• UPPSKRIFT AÐ ÓLGU OG MÓTMÆLUM

    18. mars 2010

    Fregnir berast nú af því að úr umferð dragi á vegum. Einnig dregur úr sölu áfengis. Þar af leiðandi rýrna tekjur ríkissjóðs af bensín- og áfengisgjaldi.
    Fram kom í yfirliti á neytendasíðum DV í byrjun vikunnar að venjuleg fjögurra manna fjölskylda nær ekki lengur endum saman. Fjölskyldu sem náði saman endum árið 2007 vantar nú 74 þúsund krónur að jafnaði um hver mánaðamót. Þetta samsvarar 900 þúsund króna útgjaldahalla á einu ári.
    Mestu munar um nær 50 þúsund króna hækkun bílalána á mánuði, tæplega  40 þúsund króna hækkun afborgana af húsnæði, 28 þúsund króna hækkun matvörureiknings og um 12 þúsund króna hækkun bensínkostnaðar miðað við mánaðarlegan kostnað árið 2007.
    Staðreynd er einnig að fólki fækkar nú í landinu í fyrsta skipti frá lokum 19. aldar. Fækkunin nam 1.738 íbúum í fyrra eða sem nemur liðlega öllum íbúum Sandgerðis um síðustu áramót.
    Atvinnuleysi er einnig í sögulegu hámarki. Á sextánda þúsund vinnufærir menn ganga atvinnulausir um þessar mundir.
    Veruleikinn er þó mun alvarlegri en þetta. Margir hafa flutt af landi brott sem ella hefðu verið skráðir atvinnulausir hér á landi. Aðrir hafa skráð sig í nám frekar en að fara á atvinnuleysisskrá.
    Yfirvinnubann er sums staðar í gildi og vinnuvikan hefur styst. Loks benda gögn Tryggingastofnunar til þess að fólki, sem þiggur örorkubætur, hafi fjölgað verulega.
    Þetta merkir að heildarvinnuframlag í íslenska þjóðfélaginu hefur dregist mun meira saman en sem nemur skráðu atvinnuleysi.
    Mjög mikilvægt er að hér sé ekkert undan dregið í skráningu þannig að myndin verði sæmilega rétt af ástandinu.


    Félagslegt álag
    Loks má geta þess að beinn samdráttur, lækkun heimilistekna samfara hækkun skulda og greiðslubyrði, skerðir lífsgæðin, eykur spennu, reiði og sundurlyndi, innan fjölskyldna sem og almennt. Þetta getur komið fram í fjölgun skilnaða, aukinni tíðni barnaverndarmála, auknu álagi á geðlækningadeildum og jafnvel í fjölgun sjálfsvíga. Neysla slævandi efna gæti einnig hafa aukist þótt samdráttar gæti í sölu áfengis hjá ÁTVR. Þeir sem versla með efni til öl- og víngerðar geta vitnað um stórfellda söluaukningu.
    Íslenska húsnæðiskerfið gerir ráð fyrir því að ungar fjölskyldur taki afdrifaríkustu ákvörðun lífsins um kaup á íbúðarhúsnæði. Þær taka á sig í skyndingu gríðarlega greiðslubyrði sem hvetur til aukinnar launavinnu og fjarveru frá börnum og uppeldi.
    Að þessu leyti er íslenska þjóðfélagið fjandsamlegt barnauppeldi. Menn geta ímyndað sér hvert stefnir hjá ungum barnafjölskyldum þegar kjörin hafa enn versnað til muna vegna fjármálahrunsins. Þess er heldur ekki að vænta að barnafjölskyldur fái aukinn stuðning velferðarkerfisins við þessar aðstæður. Við blasir að ríkisstjórn, sem kennir sig við velferðarstjórnmál, neyðist til þess að skera niður ríkisútgjöldin um 50 til 60 milljarða á fjárlögum næsta árs.


