Leita
Áskrift | Fréttaskot | Auglýsingar Reykjavík: 12.9° 2m/s NE

  • Kraftaverk og örbold!

    21. ágúst 2009

    Það fór heldur betur að hvessa í gærkvöldi og í morgun, eftir að hafa klæðst smekklegum vinnufatnaði að vanda kíkti ég á heimasíðu Vegagerðarinnar til öryggis. Ja, hérna ... 38 m/sek sagði mælirinn. Of hvasst fyrir strætó og föstudagur í dag ... annasamasti dagurinn.

    Í stað þess að sofa í klukkutíma í viðbót og vona að það lægði fyrir næstu ferð í bæinn mótaðist lymskuleg áætlun í huga mínum á meðan ég klappaði köttunum, burstaði tennur og þetta venjulega. Einn nágranni minn á Garðabrautinni keyrir alltaf fram hjá mér á einkabíl á leið til vinnu í borginni þar sem ég stend skjálfandi í strætóskýlinu (af æsingi, það er aldrei kalt á Skaganum). Skyldi ég geta fengið far með honum, hugsaði ég, ... svo skellti ég líka inn neyðarkalli á Facebook en Facebook-vinir mínir vakna fæstir um miðja nótt, eins og ég (kl. 6.15 í morgun) svo það var hæpin von.
     
    Svo gerðist kraftaverk. Samkvæmt Skakka turninum gerast kraftaverk (skemmtilegar tilviljanir) u.þ.b. á mánaðarfresti hjá okkur án þess jafnvel að við áttum okkur á því ... ég kíkti aftur á Netið og rífressaði síðu Vegagerðarinnar. Það hafði orðið heldur betur vindhviðuhrap á tíu mínútum, eða þeim tíma sem tekur mig í mesta lagi til að gera mig sætari á morgnana. Hviður á Kjalarnesi voru komnar úr 38 niður í 29 m/sek og geri aðrir betur!

    Aukastrætó var þéttsetinn, enda hófust einhverjir skólar í Rvík í morgun, og það voru þakklátir farþegar sem brunuðu áleiðis í bæinn með Heimi bílstjóra. Heimir hættir strætókeyrslu í október og munum við sakna hans mjög mikið, hann er reyndur, traustur og skapgóður bílstjóri og algjör synd að hafa hann ekki áfram. Við erum sammála um það farþegarnir hans (og aðdáendur).
    Rétt áður en við skriðum niður í Kollafjörðinn sáum við tætlurnar af fellihýsi ... ég hélt að einhver hefði fleygt rusli þarna þar til ég áttaði mig á því hvað ekkasog karlanna í strætó táknuðu í raun.

    Svo fréttum við af því að bílstjórinn á leið 6 sem tekur við okkur í Mosó og ekur alla leið niður í bæ, hann Andri Backmann, er líka að hætta og fara á aðra strætóleið. Algjör synd, hann er svo ljúfur og skemmtilegur. Þeir Skagamenn og Borgfirðingar sem mæta glaðir og kátir til vinnu sinnar í Reykjavík eru einmitt farþegar Andra, hann er svo kátur alltaf. Ekki að forverar hans í þessu hafi verið neinir fýlupúkar, Andri er bara sérstakur. Strætó nr. 6 frá Mosó er sérstrætó fyrir okkur og breytist svo í venjulegan strætó þegar hann er kominn í bæinn. Oft sjáum við furðusvip á Reykvíkingum sem koma inn í vagninn við Ártún. Við Skagamenn og Borgfirðingar sitjum og spjöllum um landsins gagn og nauðsynjar og hlæjum og skemmtum okkur. Þetta er óvenjulegt í strætó og sumir hafa spurt hvaðan þessi vagn komi eiginlega ... Alltaf stuð hjá okkur í sexunni en meira er um dorm og slíkt í Skagastrætó. Ég fór út í Ártúni til að ná leið 18 hinum megin við götuna og tókst ekki að kveðja Andra. Bilaður fjöldi ungmenna (skólakrakka) streymdi inn í vagninn og leit stoppistöðin í Ártúni út eins og sena úr bíómyndinni The Wall (Pink Floyd). Já, skólarnir eru greinilega byrjaðir.

    Í vikunni var haldinn Skagastrætófundur með bæjarstjórn (bæjarstjóra?). Til stendur að fella niður allar ferðir á sunnudögum og einnig fyrri kvöldferðina (a.m.k. virka daga) sem fer frá Háholti kl. 20.45. Síðasta ferðin er kl. 22.45 og hún heldur sér. Það verður að draga saman seglin í öllu, þetta er nauðsynleg sparnaðarleið, leitt fyrir þá sem þurfa að fara á milli á sunnudögum en þeir voru greinilega of fáir. Ekki bjuggust fundarmenn (samfarþegar mínir daginn eftir) við frekari hækkunum á fargjaldi, né að þessi frábæri ferðamáti yrði lagður niður, strætó er kominn til að vera, kom fram á fundinum.

