Í gær var Lantern festival hér í Kína, sem væri kannski helst hægt að þýða sem Lampahátíðin. Rauðir lampar hanga um alla borg - bæði þessir hefðbundnu kínversku, og stórar fígúrur með ljósum inni í (það voru reyndar ekki allar með pepsi lógói ;)

Hátíðin markar síðasta dag nýárs-hátíðahaldanna, sem staðið hafa yfir síðan 23. janúar. Ár apans var kvatt og drekinn boðinn velkominn með pompi og prakt. Í kínverskri stjörnuspeki, er drekinn er talinn mjög máttugur, auk þess sem hann er talinn veita mikla gæfu. Þess vegna vekur það jafnan mikla aðdáun þegar fólk er fætt á ári drekans, og mikil virðing er borin fyrir fólki í drekamerkinu. 

Þess vegna þykir afar eftirsóknarvert að eignast drekabarn. Árið 2000, þegar ár drekans var síðast, fæddust 3 milljónum fleiri börn en árið áður! Í ár er búist við að fæðingartölur rjúki upp um 5 – 20% ! Það eru heldur engir aukvisar, sem fæddir eru í drekamerkinu; til dæmis Florence Nigtingale, Sigmund Freud, Joan of Arc, John Lennon, og Martin Luther King..  Það verður gaman að sjá hvaða snillingar fæðast á þessu ári :) 

Ég var búin að lesa og lesa um þessi miklu hátíðarhöld, ákveðin í að missa ekki af neinu. Í öllum blöðum og heimasíðum fyrir útlendinga voru orð eins og “war zone” og “survival”, samt áberandi, en ekki svo mikið skrifað um hvar ætti að vera og hvað ætti að gera. Ég vissi því ekki alveg við hverju ég átii að búast, en ég beið spennt.

Vikuna fyrir sjálfan nýársdaginn voru komnir rakettubásar út um allar götur – og því nær sem dró, lengdust raðirnar. Svo rann gamlársdagur upp, og ég óð um bæinn með myndavélina á lofti - án þess þó að vita nákvæmlega, að hverju ég var að leita. Ég labbaði og labbaði – en borgin var tóm! Eftir mikið rölt, og enn meiri heilabrot, áttaði ég mig svo á því, að þetta væri líklega eins og að standa á Lækjartorgi á aðfangadag, og vonast til þess að sjá hvernig Íslendingar halda jól ! 

Það rann upp fyrir mér að fólk var nátturlega bara heima með fjölskyldunni sinni að fagna. Ég gaf því upp alla von um að sjá kínversk nýárshátíðahöld og fór aftur heim.. Fljótlega eftir kvöldmat hófust svo lætin og ég komst sannarlega að því hvernig Kínverjar fagna nýju ári! Ég hélt að Íslendingar væru rakettuóðir, en ég hef aldrei upplifað annað eins! Það var sprengt fram á miðnætti og langt fram yfir miðnætti. Klukkan 5:30 morgunin eftir byrjuðu sprengingarnar svo aftur. 

Heil vika leið, þar sem sprengt var og sprengt og sprengt og sprengt – bæði kvölds og morgna. Nú veit ég af hverju litlu rauðu sprengjurnar eru kallaðir Kínverjar! Það er trú manna hér, að þessar hvellhettur reki burt illa anda og boði gæfu á nýju ári. Í gamla daga voru bambus stangir settar á eld í sama tilgangi, því þegar þær eru orðnar heitar, springa þær með miklum hvelli. Í dag er þó notast við kínverja eins og við þekkjum þá, og eru heilu göturnar þaktar rauðum flyksum, sem götusóparar fá svo heiðurinn af að sópa upp - dag eftir dag, í næstum 2 vikur! Það gefur kannski einhverja hugmynd um magn spreninga, að á nýársnótt var loftmengunin 5 sinnum yfir hættumörkum!

Þó mér hafi liðið, á sjálfan gamlársdaginn, eins og ég hefði misst af öllu, var það aldeilis ekki raunin. Þó ég hafi ekki komist í nýársparty með kínverskri fjölskyldu, þá var sannkölluð nýársstemmning í bænum dagana á eftir. Það var hægt að fá gjafakörfur með alls konar góðgæti, nýársskraut og rauð umslög, sem kallast hong bao. Þessi umslög eru fyllt af peningum og gefin vinum og fjölskyldu. Fólk var úti á rölti með fjölskyldum sínum og augljóst að allir voru í hátíðarskapi! 

Það sem ég tók eftir var, hversu margir voru í rauðum fötum! Allir virðast hafa dregið fram rauða gallann í tilefni af kínverska nýárinu - enda rauður talinn mikill happa litur hér í Kína. Rauð föt eru talin veita mikla lukku, og sérstaklega rauð nærföt. Þetta á við bæði um karla og kvennanærföt. Eins og sjá má, er hægt að fá þau í öllum stærðum og gerðum – bæði með dreka og án.

Það var mikil hátíðarstemning í borginni í gær, og fólk virtist ekki vera orðið þreytt á 15 daga stanslausum hátíðarhöldum. Fólk rölti um með fjölskyldum og vinum, og virti fyrir sér öll ljóskerin. Blikkandi Mínu mús eyru virtust ómissandi og matarstandar í löngum röðum, seldu candy floss, sykurhúðaða ávexti og kjöt á pinnum (froska í heilu lagi, kolkrabba og fleira). 

Kínverska nýárshátíðin hefur einnig verið kölluð vorhátíð – og finnst mér þetta skemmtileg hátíð, sem mætti innleiða í fleiri löndum. Íslendingar hafa í auknum mæli tekið upp amerískar hátíðir, eins og Valentínusardaginn, og Halloween - af hverju ekki að bæta kínverska nýárinu í flóruna? :) Hátíðin snýst hvorki um trúarbrögð eða pólitík, hún snýst um að borða góðan mat, vera með fjölskyldunni og gefa gjafir. Hún er merki um það að vorið er að koma, og líklega allir sammála um að það er ástæða til að fagna því :)