    Kyrrstaða grefur undan valdakerfinu
    Sá veruleiki sem nú blasir við heimilum og fyrirtækjum í okkar fámenna landi er eftirfarandi: Fjármálakerfið var „tjakkað upp“, eins og einn iðrandi kaupsýslumaður orðaði það í DV-viðtali. Í bókhaldinu var svimandi hátt hlutabréfaverð fóðrað með stighækkandi viðskiptavild. Eigendurnir töppuðu látlaust hagnaði af þessari bólu í augsýn tómlátra stjórnmálamanna og meðvirkra embættismanna. Bólan féll loks saman og skildi eftir sig þúsundir milljarða skulda. Aðeins hluti þeirra fellur á íslenska skattgreiðendur og er nóg samt. En hinir, sem leystu inn hagnað úr bólunni, eiga raunverulega eign. Líklega eru þessar eignir faldar erlendis með ýmsu móti. 
    Fáir hafa enn verið rannsakaðir og enn færri ákærðir þótt vitað sé að ákærur séu í vændum. Við þetta bætast grunsemdir um hundraða milljarða króna skattsvik.
    Ofan á allt annað verður æ ljósara hvernig stjórnendur fjármálakerfisins tóku stöðu gegn krónunni, felldu hana í eiginhagsmunaskyni og rændu almenning kjörum sínum með ofangeindum afleiðingum. 
    Allt þetta hljómar eins og uppskrift að ólgu, andófi og  andrúmslofti byltingar.
    Þess verður eflaust skammt að bíða að almenningur hætti að veita valdakerfinu nauðsynlegt lögmæti takist ríkisstjórninni ekki að fá almenning á sitt band.

    (Birt í DV 17. - 18. mars 2010)

    Skrifa athugasemd

  • ÚTÞYNNT STJÓRNSÝSLULÖG Á ÍSLANDI?

    18. mars 2010

    Íslensk stjórnvöld draga á langinn að fylgja úrskurði mannréttindanefndar Sameinuðu þjóðanna í máli tveggja sjómanna.

    ......


    Reyndur og lærður maður sem ég þekki sendi mér eftirfarandi línur:


    “Sá þessa fyrirsögn:


    Stendur hrunskýrslan ekki undir væntingum?
    Stjórnsýsluúttekt en ekki neinn Stóridómur


    Þetta hefur legið fyrir. Ef menn skoða íslensku stjórnsýslulögin og bera saman við t.d. sænsku og finnsku lögin sést hvernig hin dauða hönd íhaldsins vinnur. Allar tennur eru dregnar úr lögunum líkt og gerist með mannréttindasáttmála sem Ísland skrifar undir. Með þessari nálgun eru valdhafar firrtir ábyrgð en um leið er hægt að segja að Ísland sé með. Ef umboðsmenn hefðu haft ákæruvald og firningartíminn hefði verið fimm ár (Finnland) í stað eins hefði umboð skýrsluhöfunda orðið annað. Einnig er álitamál hvort Páll og Tryggvi hefðu getað komið að henni vegna þess að þeir hafa frekar dregið lappirnar í mannréttindamálum en hitt. Þess vegna gegna þeir þessum embættum sem þeir gera í dag.”


    Hér er átt við Pál Hreinsson og Tryggva Gunnarsson sem báðir sitja í rannsóknarnefnd Alþingis, en hún hefur nú frestað þriðja sinni birtingu sannleiksskýrslu Alþingis.

    Skrifa athugasemd

  • AÐ SKERA MENN ÚR SNÖRU

    17. mars 2010

    Um það bil svona standa Icesave samningamálin:

    Stjórnarandstaðan viðurkennir nú það sem legið hefur ljóst fyrir í 7 mánuði að Ísland tók lán hjá Hollendingum og Bretum þegar þeir greiddu út innstæður landa sinna í Landsbankanum.
    Stjórnarandstaðan viðurkennir að semja beri um endurgreiðslu þessara lána.
    Stjórnarandstaðan hefur líka gert sér grein fyrir því að lengra verði ekki gengið í samningum um afslætti án þess að Bretar og Hollendingar fari að borga með sér.


    En forystumenn stjórnarandstöðunnar hafa stigið í og úr, flutt sig úr einu víginu í annað.
    Þegar framangreindur veruleiki blasir við þeim leggja þeir lítið annað til málanna en að samningurinn, sem gera á, megi ekki heita lánasamningur. Tala óljóst og þokukennt um að skera verði upp form samninganna, sem engu breytir í krónum og aurum. Hafa svo engin svör á reiðum höndum þegar gengið er á þá.


    Þeir hafa með öðrum orðum enga döngun í sér til þess að viðurkenna villu síns vegar.
    Þeir þurfa nú að bjarga andlitinu, fá réttlætingu fyrir töfunum, einskonar “Facesave”.
    Þetta er öðrum þræði spurning um hverjum heiðurinn af samningum verði eignaður.
    Ég veit fyrir víst að menn eins og Ömundur Jónasson eru hættir að skilja ósamkvæmni Sigmundar Davíðs Gunnlaugssonar og Bjarna Benediktssonar.
    Þeir vilja ekki viðurkenna að Icesavesamningurinn er og verður samningur um endurgreiðslu lána og er því lánasamningur. Berja höfðinu við látlaust við stein.


