Málið liggur ljóst fyrir: Nú er kominn alþjóðlegur stimpill á efnahagsstefnu Davíðs Oddssonar, sem ríkti í 13 ár. Bankakerfið hrundi og þjóðin sagði sig til sveitar hjá Alþjóðagjaldeyrissjóðnum.

Kjósendur liggja ekki á skoðunum sínum í tveimur fylgiskönnunum flokkanna. Í nýrri könnun Morgunblaðsins er fylgi Sjálfstæðisflokksins 22 prósent, minna en nokkru sinni. Fylgi ungra kjósenda og allt upp að fimmtugu er innan við 20 prósent.
Samfylkingin hefur stýrt með þeim í 17 mánuði en er stærstur flokka, með 37 prósenta fylgi. Hvers vegna? Aðeins ein skýring er augljós: flokkurinn vill aðild að ESB og kasta krónunni fyrir evru. Kannski vill Samfylkingin einnig taka til í úreltu og meðvirku pólitísku kerfi kunningjaveldis og frændhygli.

Kjósendur skilja nú  að mesta glapræðið og stærsta þversögn samtímans er sú að afturhaldssemi og illa grunduð þjóðernishyggja varð til þess að Íslendingar glötuðu efnahagslegu sjálfstæði sínu í hendur Alþjóðagjaldeyrissjóðsins. Þvermóðskuleg þráhyggja  Sjálfstæðisflokksins gegn nánari samvinnu við nágrannaþjóðir varð okkur að falli. Þetta er eiginlega alveg óskiljanlegt. 

En kjósendur hafa nú skilið að einungis í náinni samvinnu og samstarfi við vini og frændur Evrópu getum við haldið efnahagslegu sjálfstæði okkar. 80 prósent þeirra vilja taka upp evru samkvæmt nýrri könnun Morgunblaðsins.