Mig rámaði í að hafa skrifað eitthvað fyrr á árinu að þetta yrði BLÓÐUGT HAUST!
Og ég fann þetta, sem skrifað var á www.dv.is 19. júní síðastliðinn: Ótrúlegt!
Skrifað fyrir fjórum og hálfum mánuði og lýkur svona:
Nú er eiginlega svo komið að við við höfum fyrirgert rétti okkar til þess að halda úti sjálfstæðum gjaldmiðli. Vel kann að vera að gengi krónunnar hafi verið of hátt skráð. En það er ólíðandi að þjóðernisrembingur íhaldsaflanna í landinu verki sem segull á vogunarsjóði og spákaupmenn heimsins. Við erum eins og börn í sandkassa þegar á reynir. Háð fóstrunum. Háð foreldrunum. Ekki Geir og Ingibjörgu, Ekki Björgólfi og Jóni Ásgeir. Við neyðumst til að kasta okkur fyrir fætur Evrópusambandsins og evrópska seðlabankans áður en langt um líður. Hvaða kjaftæði er þetta um sjálfstæði og fullveldi þegar efnahagsleg tilvera er lögð í rúst. Hvers virði er það? Þurfum við ekki einmitt Evrópusambandið og evruna til að halda sjálfstæði og einhverju af fullveldinu?
Verum auðmjúk: Sérfræðingar Danske Bank og Berlinske höfðu rétt fyrir sér.
Þetta verður blóðugt haust, enda sláturtíð.



















Ótti er sterk tilfinning, lamandi og óþægileg. Flestir sem finna fyrir ótta reyna að losna við tilfinninguna sem fyrst. Ótti hefur, eins og aðrar tilfinningar, áhrif á viðbrögð okkar, hegðun ... 