    Elskan hún Anna Kristjáns hringdi í mig á slæmum tíma
    í dag þegar ég hamaðist við að klára að lesa blaðið yfir fyrir prentsmiðjuskil og stefndi að því að ná 16.45-strætó frá Mosó. Ég hafði ekki tíma til að spjalla þannig að Anna sagðist bara verða fyrir utan hjá mér kl. 16.30. Það stóð hún við og svo lögðum við af stað í Mosó, nema hún brunaði bara framhjá Háholtinu ... lét sig ekki muna um að skutlast alla leið á Skagann ... fyrst hún var lögð af stað á annað borð. Alltaf gaman að spjalla við Önnu ... og þreytan eftir vinnuvikuna minnkaði jafnt og þétt. Ég reyni alltaf að skilja hana eftir á höfuðborgarsvæðinu.

    Nú í kvöld, eftir Popppunkt, verður kíkt í nýjastu Henning Mankell-bókina sem er víst gjörsamlega frábær. Eins gott að það er helgi og að ekki þurfi að gera hlé á lestrinum. Myndi taka bókina með í Reykjavíkurmaraþonið á morgun og lesa á leiðinni ef ég væri ekki svo skynsöm að hafa ekki skráð mig.

    Verð að bolda fljótlega eftir kíkk á endursýningu þáttanna á morgun, ef ég verð búin með Mankell. Eina sem ég hef séð er að Stefanía fór til Brooke til að biðja hana afsökunar. Þótt Brooke hafi argað og gargað þá hypjaði Steffí sig ekki út, heldur spjallaði við hana og viti menn ... þetta varð eins og besta áfallahjálp fyrir Brooke. Dugði þó líklega ekki til að Eric héldist sem eiginmaður Stefaníu, svo skotinn er hann í Donnu, litlu systur Brooke. Við erum að tala um alla vega 30 ára aldursmun hérna!
    Nick sýnir Brooke undarlegan áhuga þótt hann sé nýkvæntur Taylor en það gæti verið vegna þess að Brooke reyndist fyrir mistök sjúkrahússins vera blóðmóðir nýfædds barns þeirra Nicks og Taylor ...
    Ridge er búinn að segja ilmvatnskonunni Ashley upp fyrir Brooke og Ashley fer þá væntanlega í faðm sonar Brooke og hálfbróður Ridge (ekki blóðskyldir þó), hans Ricks sem er bálskotinn í henni eftir að Phoebe litla Ridgedóttir vildi hann ekki lengur ... einmitt vegna áhuga hans á Ashley.

    2 athugasemdir

  • Rúsínubrauð í afmælisgjöf og fleira stöff

    14. ágúst 2009

    Ahhh, það er svo fínt í himnaríki að maður þorir ekki að hreyfa sig. Ekkert ryk sem þyrlast upp við hnerra eða óhreinir sokkar sem lifna við og þarf að drepa. Smáýkjur, við breyttum aðeins í stofunni og hún virkar stærri og er flottari svona. Engir leisíbojar eða -girls lengur úti á miðju gólfi og stoppa kettina við músa- og rottuveiðarnar. Sjá mynd.

    Ljúf strætóferð í morgun undir klukkan sjö og óvenjumargir farþegar, flestir við það að koma úr sumarfríi, held ég. Á skrifborðinu í vinnunni beið mín ýmislegt skemmtilegt (ég vinn með besta fólki í heimi). Því miður var ég ekki með myndavélina ... en Guðrún (ein af fimm eða sex Guðrúnum fyrirtækisins) hafði bakað handa mér tertu, ekki prinsessutertu, heldur gítartertu rosa flotta. Ekki leyndist súkkulaðikaka undir súkkulaðiglassúrnum og nammiskrautinu eins og allir héldu, heldur æðisleg hollustuterta með m.a. banönum og haframjöli. Tertan átti að mæta í afmælið sjálft með bakaranum sem forfallaðist þannig að samstarfsmenn nutu góðs af, restin af gítarnum er þó komin heim.
    Einnig beið á borðinu æðislegt blóm, vökvunarbrúsi, drykkjarkanna með mynd af froski á, súkkulaði og sælgætisskál, einnig var ég kysst mikið, m.a. af Illuga Jökulssyni og Eiríki Jónssyni, geri aðrir betur að fá kossa frá þeim yndislegu mönnum. Erfiður dagur mun léttbærari fyrir vikið. Svo kom sonurinn brunandi í Lynghálsinn um sexleytið, skilaði fyrst risahitakönnum sem ég hafði fengið lánaðar og svo var það bara elsku Skaginn minn.

