Orðrétt segir Ragnar um skattalækkanir sem sótt hafa réttlætingu sína í frasa frjálshyggjunnar: “Síðustu ár höfum við keppt við önnur lönd í skattalækkunum. Við verðum að vera samkeppnisfær um auðmennina, fyrst við bjuggum þá til. Eignarskattur var afnuminn, erfðafjárskattur næstum alveg, hátekjuskattur er úr sögunni og skattur af fjármagnstekjum sá lægsti sem þekkist á okkar slóðum. Auðmennirnir þakka fyrir sig með því að innleysa söluhagnað sinn í Lúxemborg, til að koma honum undan tíund. Sjaldan launa kálfar ofeldi. Enn er samt talað um skattalækkanir sem kjarabót handa kjósendum. Hafa menn tapað glórunni?”

Skattaæfingar í nafni frjálshyggjunnar og bókstafstrú á afskiptaleysi í hagstjórn hefur leitt okkur á villigötur að mati Ragnars. Hann telur að á næstu árum komi til uppgjörs við frjálshyggjuna af þessum sökum.
Ekki er víst að Ragnar þurfi að bíða lengi eftir uppgjörinu. Akkerman, aðalbankastjóri Deutsche Banke, sagði víst efnislega við Financial Times fyrir skemmstu, að fjármálakreppan nú sýndi að markaðsöflin geti ekki gengið óstudd án íhlutunar lýðræðislega kjörinna valdhafa. Það væri fullreynt.

Eitt til fróðleiks að lokum: Ragnar nefnir í grein sinni að talið sé að 1 prósent mannfjöldans í Bandaríkjunum ráði yfir nærri 40 prósentum af auðnum. “Bandarískir neytendur hafa verið drifhjól hagkerfa heimsins. Nú kann eftirspurn þessa hóps að  bresta. Hann berst við að greiða vexti af gríðarlegum skuldum. Þeir sem fá þær greiðslur tilheyra þessum 1 prósents hópi sem ekki getur með nokkru móti ráðstafað geysiháum tekjum sínum aftur út í hagkerfið.”
Var einhver að tala um aukna misskiptingu hér á landi?