• SMJÖRKLÍPUR OG BÖÐLAR

    9. febrúar 2010

    Breski hagfræðingurinn Robert Wade talaði í Silfri Egils um helgina. Ég bendi sérstaklega á gagnabanka Láru Hönnu Einarsdóttur og umfjöllun hennar um Wade.

    Wade er á því eins og fleiri að Icesave-þrasið sé einskonar smjörklípa runnin undan rifjum sökudólganna í Sjálfstæðisflokknum sem aldrei iðrast. Í Silfrinu lýsti Wade aðferð flokksins á eftirfarandi hátt:

    „Hér á Íslandi sýnist manni ákveðið hugarástand umsáturs grafa um sig. Það tel ég vera afar varasamt.  Hugsunin um að heimurinn hafi valdið okkur skaða, og að við séum saklaus fórnarlömb. Þetta er þáttur í pólitík Sjálfstæðisflokksins eins og ég skil það. Og þessi pólitík hefur lánast mjög vel þar sem Sjálfstæðisflokknum vex fylgi.  Hann beitir fyrir sig þeirri hugmynd að bara einn eða tveir einstaklingar séu ábyrgir á Íslandi.  Og flokkurinn hefur skellt skuldinni á Geir Haarde og segir:  Við fjarlægðum hann, hann er úti.  Nú erum við óspilltur flokkur.  Við komum ekki nærri þessu heljarklúðri sem þjóðin er komin í svo þið, kæra  fólk, kjósið okkur!
    Og þetta hrífur.
    Núverandi ríkisstjórn ,sem hafði nánast ekkert með klúðrið að gera, er kennt um það og ég tel að það sé ein ástæðan fyrir því að athyglinni hefur verið svo mjög beint að Iceasve þó að mun stærri vandi blasi við á næstu tveimur árum um hvað skuli gera við hærri skuldir sem Íslendingar verða að greiða eins og skuldina við Seðlabankann. Skuldir sem eru á gjalddaga árið 2011. Ekki þarf að fara að greiða af Icesave fyrr en árið 2016.“

    Afborganir af öðrum skuldum en Icesave-skuldinni og byrðin af þeim gætu sett af stað aðra niðursveiflu annað hrun á Íslandi að mati Wade. Það getur  enn rýrt álit á Íslandi og stuðlað að fjármagnsflótta héðan, segir hann ennfremur. 

    Álit bresku lögmannsstofunnar Mishcon de Reya á vegum Bjarna og Sigmundar um jólin og rétt fyrir áramót er dæmi um herfræði stjórnarandstöðunnar sem gekk svo rækilega upp að eftir að áramótaskaupið var um garð gengið kaus forseti Íslands að reka þjóð sína fram á heljarþröm.

    Að mörgu leyti hefur ríkisstjórnin og þingmeirihlutinn sýnt vesældóm gegn svo veikburða tangarsókn stjórnarandstöðunnar. Þessi sókn þeirra er veik og borin uppi af kaldhamraðri sérhagsmunagæslu manna sem aldrei iðrast. Vandalaust er að sýna fram á þetta.
    Þessi vesældómur getur hæglega endað með því að þjóðin kýs yfir sig böðlana á ný. Sagan er full af slíkum dæmum.

    Skrifa athugasemd

  • RÍKISSTJÓRNIN LOFUÐ ÚR ÓVÆNTRI ÁTT

    8. febrúar 2010

    Viðskiptaráð Íslands verður seint ásakað um vinstri stefnu eða stuðning við núverandi ríkisstjórn. Til skammst tíma barðist það fyrir takmarkalitlu markaðsfrelsi og einkavæðingu og var í miðju útrásarinnar með umsvifamönnum og forseta Íslands. Þess utan hefur Viðskiptaráð verið eins konar útibú Sjálfstæðisflokksins í viðskiptalífinu og tengiliður.
    Viðskiptaráð hefur nú sent félagsmönnum sínum skýrslu um stöðu efnahagsmála í janúar 2010.  Þetta eru einskonar punktar og greinilega ætlaðir útlendingum sem kunna að vera í snertingu við fyrirtæki hér á landi enda skýrslan skrifuð á ensku.
    Skýrslan er sannast sagna eins og lofsöngur um árangur ríkisstjórnar Jóhönnu og Steingríms J.

