mynd af raunverulegri atburðarás. Til dæmis sagði Styrmir eftirfarandi í tölvupósti til Jónínu þennan dag, 58 dögum fyrir húsleitina í höfuðstöðvum Baugs: “Þið þurfið ekki að hafa áhyggjur af þessu með Jón Steinar. Hann er algerlega pottþéttur maður. Þegar ég talaði um þetta mál við Jón Steinar hafði ég Kjartan (Gunnarsson) með. Þetta er eins innmúrað og innvígt eins og nokkur hlutur getur verið. Ég þekki hins vegar ekki samband Jóns Steinars og Tryggva og mun kanna það. En það er alveg sama hvaða menn Jón Steinar þekkir. Tryggð hans við ónefndan mann er innmúruð og ófrávíkjanleg og þess vegna þurfið þið Jón Gerald ekki að hafa nokkrar áhyggjur.”

Í öðru lagi hefði Fréttablaðið að ósekju mátt setja inn dagsetninguna 27. ágúst 2002, daginn fyrir húsleitina hjá Baugi. Þar gæti staðið eftirfarandi um fund Styrmis og Þorsteins Pálssonar þennan dag:  Í grein um “Agentinn”, það er Styrmi Gunnarsson ritstjóra, segir tímaritið Herðubreið í fyrsta tölublaði 2008: “Þegar honum (Þorsteini) var boðið að ganga inn var Styrmir enn í símanum, á tali við Kristinn Björnsson samráðsfursta. Styrmir hló hróðugur í símann og sagði þá Baugsmenn alveg grunlausa. Þá grunaði ekki hvað þeir ættu í vændum. Tryggvi Jónsson hefði verið hjá sér daginn áður og verið alveg grunlaus. Ritstjórinn hefði boðað Baugsforstjórann á sinn fund undir því yfirskini að hann vildi ræða umfjöllun um fyrirtækið í blaðinu, en í raun verið að þreifa á því hvort Tryggva grunaði hvað framundan væri.”
Hæg eru heimatökin fyrir blaðamann að spyrja ritstjóra Fréttablaðsins hvort þessi frásögn sé sannleikanum samkvæm.

Síðan gæti blaðamaður Fréttablaðsins spurt ritstjóra sinn, Þorstein Pálsson, hvers vegna hann hafi látið Sigurjón M. Egilsson, þáverandi fréttastjóra Fréttablaðsins, eyða tölvupóstum Jónínu og Styrmis úr gagnasafni blaðsins.
Ég þekki marga góða blaðamenn á Fréttablaðinu og veit að þeir vita að skuldbinding blaðamennskunnar er fyrst og fremst við sannleikann. Hollusta hennar er við borgarana. Eðli hennar er leit að staðfestingum. Þeir vita að hún er sjálfstæð gagnvart þeim sem fjallað er um. Þeir vita að heiðarleg blaðamennska er óháður vaktari valdsins.