    Góðir vinir mættu með sniðuga afmælisgjöf, nýbakað rúsínubrauð (og gómsætt hvítlauksbrauð) frá Jóa Fel fyrir okkur soninn til að gæða okkur á daginn eftir afmælið (hafa fundið á sér að það yrðu engir afgangar). Rúsínubrauðið rifjaði upp hroðalegrar æskuminningar þar sem ónotaður koppur, rúsínur á gólfinu, ég bleiulaus á öðru árinu, pabbi og stórasystir sem tróðu í sig "rúsínum" og svo kom skelfingarsvipur á þau ... svipur sem boraðist inn í heilann á mér og olli ævilöngu ógeði á rúsínum. Hvítlauksbrauðið var hins vegar einstaklega gómsætt.


    Aðeins meira bold:
    (byggt á sögusögnum):
    Stefanía vill endilega hitta Brooke og biðja hana afsökunar á því að hafa orsakað nauðgunina með stjórnseminni og kænskubrögðum en allir ráða henni frá því. Hún fer samt og uppsker öskur og óhljóð ("komdu þér út!") frá tilvonandi og margoft fyrrverandi tengdadóttur sinni.
    Ashley er enn í Paris til að gefa Ridge tilfinningalegt svigrúm sem Brooke notfærir sér óspart og er eiginlega búin að negla Ridge, enda eiga þau barn saman ...
    Taylor er enn í sjokki yfir að hafa eignast barn erkióvinarins til áratuga, eða Brooke, sem ber án efa miklar tilfinningar til þessa fyrrum eggs síns sem átti reyndar bara að nota til rannsókna ... döhhh.

    2 athugasemdir

  • Afmælisfréttir og blessað boldið

    13. ágúst 2009

    Þrátt fyrir boðskortaleysi og "allt á síðustu stundu"-undirbúning
    vegna langdregins þursabits (í hálfan mánuð) tókst að halda afmælishóf
    í himnaríki í gær. Ég hef ítrekað við fólk í rúm 20 ár að þegar það
    hefur einu sinni komið þá sé því sjálfboðið, nema kannski konunni sem
    hélt ræðu í afmælinu fyrir nokkrum árum en það er stranglega bannað,
    eins og skemmtiatriði.

    Mamma og Erna í EinarsbúðHér á fólk að skemmta sér, barnlaust ef hægt er
    að koma því við.

    Ekki bauð ég t.d. aldavinkonu minni Boggu en hún mætti
    nú samt með eiginmann og nýbakað kryddbrauð (og svo gafst ofninn hennar
    víst upp).

    Ég notaði reyndar Facebook til að pikka í gleymið fólk og
    það borgaði sig ... en ekki eru samt allir vinirnir þar.


    Bjarni og EinarHeimtur urðu
    þó ansi góðar
    , eða 70 manns sem er flott miðað við árstíma og búsetu á
    landsbyggðinni. Vinir og ættingjar mættu flestir um og upp úr fjögur en
    nokkrir komu seinna í leifarnar ...

    Rauði krossinn á Akranesi lánaði mér kaffikönnu, stóra og vígalega, og
    fengu skvísurnar þar restina af veitingunum fyrir vikið núna í
    hádeginu, varla upp í nös á ketti þó.



    Óskar, Hrund og Erna úr vinnunniÁ kökunnni stóð:

    Þrautseigjuverðlaunin 1989-2009

    Hjúskaparmiðlun Hjördísar

    Smástafsetningarvilla gerði tertuna reyndar enn betri en hún kláraðist
    rétt eftir kvöldmat, þá var stóra brauðtertan löngu búin. Nanna kom með
    hindberjasúkkulaðiköku, Einar strætóvinur með skúffuköku, Bogga með
    kryddbrauð og Púsla með ricekrispísmuffinskökur. Míu systur var falið
    að búa til rækjubrauðtertu en í vinnsluferlinu breyttist hún í algjöra
    hollustubrauðtertu, tófú, sýrður rjómi, hvítlaukur og slíkt sem vakti
    mikla lukku og var einstaklega gómsætt.

    Einkabarnið mitt (ég er hætt að kalla hann erfðaprinsinn þar sem hann
    erfir ekkert vegna bankahrunsins) sá algjörlega um eldhúsið;
    uppáhellingar og aðrar reddingar.


