Hvar gættu þeir ekki að sér þeir Steingrímur J. og Geir Haarde á þeirri hraðferð sem frumvarpið fékk í skjóli desembermyrkurs? (Hér ber að undanskilja Ingibjörgu Sólrúnu Gísladóttur, formann Samfylkingarinnar, sem ekki sat á þingi þegar frumvarpið varð að lögum.)
Hafa þingmenn ekki sérfræðinga og embættismenn allt um kring sem geta bent á “mistök” áður en “mistökin” verða að lögum?

Mega kjósendur að gera ráð fyrir því að hliðstæð “mistök” séu alvanaleg við smíði annarra laga? Eiga kjósendur ekki heimtingu á því að ekki séu gerð mistök við setningu landslaga? Nú eru liðin fjögur til fimm ár frá setingu laganna. Mistökin hafa verið sýnileg og umdeild alveg frá fyrstu byrjun. Hvers konar frammistaða er það að hafa ekki leiðrétt þessi “mistök” fyrr?Voru þingmenn ekki einmitt þegjandalegir við setningu eftirlaunalaganna vegna þess að þeir vissu þá þegar að um “mistök” var að ræða?

Þegar heiðvirðir menn gera mistök ganga þeir fram fyrir skjöldu og biðjast afsökunar á mistökunum og leiðrétta þau eins fljótt og auðið er.
Sérkennilegt er þetta orðaval stjórnmálaforingjanna: “Mistök”. Líklega ætluðu þeir að segja: “Við gengum of langt við setningu eftirlaunalaganna og misnotuðum aðstöðu okkar sem löggjafa til að skara eld að eigin köku. Fyrir þetta viljum við nú bæta um leið og við biðjumst afsökunar á ósómanum.”