Þennan pistil skrifaði ég um Steingrím J. Sigfússon 27. október sl. og spáði því að hann mundi þekkja sinn vitjunartíma og breyta landslagi íslenskra stjórnmála.

En svo var haldinn flokksráðsfundur VG um helgina sem varð til þess að ég snéri við pistlinum með því að setja orðið ekki og aldrei sem víðast. Hann er nú svona:

Það rennur ekki upp fyrir Stengrími J. Sigfússyni,  formanni Vinstri hreyfingarinnar – græns framboðs, að  flokkur hans  gegnir meginhutverki við endursköpun íslenskra stjórnmála og pólitíska kerfisins. Það rennur aldrei upp fyrir honum úr þessu að kjósendur hafa fengið sig fullsadda af stöðnuðum íslenskum stjórnmálum sem höfðu ekki þrek eða hyggjuvit til þess að fylgja eftir hraðfara þjóðfélagsbreytingum.

Steingrímur J. áttar  sig ekki á því að það er meginviðfangsefni  hans og jafnaðarmanna í þessu landi að færa þjóðina aftur í átt að norræna velferðarmódelinu sem frjálshyggjan – sem nú hefur beðið herfilegan og eftirminnilegan ósigur – hefur fært okkur frá á leið sinni að bandarísku kerfi ójafnaðar og einkavæddrar velferðar þeirra sem eiga peninga.

Steingrímur J. er ekki í þann veginn að uppgötva að kjósendur VG sem og aðrir borgarar þessa lands hafa gert upp við sig að krónan er búin að vera;  að krónan kostaði okkur nærri því efnahagslegt sjálfstæði þjóðarinnar. Úr þessu rennnur það ekki upp fyrir Seingrími J. að afturhaldssemin og einhvers konar þjóðremba varð okkur að falli. Hann áttar sig ekki sig á þeirri þversögn að einungis í nánara samfélagi við aðrar Evrópuþjóðir innan Evrópusambandsins verður unnt að halda efnahagslegu sjálfstæði að svo miklu leyti sem það hefur einhverja merkingu ennþá.  Það rennur ekki upp fyrir Steingrími J. að hann og flokkur hans geta ekki lengur barist gegn vilja samtaka íslenskra launamanna og atvinnulífsins alls sem krefst evru og aðildar að ESB. Steingrímur J. sættir sig ekki við að meirihluti kjósenda VG vill kanna aðild að ESB frekar en að missa efnahagslegt sjálfstæði. Hann býr til nýtt skilyrði hræðslunnar; þjóðaratkvæðagreiðslu um það hvort sækja eigi um aðild að ESB frekar en að gera það milliliðalaust og bera niðurstöðuna undir þjóðina.

Það er borin von að Steingrímur J. átti sig á því að hann þarf ekki lengur að gæla við það að gerast hækja Sjálfstæðisflokksins  í enn einni sérhagsmuna- og spillingarstjórninni. Úr þessu verður hann ekki maðurinn sem sker upp herör gegn valdakerfi sem gætir sérhagsmuna með einkavæðingu banka jafnt og við þjóðnýtingu þeirra. Því alls staðar eru karlarnir með flokksskírteinin.
Steingrímur J.  ætlar ekki að hefja hreingerninguna með öðrum jafnaðarmönnum í landinu. Hann reynir ekki að komast að því að hann getur stundað kröftuga umhverfispólitík innan ESB.

Ef  Steingrímur J.  sýnir af sér þá visku og sveigjanleika að breyta stefnu sinni og VG, breytast íslensk stjórnmál og valdahlutföll í þjóðfélaginu. Þann dag fallast VG og Samfylkingin í faðma og ná 38 til 40 þingmönnum ríkisstjórn með norrænu sniði.  En þetta vill Steingrímur ekki. Hann ætlar að rækta einhverja undarlega þjóðernis- og einangrunarhyggju með Davíð, Styrmi og Guðna. 

Það tjón er ómælt sem hlotist hefur af persónulegri óvild og kreddum fortíðarinnar  vinstra megin við miðju íslenskra stjórnmála.  Steingrímur J.  hafði sögulegt tækifæri til þess að hefja tiltekt og endurnýjun í  íslenskum stjórnmálum í samvinnu við Samfylkinguna. Til þess þurfti hann að komast upp úr fari stöðnunarinnar og hlusta meira, til dæmis á samtök launamanna í landinu sem hann telur sig berjast fyrir.

Mestu hagsmunirnir eru að brjóta á bak aftur úrelt, spillt og meðvirkt  valdakerfi sem nú hefur steypt  þjóðinni í glötun. Ef  Steingrímur J. hefði áttað sig á þessu hefði verið auðvelt fyrir hann að samþykkja  með alþýðunni og kjósendum þessa lands að skipta þurfi út krónunni fyrir evru. Hann hefði séð að endurreisnin væri fólgin í því að komast til valda með Samfylkingunni og evruna að vopni og gefa yrði Sjálfstæðisflokknum nokkurra ára siðbætandi frí.

Ekkert af þessu sér Steingrímur J.  Hann hefur viljann til valdsins en klúðraði enn einu tækifæri til að ná völdum á flokksráðsfundi VG um helgina.