Síðan spyr Styrmir hvort þjóðin sé orðin svo dofin gagnvart menningarlegri arfleið og sögu þjóðarinnar að hún sé reiðubúin að fórna því sem “ánunnizt hefur eftir glæsilega sjálfstæðisbaráttu 20. aldarinnar”. Loks telur Styrmir að ekkert yrði hlustað á kröfur okkar og hagsmuni hjá Seðlabanka Evrópum eða skriffinnskuveldinu í Brussel.

Ólafur Þ. Stephensen skrifar í laugardaginn 26. apríl um þjóðarvitund og tortryggni hópa innan Sjálfstæðisflokksins gegn NATO, EFTA og aðild Íslands að EES-samningnum og beinir orðum sínum að Sturlu Böðvarssyni, forseta Alþingis og  skoðanabróður Styrmis. Ólafur bendir á að Íslendingar hafi hvorki glatað þjóðarvitund né sjálfstæði frekar en aðrar þjóðir með samvinnu og samningum við önnur ríki.
“Það er rétt hjá Sturlu Böðvarssyni að með aðild að ESB framselja ríki hluta af formlegu fullveldi sínu. Hvers vegna? Vegna viðleitni til að endurheimta með samtakamætti alþjóðlegs samstarfs þau áhrif, sem hnattvæðingin hefur löngu svipt hverja ríkisstjórn fyrir sig. Alþjóðlegt samstarf sviptir ríki ekki sjálfstæði sínu, enda geta þau hvenær sem er sagt sig frá því ef þau kjósa það. Samstarfið styrkir áhrif ríkja á mál, sem varða þau miklu,” segir Ólafur í leiðara sínum.

Sjónarmið Styrmis og Ólafs eru gerólík. Hið síðara, sjónarmið Ólafs, verður von bráðar ofan á í Morgunblaðinu. Það er tákn nýrra tíma, nýs skilnings þar á bæ á alþjóðasamvinnu. Ríki slá af fullveldi sínu með samningum við aðrar þjóðir til að halda sjálfstæði sínu. Þannig var það með aðildina að NATO á sínum tíma. Við sláum líka af fullveldi okkar í samningum við aðrar þjóðir til að hala efnahagslegu sjálfstæði okkar.
Einnig eru röksemdir Styrmis um dofa gagnvart menningarverðmætum eða Sturlu um þverrandi þjóðarvitund fráleitar. Styrkur menningar felst í því að geta tekið við margvíslegum áhrifum og straumum frá umheiminum án þess að hún glati sérkennum sínum og styrk. Þannig er einmitt íslensk menning. Til samanburðar má nefna að veiðimannamenning Inúita á Grænlandi virtist vera miklu viðkvæmari gagnvart utanaðkomandi áhrifum frá tæknivæddum þjóðum en sú íslenska og því brustu innviðir hennar að nokkru leyti. Inúitar hafa ekki enn jafnað sig fyllilega af þeim ósköpum.

Íslensk menning er svo rík og traust að hún getur auðveldlega samsamað sig háttum nærliggjandi þjóða í allri Evrópu og bundist þeim nánum böndum án þess að glata sérkennum sínum og sjálfstæði.