Þegar Sigurður Einarsson fyrrverandi stjórnarformaður Kaupþings tjáir sig er rétt að leggja við hlustir af tveimur ástæðum.
Í fyrsta lagi kann að vera runnin upp stund sannleikans hjá honum sem og mörgum öðrum. Ekkert er sem áður.
Í öðru lagi má gefa sér að hann reyni að fegra eigin hlut, jafnvel á kostnað annarra. Slíkt er vert að hafa á bak við eyrað og íhuga hvort unnt sé að sannreyna orð hans.

En hvað sagði Sigurður í viðtali á Stöð 2? Mér heyrðist það vera eitthvað á þessa leið:

• Persónulegar ábyrðir voru ekki fyrir hendi varðandi kaup starfsmanna á hlutum í Kaupþingi og engin skuldbinding um að þeir mættu ekki selja eign sína í bankanum.
  HVAÐ ER SATT Í ÞESSU EFNI?
  
  
• Landsbankinn gat ekki stofnað dótturfélag í Bretlandi í mars þegar um málið var fjallað í tengslum við Icesave reikningana. Bankinn var m.ö.o. ekki greiðsluhæfur þegar á þeim tíma. (Þessu mótmæla Landsbankamenn nú.)
  FYRIR ÞETTA FÆR FJÁRMÁLAEFTIRLITIÐ OG VIÐSKIPTARÁÐHERRA RAUÐA SPJALDIÐ.
  
  
• Með bréfi í apríl til stjórnvalda – eftir að markaðurinn hafði rétt sig dálítið við eftir gengisfall krónunnar – talaði Sigurður um svikalogn. Þetta ætti að vera hægt að sannreyna ef mennirnir við pappírstætarana eru ekki búnir að eyða gögnum.
  ENN GERIR RÍKISSTJÓRNIN EKKI NEITT ÞRÁTT FYRIR VIÐVARANIR OG FÆR RAUÐA SPJALDIÐ FYRIR VIKIÐ. 
  
  
•  Stórbankinn J.P. Morgan gat lánað Seðlabankanum í mars/apríl 3 milljarða dollara (allt sem þurfti) á 170 punktum yfir Libor til þess að efla gjaldeyrisforðann. Það var ekki gert.
  FYRIR ÞETTA FÆR SEÐLABANKINN OG FORSÆTISRÁÐHERRRA RAUTT SPJALD.
  
  
• Sigurður staðfesti sögusögn um hótanir DO í veislu í USA í fyrra í tengslum við aðalfund IMF. Seðlabankastjóri hótar að fremja efnahagslegt hryðjuverk.
  FYRIR ÞETTA FÆR DAVÍÐ ODDSSON RAUTT SPJALD. SVONA GERIR MAÐUR EKKI.
  
  
  Rauð ljós blikkuðu fyrir mörgum mánuðum. Innbyggt andvaraleysi, vankunnátta og óhæf stjórnmál hafa nú komið þjóðinni á kaldan klaka. Stjórnmálamenn lýstu velþóknun á útrás og stækkun bankanna og töluðu um að gera Ísland að alþjóðlegri fjármálamiðstöð. Forstjórar bankanna voru stoltir af því að hafa höfuðstöðvarnar hér heima. Ekkert var gert til þess að svo gæti orðið. Hugmyndin um að skapa hér fjármálamiðstöð og stóra banka með fjölda vel launaðra starfa varð að einhverri mestu martröð þjóðarinnar fyrr og síðar.
  
  Þjóðin getur í nafni Alþingis kallað ráðherra til ábyrgðar. Það eru nefnilega til vönduð lög um ráðherraábyrgð frá árinu 1963.
  
  

  Í fyrstu grein laganna segir að ráðherra megi krefja ábyrgðar hafi hann “annaðhvort af ásetningi eða stórkostlegu hirðuleysi farið í bága við stjórnarskrá lýðveldisins, önnur landslög eða að öðru leyti stofnað hagsmunum ríkisins í fyrirsjáanlega hættu.”
  
  

  
  

  Loks verður ráðherra sekur eftir b-lið 10. greinar sömu laga “ef hann framkvæmir nokkuð eða veldur því að framkvæmt sé nokkuð, er stofnar heill ríkisins í fyrirsjáanlega hættu, þótt ekki sé framkvæmd þessi sérstaklega bönnuð í lögum, svo og ef hann lætur farast fyrir að framkvæma nokkuð það, er afstýrt gat slíkri hættu, eða veldur því, að slík framkvæmd ferst fyrir.”

  
  
  

  Í þrettándu grein laganna segir að hafi ráðherra bakað almenningi eða einstaklingi fjártjón með framkvæmd eða vanrækslu, sem refsiverð er samkvæmt lögunum, skal dæma hann til að greiða skaðabætur jafnframt refsingunni.

  
  ER ÞETTA EKKI NÆGILEGA SKÝRT?