Heyra má að ESB-sinnar innan Sjálfstæðisflokksins séu orðnir langþreyttir á því hversu viðskotaillur Geir Haarde er þegar aðildarumsókn ber á góma. Hann ræðir málið ekki við erlenda gesti. Hann talar ekki um hugsanlega Evrópusambandsaðild í Downingstræti eða annars staðar á erlendri grund. Er þó alltaf á ferðinni þessa dagana. Hann svarar fjölmiðlamönnum hvefsinn þegar þeir spyrja hvort ESB-málin hafi verið rædd við finnska eða breska forsætisráðherrann.
Kannski er Geir Haarde svo upptekinn af landsföður- og forsjárhlutverki sínu og gamaldags hugmyndum um sjálfstæði þjóðarinnar að hann meinar hvert orð sem hann lætur út úr sér um andstöðuna við aðild að Evrópusambandinu.
En hvað er að segja um lýðræðishallann innan Evrópusambandsins þegar íslenski forsætisráðherrann vill svipta sína eigin þjóð tækifæri til þess að segja álit sitt á aðild að Evrópusambandinu? Hans verkefni er að vinna málið upp í hendurnar á þjóðinni og leyfa henni að velja. Í þjóðaratkvæðagreiðslu. Það er lýðræði Geir!
Dyggur sjálfstæðismaður sagði við mig fyrir tveimur dögum: Það eru tvær  ástæður til þess að ganga í Evrópusambandið og þessar tvær ástæður eru nægjanlegar. Í fyrsta lagi þarf að frelsa krónuna frá bankamönnum þessa lands. Í öðru lagi þarf að frelsa hagstjórnina í landinu frá stjórnmálamönnunum.
Þetta minnir svolítið á það sem Halldór Hermannsson, útvegsmaður á Ísafirði, sagði fyrir að verða hálfum öðrum áratug, skömmu áður en EES-samningurinn var samþykktur. Halldór vildi ganga alla leið en ekki hafa viðdvöl innan EES. (Segja má að það sé finnska leiðin en Finnar gengu í ESB 1995, ári eftir að þeir öðluðust aðild að EES-samningnum ásamt Íslendingum og fleiri þjóðum.). Rök Halldórs fyrir inngöngu voru á þessa leið: “Í fyrsta lagi vil ég losna undan geðþóttavaldi íslenskra stjórnmála. Í öðru lagi þykir mér ekkert að því þótt til dæmis fyrirtæki eins og Neslé starfræki fiskréttafyrirtæki á Ísafirði. Síðar bætti Halldór við þeirri röksemd, að ESB ræki byggðastefnu sem væri Íslendingum miklu hentugri en sú stefnuleysa sem rekin væri af íslenskum stjórnvöldum.
Og Hananú!