Er verið að friggings kidda mig, hugsaði ég núna áðan þegar ég sá að trúarnöttarinn og hommahatarinn Snorri í Betel væri kennari í grunnskóla.
Snorri vinnur í Brekkuskóla á Akureyri við að kenna ungviðinu eins og ekkert sé eðlilegra.
Jafnframt bloggar Snorri, kallinn um hatur sitt á samkynhneiðgum á Moggabloggsíðu sinni eins og enginn sé morgundagurinn og notar þá biblíuna sér til stuðnings.
Snorri vill meina að það sem stendur í Biblíunni sé einfaldlega satt. I beg to differ.
Þar að auki er viðkomandi hómófóbi í forstöðu fyrir Hvítasunnusöfnuðinn á Akureyri.
Amen.
Ég hefði ekki trúað því að svona mannaráðningar viðgengjust í grunnskólanum, ekki af því að mér finnst hann svo hipp og kúl og inni í nútímanum, heldur vegna þess að þetta er svo vel yfir öll mörk velsæmis á því herrans ári 2012 á Íslandi.
það hefði þurft að segja mér það einu sinni hver væri að kenna barninu mínu í þessu tilviki og ég hefði tekið það umyrðalaust úr skóla og síðan hefði ég farið í aðgerðir.
Lágmarkskrafa hvers foreldris hlýtur að vera sú að barnið þeirra sé frætt um heiminn, lífið og fjölbreytileika þess, en ekki að fylla þau fordómum og hatri á áveðnum hópum eða hugmyndafræði.
Ég reikna með að Snorri með sína hugsanavillu og fordóma gagnvart stórum hópi þjóðarinnar verði einfaldlega leystur frá starfi prontó.
Eða er það borin von - hann hlýtur að eiga helling af vinum.
Þá eru það bara foreldrarnir sem geta látið hluti gerast.
Þeir eiga að segja nei takk við Snorra í Betel sem kennara, þrátt fyrir að hann sé örugglega vænsti maður (!).
Komasvo.
Börn eiga betra skilið en forstokkaðan umboðsmann hetrósexúalguðsins á jörðinni í skólastofunni.
Ójá.



















Ótti er sterk tilfinning, lamandi og óþægileg. Flestir sem finna fyrir ótta reyna að losna við tilfinninguna sem fyrst. Ótti hefur, eins og aðrar tilfinningar, áhrif á viðbrögð okkar, hegðun ... 
