Og svo kemur þetta: “Stóriðjulausu Vestfirðingarnir, sem nú láta eins og óbyrja sem skyndilega eygir von á að eignast barn ættu ef til vill fyrst að líta til þróunarinnar á Austfjörðum. Fyrir austan var jú svolítið gaman á meðan á uppbyggingunni stóð og verksmiðjan var að taka til starfa en nú hafa allir misst áhuga á Austfirðingum og álverinu. Flugfélög eru hætt að fljúga þangað, fjölmiðlar nenna ekki að segja af þeim fréttir og allt virðist komið í svipað far og var áður en verksmiðjan var reist.”

Ekki er  víst að allir Austfirðingar skrifi undir það að allt sé nú sem áður var. En sjálfsagt er eitthvað til í því að áhuginn sé mestur á "konkúrrens" og umsvifum meðan þau standa yfir. Austfirðingar þekkja "stóriðjuna" og uppgripin sem fylgdu veiðum á norsk íslensku síldinni sem hvarf skyndilega undir lok sjöunda áratugarins. Munurinn er vitanlega sá að nú hefur tekið til stafa vinnustaður sem gefur Austfirðingum tekjur til langrar frambúðar. Umsvifin breyttu líka ásýnd Austfjarða til frambúðar.  - Lífsskoðunin, hamingjan, fegurðarskynið, sannfæringin og ástin svigna undan boðorðinu mikla: "Follow the money!"