Sverrir Jakobsson skrifar grein í Fréttablaðið í gær. Hann telur að kosningar til komandi stjórnlagaþings muni hafa áhrif á trú manna á persónukjöri til alþingiskosninga. Vonandi verður það ekki, því það væri órökrétt. 

Gunnar Helgi Kristinsson, stjórnmálafræðingur, sagði réttilega í kvöldfréttum Sjónvarps sama dag, að persónukjör eins og nota á hér við að kjósa til stjórnlagaþings, væri einsdæmi í heiminum. Það er líka gerólíkt þeim hugmyndum um persónukjör sem hafa verið mest áberandi í kjölfar búsáhaldabyltingar.

Frumvarp um persónukjör, sem flokkarnir fjórir hafa tekið höndum saman um að svæfa í þinginu, gerir ráð fyrir að stigið verði hógvært skref í þá átt að auka áhrif almennra kjósenda á kostnað flokkanna. Í stuttu máli er hugmyndin sú að flokkarnir velji frambjóðendur á lista, eins og venjulega, en að þeir kjósendur sem kjósi listann fái að raða efstu frambjóðendunum í sæti. Það eru öll ósköpin. 

Hitt er annað mál, að sumir þeirra sem eru á móti því að almennir kjósendur fái ráðið meiru en nú er um það hverjir sitji á Alþingi fyrir þeirra hönd, þeir munu færa sér í nyt ófarir í stjórnlagþingskosningunum. Að því leyti er ályktun Sverris rétt.