ÁskriftFréttaskot | Auglýsingar | Fyrir farsíma Reykjavík: 3.2° 5m/s ESE
Hlöðuveggur

Hlöðuveggur

Hjörtur Hjartarson hefur gagnrýnt íslenska valdhafa og stjórnmálastétt opinberlega um langt árabil, bæði í orði og verki. Yfirleitt málefnalega og alltaf hiklaust. Hann er sannfærður um að landsmenn muni gera það sem gera þarf til að endurnýja samfélag sitt á nýjum og heilbrigðum grunni. Í því felst afdráttarlaust uppgjör við hrunið og að Íslendingar semji sér eigin stjórnarskrá.

Kirkjan og stjórnarskráin

22:07 › 11. nóvember 2010

Ein
spurning sem lögð var fyrir frambjóðendur á stjórnlagaþingsvef
DV.is er svona:

„Ertu
hlynnt(ur) eða andvíg(ur) því að hafa ákvæði um þjóðkirkju
á Íslandi í stjórnarskránni?”



Á
mig kom hik vegna þess að mér fannst ég verða að svara með
ítarlegri hætti en boðið var upp á. Ekki af því að ég hafi
sungið í kirkjukór eða verið skírður og fermdur í kristinni
kirkju. Alls ekki. Mér fannst einfaldlega erfitt að svara
spurningunni afdráttarlaust, jafnvel þótt hún snerist ekki um
eitt af þeim málum sem ég vil leggja áherslu á í sambandi við endurskoðun stjórnarskrárinnar. Ég skal líka játa að ég hef
ekki velt þessu mikið fyrir mér fyrr en réttt upp á síðkastið.



62.
grein stjórnarskrárinnar er svohljóðandi:

„Hin
evangeliska lúterska kirkja skal vera þjóðkirkja á Íslandi, og
skal ríkisvaldið að því leyti styðja hana og vernda. Breyta má
þessu með lögum.”


Meginrökin
fyrir því að 62. gr. stæði óhreyfð væru þau að langstærsti
hluti þjóðarinnar tilheyrði íslensku þjóðkirkjunni, og sú er
einmitt raunin. Hér eru engin trúfélög önnur sem komast í
hálfkvisti við þjóðkirkjuna að því leyti. Auk þess er saga
og menning kirkjunnar samofin sögu og menningu þjóðarinnar í
þúsund ár. Ekkert trúfélag annað hefur þá sérstöðu.


Eru
þessar staðreyndir rök fyrir því að líta framhjá almennum
hugmyndum um trúfrelsi og jafnrétti? Er réttlætanlegt að
ríkisvaldið styðji og verndi íslensku þjóðkirkjuna umfram
önnur trúfélög, og bindi það í stjórnarskrá?


Svar
mitt er nei og niðurstaða mín þessi: Ný stjórnarskrá á ekki
að innihalda ákvæði í sambandi við trú önnur en þau er varða
trúfrelsi.


Það
er svo annað og flóknara mál hvernig sambandi ríkisins og
þjóðkirkjunnar verður fyrir komið. Það leysist ekki þótt 62.
grein verði felld brott úr stjórnarskránni.


Afstaða
mín til ofangreindarar spurningar byggist sem sagt ekki á því að
mikill meirhluti landsmanna vilji aðskilnað ríkis og kirkju. Ég
tel hins vegar að sú staðreynd hljóti að vera umhugsunarefni
lærðum og leikum innan kirkjunnar. - Skilnaðurinn þarf ekki að
verða erfiðari en efni standa til. 


Hálfvolgt
svar mitt við spurningunni á stjórnlagavef DV.is má sjá hér >>





Hjörtur
Hjartarson á facebook >>


Framboð
Hjartar til stjórnlagaþings - Kynningarsíða >>




ATHUGIÐ Ritstjórn DV áskilur sér rétt til að eyða ærumeiðandi ummælum.

DV

Upplýsingar

Auglýsingar

Áskrift

© 2012 DV ehf. - Allur réttur áskilinn. Notkun á efni blaðsins er óheimil án samþykkis.