    Um þetta skulu tekin nokkur dæmi:
    1) Viðskiptajöfnuður var hagstæður á árinu 2009 um 72 milljarða.
    2) Verðbólga er komin úr 18,6 prósent í 6,6 prósent og stefnir í 2,5 prósent í lok ársins.
    3) Erlendar skuldir ríkisins verða 60 prósent af landsframleiðslu í lok ársins, miklu lægri en menn þorðu að vona.
    4) Fjárlagahalli lækkar hratt; var 218 milljarðar króna árið 2008 en verður 99 milljarðar í lok þessa árs.
    5) Bankarnir hafa verið endurfjármagnaðir og standa á eigin fótum.
    6) Stýrivextir eru komnir á skömmum tíma úr 12 prósentum í 9,5 prósent.
    7) Atvinnuleysi er 8 prósent. (Það er þó innan við helmingur þess sem það er í Bandaríkjunum og á Spáni.)
    8) Ísland hefur sótt um aðild að ESB og fær stöðu fullgilds umsækjanda í vor.
    9) Dregið hefur verið úr gjaldeyrishöftum.
    10) Stöðugleikasáttmáli hefur verið gerður milli stjórnvalda og aðila vinnumarkaðarins.
    11) Icesaveábyrgðir vegna lágmarkstrygginga verða áfram fyrir hendi hvernig sem málið fer í þjóðaratkvæðagreiðslu.
    12) Skattar hafa verið hækkaðir til þess að mæta fjárlagahallanum.


    Þessum atriðum vill Viðskiptaráð halda að útlendingum í gegn um félagsmenn sína.
    En vill það ekki birta þessa skýrslu sína einnig á íslensku?
    Er hún kannski ekki til brúks hér heima vegna þess að hún fer gegn pólitískum hagsmunum Sjálfstæðisflokksins?
    Ríkisstjórnin, sem fær þessa einkunn hjá Viðskiptaráði ,vinnur nú að því að skera Bjarna Benediktsson og Sigmund Davíð Gunnlaugsson úr  Icesavesnörunni sem þeir komu sér hjálparlaust í.
    Þetta ætlar hún að gera þótt Bjarni og Sigmundur Davíð hafi sent íslenskum skattgreiðendum 25 milljóna króna reikning fyrir áróðursstríðið sem þeir fengu bresku lögmannsstofuna Mishcon de Reya til að  taka þátt í fyrir áramót.

    Viðskiptaráð hlýtur nú að þýða sem snöggvast skýrsluna sína og birta hana á vef sínum þannig að allir kjósendur geti séð lofgjörð ráðsins til ríkisstjórnar Jóhönnu Sigurðardóttur og Steingríms J. Sigfússonar.
    Lof úr þessari átt sætir nefnilega tíðindum.

    Skrifa athugasemd

  • HÁMARK ÓSVÍFNINNAR

    8. febrúar 2010

    Stundum er sagt að hægt sé að fá lögfræðinga og jafnvel hagfræðinga til að segja hvað sem er gegn gjaldi.

    Ekki ætla ég að leggja dóm á það.

    Það er hins vegar nánast hámark ósvífninnar að miðlungi hátt skrifuð  lögmannsstofa í Bretlandi sé gerð að moldviðrisumræðu fyrir kjósendur í boði Bjarna Benediktssonar og Sigmundar Davíðs Gunnlaugssonar, formanna Sjálfstæðisflokks og Framsóknarflokks um og fyrir jól og áramót.

    Ég er að tala um lögmannsstofuna Mishcon de Reya.