    Vestmannaeyingarnir Elva, Raggi ogGuðjónÉg skildi Facebook-síðuna mína eftir opna í gær, enda hélt ég að
    ég þekkti bara sómafólk. Halldór frændi settist við tölvuna mína og
    skellti inn í mínu nafni: „Allt í lagi að fá kveðjur, ég er meira fyrir gjafir samt.“
    sem var frekar meinlaust miðað við kvikindisskapinn úr þessarri átt.
    Vona að leiðrétting mín skömmu síðar hafi bjargað mannorðinu. Sá
    Halldóri bregða fyrir skömmu síðar arka í átt frá vinnuherberginu (þar
    sem mátti reykja, en hann reykir ekki) og skipaði honum að gera ekki
    fleiri skammarstrik. „Of seint,“ sagði hann, „þú ert komin út úr
    skápnum!“

    JónatanEkki nóg með þetta,
    heldur kom heill mávur í heimsókn á svalirnar. Raggi, sem var nýbúinn
    að skamma mig fyrir að kalla Halldór frænda fjanda spurði mig hvort ég
    ætti nokkuð byssu ... en á þessu heimili drepum við fólk með orðbragði,
    ekki byssum, múahahaha.



    Afmælisgjafir voru einstaklega flottar
    ... stórkostlegar alveg.
    Dekur-baðdót, konfekt, skart, stjarna (já, alvörustjarna í
    himinhvolfinu sem mun heita Gurrí), snyrtivörur (hrukkukrem og svona),
    myndarammar, bækur, tónlist, kertastjaki, svæðanuddsokkar, risastór
    englastytta, blóm á svalirnar,) klútur/trefill, minnisbók,
    Starbucks-kaffi, prjónaðir inniskór og fleira flott. Ég hef þroskast,
    áður fyrr reif ég gjafirnar upp jafnóðum en nú geymdi ég það þar til
    eftir á og í morgun opnaði ég restina. Kubbur köttur prílaði upp á
    gjafahrúguna sem datt beint í gólfið (ekkert brotnaði), það varð til
    þess að kort og gjafir aðskildust, held samt að ég viti nokkurn veginn
    frá hverjum hvað er, er í smávafa með stjörnuna og einstaklega fallegt
    túrkísarmband. Get ekki lýst þakklæti mínu, það má nefnilega alveg koma í
    afmælið án gjafa ... afmælið er eina partíið sem ég held á ári hverju
    og kemur líka í stað jólakorta. Ég er ekkert sérstakur kokkur og held
    því aldrei matarboð. Hef reynt að segja syninum að það væri snjallt ef
    hann færi í kokkanám en hann þráast við.


    RIDGEEinn afmælisgesturinn, búsettur í útlöndum, bað mig um að bolda
    oftar, þar sem hann sér ekkert bold heima hjá sér, og hér kemur smá
    uppfærsla. Ég var reyndar búin að bolda einhver ósköp fyrir nokkrum
    dögum en færslan datt út áður en ég gat vistað og birt. MJÖG spælandi.
    Best að reyna aftur þótt ég hafi misst af nokkrum þáttum. Eins og
    aðdáendur boldsins vita skiptir það þó ekki öllu máli.


    Taylor er búin að eignast barnið með Nick og dr. Bridget (dóttir
    Brooke og fyrrum eiginkona Nicks) uppgötvaði loks að mamma hennar,
    Brooke, var óvart eggjagjafinn. Vissulega hefði verið hægt að halda
    þessu leyndu fyrir Taylor (geðlækninum með varirnar) ef barnið hefði
    ekki fæðst með hættulegan ónæmissjúkdóm sem krafðist þess að
    foreldri/skyldmenni gæfi beinmerg. Nick passaði ekki nógu vel ...
    Brooke var sagt allt af létta en hún þráði alltaf heitt að "gefa" Nick
    barn þegar þau voru gift í nokkrar vikur og hún vildi að sjálfsögðu
    gefa merg. Taylor fékk áfall (held ég) þegar hún komst að þessu, þetta
    flækir málin ofboðslega að fyrrum keppinautur hennar um Ridge og síðar
    Nick eigi í raun barnið sem hún gekk með.


