Seinheppni Ríkisútvarpsins ohf. er alger. Allt fé þess er uppurið og tekjugrundvöllur óviss.

Menntamálaráðherra ætlar að bjarga fjölmiðlum á almenna markaðnum með því að takmarka auglýsingatekjur RÚV ohf. Þetta gerist á sama tíma og auglýsingamarkaðurinn er í molum. (Ekkert að marka jólamánuðinn.)

Þegar fjarar hratt undan fjárhag heimila og fyrirtækja í kjölfar bankahruns ætlar ríkið að leggja nefskatt á einstaklinga og fyrirtæki til að fjármagna RÚV ohf. Skatturinn verður lagður á 205 þúsund kennitölur um áramótin, 17.800 krónur á kjaft á ári ef vísitöluútreikningar mínir bregðast ekki. 

Nefskattur er ekki til vinsælda fallinn eins og Indriði H. Þorláksson, þáverandi ríkisskattstjóri, benti á í umsögn þegar frumvarp um hlutafélagavæðingu RÚV var fyrst lagt fram á þingi 2005.

Indriði sagði í m.a. umsögn sinni:

„Fyrr á öldum voru nefskattar algengir en eru að mestu horfnir í dag. Tvö þekkt dæmi úr skattasögunni eru annars vegar skattur sem Ríkharður II Englandskonungur lagði á 1380 til að fjármagna stríðið við Frakkland. Skattur þessi leiddi til bændauppreisnarinnar 1381. Hins vegar tilraun á síðari tímum til að leggja á verulegan nefskatt þegar stjórn Margaret Thatcher í Englandi lét lögleiða nefskatt í stað nokkurs konar fasteignagjalda til að fjármagna starfsemi sveitarfélaga. Skattinum var komið á 1989 – 1990. Skattur þessi mætti mikilli andstöðu, milljónir manna neituðu að borga hann og náðu mótmælin hámarki sínu með óeirðum á Trafalgar Square í lok mars 1990. Andstaðan innan Íhaldsflokksins leiddi m.a. til þess að Margaret Thatcher sagði af sér um haustið. Arftakar hennar lækkuðu skattinn og afnámu hann frá og með 1994.“

Indriði H. er hættur því miður. Hann var vandaður embættismaður.

Á myndinni sést hann taka við Icepro-verðlaunum úr hendi Valgerðar Sverrisdóttur, þáverandi viðskiptaráðherra, en viðurkenninguna hlaut RSK fyrir framsýni í rafrænni þjónustu við skattframtöl o.fl.