    Bjarni og Sigmundur Davíð lögðu allt kapp á að fá álit í bak og fyrir um Icesave fyrir jól og áramót. Heimtuðu Mishcon de Reya. Þyrluðu upp miklu fárviðri sem endaði með blysför til Bessastaða á vegum kampavínsklúbbs miðaldra karla úr Framsóknarflokknum og Sjálfstæðisflokknum.
    Eins og DV greinir frá í dag hefur þessi lögfræðistofa sent fátækri þjóð 25 milljóna króna reikning í boði Sigmundar Davíðs og Bjarna Ben. Þar af á góðvinur Sigurðar Kára Kristjánssonar,  aðstoðarmanns Bjarna, að fá 10 milljónir króna.
    Ég er að tala um Gunnalaug Erlendsson lögfræðing, fyrrverandi starfsmann Björgólfs Thors og flokksbróður þeirra Bjarna og Sigurðar Kára.  Sá vinnur greinilega fyrir Mishcon de Reya.
    Ofan í kaupið er Jón Daníelsson hagfræðingur og ráðgjafi Sigmundar Davíðs fenginn til að rukka Alþingi um þessar 25 milljónir króna. Hann viðurkennir í DV að hafa hringt í Alþingi til að rukka.

    Hagfræðikennari við London School of Economics??!! ??   Hvað er í gangi?

    Er ekki hámark ósvífninnar að láta Steingrím J.  og þjóðina borga Icesaveáróður Bjarna, Sigmundar Davíðs og InDefence gegn ríkisstjórninni ?

    Skrifa athugasemd

  • VÍST VAR TEKIÐ LÁN KRISTRÚN

    8. febrúar 2010

    Kristrún Heimisdóttir ritar mikla grein í Fréttaablaðið um helgina. Finnur að mörgu og gagnrýnir stjórnarflokkana, einkum VG, fyrir að semja af sér í Icesave málinu.


    Á einum stað segir Kristrún:
    “Í erindisbréfinu (Icesavenefndarinnar) sem varð ekki opinbert fyrr en í júní 2009, er sú óskiljanlega forsenda lögð til grundvallar að Ísland sé þá þegar búið að taka lán enda þótt opinbert og augljóst hafi verið að Bretar og Hollendingar ákváðu einhliða að greiða innistæðueigendum svo sem skjalfest er í viðaukasamningum frá júní. Indriði Þorláksson hefur svarað því til í fjölmiðlum að Ísland hafi "í raun tekið lán í október". Sú túlkun er svo algjörlega einstæð að ég hef hvergi fundið hana rökstudda í gögnum málsins. Í henni felst bæði ótrúlegt afsal réttarstöðu og sjálfsákvörðunarréttar Íslands og illbærileg viðurkenning á réttmæti kúgunaraðferða Breta og Hollendinga. Munum að samningarnir leggja allan kostnað á Ísland meðan Bretar og Hollendingar hafa fjárhagslegan hagnað af þeim. Höfum í huga að á þessum grunni greiða Íslendingar vexti til ríkjanna tveggja frá 1. janúar 2009 að telja sem nema ríflega 20 milljörðum íslenskra króna og var þó enginn samningur um lán undirritaður fyrr en í byrjun júní (og er ekki enn kominn á).”


    Hér er rétt að benda Kristrúnu á tvennt:

    1) Á síðasta ári greiddu íslenskir skattgreiðendur 32 milljarða í vexti og verðbætur af láni vegna gjaldþrots Seðlabankans. Samanlagt gæti þetta verið meira en 10 prósenta nafnvextir á því láni. Þetta er þyngri baggi en Icesave og mun verða það áfram.


    2) Eftirfarandi fréttatilkynning var gefin út  af stjórnvöldum 11. október 2008:


    “Að loknum uppbyggilegum viðræðum hafa hollensk og íslensk stjórnvöld náð samkomulagi um lausn mála hollenskra eigenda innstæðna á IceSave-reikningum Landsbankans.
    Fjármálaráðherra Hollands, Wouter.J. Bos, og fjármálaráðherra Íslands, Árni M. Mathiesen tilkynntu þetta.
    Ráðherrarnir fagna því að lausn hafi fundist á málinu. Wouter. J. Bos kvaðst einkum ánægður með að staða hollenskra innstæðueigenda væri nú skýr. Árni M. Mathiesen bætti við að aðalatriðið væri að málið væri nú leyst.
    Samkmulagið kveður á um að íslenska ríkið muni bæta hverjum og einum hollenskum innstæðueiganda innstæður að hámarksfjárhæð 20.887 evrur. Hollenska ríkisstjórnin mun veita Íslandi lán til að standa undir þessum greiðslum og hollenski seðlabankin mun annast afgreiðslu krafna innstæðueigendanna.”


