Finnar gengu í Evrópusambandið árið 1995 ásamt Svíum. Þeir gengu í Evrópusambandið í mestu kreppu sem riðið hafði yfir landið alla öldina. Hún skall á með hruni Sovétríkjanna en nú er viðurkennt að rætur kreppunnar hafi ekki síður mátt rekja til lélegrar hagstjórnar og óstjórnar í peningamálum þjóðarinnar.
Árið 1999 skiptu Finnar einnig út finnska markinu fyrir evru.

Svo aftur sé vikið að grein Björns Bjarnasonar frá árinu 1992. Þar segir hann jafnframt: “Full ástæða er fyrir okkur Íslendinga að fylgjast náið með því hvernig Finnar hafa staðið að því að móta stefnu sína og taka ákvarðanir um þátttöku í EB. Þótt aðstæður okkar og Finna séu ekki hinar sömu er margt líkt með hagsmunum þjóðanna þegar litið er til Evrópusamstarfsins... (V)axtarbroddurinn er hins vegar í Evrópusamstarfinu og samvinnan innan EB á eftir að hafa mótandi áhrif á þróun norræns samstarfs. Að þessum breytingum og afleiðingum þeirra þurfum við Íslendingar að huga ekki síður en aðrir.” (BB – Mbl. 1992)
Dæmi nú hver fyrir sig og beri saman Björn alþjóðasinna 1992 og Björn heimastjórnarmann sextán árum síðar.