    Allir hugsandi menn vita að á endanum verður hægt að áætla með bærilegri nákvæmni ávinning á móti skaða vegna tafa á Icesavesamningum mánuðum saman.


    Íslenska stjórnmálastéttin veit öll að þessu verður að linna.


    Það má ekki kosta hvað sem er að skera Sigmund Davíð og Bjarna úr snörunni.


    Ég er tilbúinn að þakka þeim í hástert ef þeir skrifa hratt og örugglega undir samning sem í raun liggur þegar á borðinu.

    Skrifa athugasemd

  • ELDFIMUM MÁLUM STUNGIÐ UNDIR STÓL

    17. mars 2010

    Davíð Oddsson tætti í sig endurreisnarskýrslu Sjálfstæðisflokksins í lok mars á síðasta ári.  Hann sá eftir trjánum sem farið höfðu í að prenta skýrsluna.

    Skýrslan var samin undir verkstjórn Vilhjálms Egilssonar framkvæmdastjóra Samtaka atvinnulífsins.

    Samtök atvinnulífsins biðja nú um að Icesave samningum verði hraðað, enda tefji stríðið við nágrannaþjóðirnar uppbygginguna hér.

    Í einum kafla meira en ársgamallar endurreisnarskýrslu Sjálfstæðisflokksins stendur orðrétt:

    "Hik Sjálfstæðisflokksins fram að falli bankanna við að ræða Evrópumál, peningastefnu, myntina, ríkisfjármál og störf Alþingis hefur haft skaðleg áhrif. Sjálfstæðisflokkurinn hefði átt að koma á sterkari umræðuhefð í grasrótinni. Flokkurinn verður að hlutsta á baklandið, og má ekki veigra sér við að ræða eldfim mál áður en í óefni er komið."

    Von að Davíð hafi verið reiður.

    Nú er hann reiður og bitur.

    Enn eru órædd og óupperð innri vandamál Sjálfstæðisflokksins.

    Ætli einhver sjái eftir skógunum sem fara í að prenta Moggann?



    Skrifa athugasemd

  • SIGMUNDUR DAVÍÐ ÞEGIR ENN...

    17. mars 2010

    Sigmundur Davíð Gunnlaugsson er þeirrar gerðar í samskiptum og samvinnu að þegar hann hefur náð því að fá fólk upp á sína þúfu flytur hann sig um eina. Og svo koll af kolli.


    Nú er svo komið fyrir Icesaveviðræðum að hann og skoðanabræður hans innan nefndarinnar vita að ekki verður lengra komist. Hann setur samt fram óljósar og ruglinslegar hugmyndir um form samningsins. Þessi maður sem fór á endanum að misnota Indefencesamtökin sjálfum sér til framdráttar í pólitík. Icesave verður að breytast í "Facesave" fyrir hann.


    Skítt með þjóðina, hún má tapa 250 milljónum króna á dag vegna tafa á Icesavesamningum eins og allir viti bornir menn í kring um þennan dularfulla unga mann vita nú orðið.


    Ég tók eftir því að viðskiptafélagi Sigmundar Davíðs, Indefencemaðurinn Magnús Þór Skúlason, var tekinn tali í Danmarks Radio fyrir skemmstu og rasskelltur þar fyrir að gera Indefence að tæki stjórnarandstöðunnar til að ná völdum aftur á Íslandi frekar en að berjast fyrst og fremst fyrir bættum Icesavesamningum.


    Magnús Þór var þá nýkominn frá Hollandi ásamt fleirum Indefencemönnum þar sem þeir höfðu fengið áheyrn nokkurra ráðamanna vegna Icesave.


    Ég spyr:


    Hver borgar ferðalög Magnúsar Þórs og félaga?


    Magnús, sem var sérlegur skósveinn Sigmundar Davíðs í bankaráði Seðlabankans, vék sem kunnugt er úr ráðinu eftir ásakanir um að hafa greitt  fyrir aflandsviðskiptum með gjaldeyri og unnið  gegn gjaldeyrishöftunum.


    Hann gæti hafa gert það í tengslum við fyrirtæki sem hann á og heitir NoNo ehf. eins og ég hef áður minnst á.


    Ég vil freista þess að spyrja Sigmund Davíð aftur af þessu tilefni, því engin svör hafa borist:

    Átti hann hlut í fyrirtækinu NoNo ehf. með Magnúsi Árna einhvern tíma eða vann hann fyrir þetta fyrirtæki með Magnúsi á umræddu tímabili?

    Svar Simundar birti ég vitanlega hér á þessum vettvangi.

    Skrifa athugasemd