    Eyðileggur þetta ekki helminginn af röksemdafærslu Kristrúnar?

    Skrifa athugasemd

  • HÁVAÐINN Í FJÖLMIÐLAFÓLKI

    6. febrúar 2010

    Fjölmiðlar, eða öllu heldur fjölmiðlafólk, hefur einstakt lag á að gera sig að miðju alheimsins og sökkva í sjálfsvorkunn þegar eitthvað bjátar á og þeim þykir að sér vegið. Fjölmiðlamenn taka viðtöl hvert  við annan og séð er til þess að allir viti hvernig hitt eða þetta þekkta andlitið hefur það fyrir eða eftir niðurskurð, fyrir eða eftir uppsögn. Þetta er sjálfsupphafning, belgingur og sjálfhverfa. Umfjöllunin er þeirra eigin næring og stjórnendur miðlanna telja jafnvel að einmitt þetta sé söluvarningur. Gott "sell" eins og það heitir. 

    Meðan þessu vindur fram bognar velferðarkerfið. Óþekktum andlitum er sagt upp störfum á sjúkrahúsum eða í skólum. Yfirvinna er bönnuð, innkaup eru skorin niður, starfsfólki fækkar og álagið eykst á þau sem eru svo heppin að halda vinnunni. Ekkert kaup fyrir æ meiri yfirvinnu.
    Enginn tekur viðtöl við þetta fólk.

    Til dæmis á sjúkrahúsum.

    Þar er nú svo komið að ekki er hægt að bjóða bestu meðferð við neyð eins og alvarlegum brunasárum. Bestu meðulin, bestu umbúðirnar (sjálfsagt dýrari) eru ekki lengur til.
    Komum á geðdeildir fjölgar, ekki síst með börn sem eiga við andlega vanlíðan að stríða sökum fátæktar og örvæntingar á heimilum.

    Velmegandi ráðamenn - hæfilega langt í burtu frá örvæntingunni - tefja lausnir á brýnum málum og bregða fæti fyrir stjórnvöld sem fyrir lögnu hefðu þurft að vera búin að ganga frá málum eins og Icesave. Það er smámál við hliðina á 32 milljarða króna vaxtagreiðslum í fyrra vegna falls Seðlabankans. Fall hans fór langt með að éta upp alla skattaaukningu ríkissjóðs í fyrra.
    Einmitt fall Seðlabankans (en ekki Icesave) verður til þess að ég sem skattborgari get ekki lengur keypt meðul og grisjur af bestu gerð fyrir fólk með brunasár á stærsta sjúkrahúsi landsmanna.

    Íslenskir fjölmiðlar eru sjálfhverfir, linir og sinna illa þeim boðorðum sem þeir eiga að fylgja af auðmýkt og trúfestu við þegna þessa lands. Minnst af öllu reyna þeir að upplýsa og setja hluti í samhengi. 

    Ég hef skömm á þessu og er miður mín. Lakast af öllu er að sjá Morgunblaðið breytast í fánýtan áróðurssnepil fyrir mann sem ber líkast til mestu ábyrgðina á  hremmingunum og örvæntingunni.

    Af hverju er svona erfitt fyrir íslenska fjölmiðla að setja hluti í samhengi og rétt hlutföll?

    Ég skora á kollega mína að lesa eftirfarandi einu sinni enn:

    1. Blaðamennska veitir fólki upplýsingar, sem gera það frjálst.
    2. Skuldbinding hennar er fyrst og fremst við sannleikann.
    3. Hollusta hennar er við borgarana.
    4. Eðli hennar er leit að staðfestingum.
    5. Hún er sjálfstæð gagnvart þeim, sem fjallað er um.
    6. Hún er óháður vaktari valdsins.
    7. Hún er torg gagnrýni og málamiðlana.
    8. Hún reynir að gera það mikilvæga áhugavert og viðeigandi.
    9. Hún er víðtæk og í réttum hlutföllum.
    10. Hún má beita eigin samvisku.

    Skrifa athugasemd