    Ridge (fyrri maður Brooke (oft) og Taylor, sonur Stefaníu og
    hálfbróðir Nicks), sjá mynd, er líklega hættur með unnustunni Ashley sem mamma
    hans handvaldi handa honum og farinn aftur í faðm Brooke. Þegar hann
    keypti trúlofunarhringinn handa Ashley hét hann sér því að þetta yrði í
    síðasta skipti sem hann gerði slíkt, hahahaha, ekki á meðan
    handritshöfundarnir eru á sýru ... Brooke hefur lagt út öll veiðarfærin
    til að næla í Ridge og gaf Ashley kinnhest þegar hún gaf í skyn að
    Brooke notfærði sér nauðgunina og áfallið sem hún varð fyrir þá en hún
    virtist bara vilja stuðning frá Ridge. Brooke hefur engu gleymt og
    sannfærði Ridge enn einu sinni um að þeim væri ætlað að vera saman, þau
    ættu RJ litla og svona.


    Eric (maður Stefaníu, faðir Thorne og Ridge (ekki blóðfaðir þó))
    er farinn að vera með Donnu, systur Brooke, en hún skilur hann svo vel.
    Stefanía lét sig hverfa þegar hún áttaði sig á því að maðurinn sem hún
    sigaði á Brooke (og nauðgaði henni) til að Ridge fengi forræðið yfir
    börnunum (RJ og Hope litlu (sem Brooke á reyndar með Deacon, fyrrum
    tengdasyni sínum)) og Donna notaði tækifærið á meðan. Það munaði
    reyndar minnstu að hún yrði tengdadóttir Erics þegar hún reyndi að
    hugga ekkilinn sorgmædda, Thorne, en rétt fyrir brúðkaupið kom
    leiðinlega, heilaga systir Donnu og Brooke til Thorne og sagði honum að
    Donna ætlaði að giftast honum til að hefna sín á Stefaníu fyrir hvernig
    hún fór (óvart) með Brooke. Í þættinum í dag kemst Stefanía væntanlega
    að því að maður hennar er kominn með ástkonu og vill skilnað.Það er
    eins og ég hafi séð í kristalskúlunni að Donna og Eric eigi eftir að
    giftast.

    Fyndið, Brooke, systir Donnu, giftist Eric fyrst, síðan Ridge nokkrum
    sinnum, Thorne bara einu sinni og svo stakk hún (aftur) undan Bridget
    dóttur sinni og stal Nick (hálfbróður Ridge) frá henni. Kannski Donna
    fari þennan hring, hún er með Eric, var næstum því gift Thorne og á þá
    bara Ridge eftir.

    5 athugasemdir

  • Friðarspillar

    12. júlí 2009

    Miklu, miklu þægilegra er að sitja inni í himnaríki við tölvuna en voga sér út á svalir í hitasvækjuna þar. Þvílíkt veður. Ég elti ekki lengur hvern sólargeisla eins og þurfti í gamla daga þegar sumrin voru kaldari og engir geitungar fundust á Íslandi. Eitt árið, líklega á áttunda áratugnum kom sumarið eftir hádegi á miðvikudegi og ekki meira það árið. Sakna þess tíma svolítið en hver veit nema ég lifi það lengi að það verði komin ísöld aftur. Þá verð ég í essinu mínu í Max-gallanum mínum með flottu loðhúfuna sem Vera keypti handa mér í Moskvu sl. vor og ég hef enn ekki getað prófað nema heima á góðum kvöldum til að hræða kettina og erfðaprinsinn.

    Heimilisfólk í himnaríki vaknaði á síðustu stundu í Formúluna í hádeginu og ég náði að búa til latte áður en ræsingin hófst. Hef áður sagt frá því að ef svefni mínum er raskað þá þarf ég yfirleitt að byrja upp á nýtt að sofa þessa átta tíma mína. Um hálfþrjú í nótt komu nokkrir hressir menn, utanbæjarmenn líklega, og settu fjarstýrðan bíl í gang á planinu hérna fyrir neðan. Erfðaprinsinn vaknaði líka. Við erum bæði svo gömul og grömpí að ef gæjarnir hefðu ekki farið niður á Langasand til að leika sér hefðum við hringt í lögguna.

    Annar „friðarspillir“ er fokkings körfubíll
    (sjá mynd) sem lagt hefur verið hér fyrir neðan og karfan er í hæstu hæðum. Það venst kannski en undanfarið hef ég fengið nett áfall þegar ég tek mér göngutúr um himnaríki og verður litið út um gluggana, svo óvenjulegt er að sjá einhverju bregða fyrir nema hafinu og Reykjavík í fjarlægð

    Ég ræddi þetta aðeins við Halldór frænda í gær og sagði að nú gætu óvandaðir menn aldeilis  kíkt á mig í svefnherberginu. Hann tók lítið undir það en spurði hvort körfubíllinn gæti mögulega verið á vegum sömu aðila og stæðu fyrir hvalaskoðun ...

    7 athugasemdir

  • Stóratburðir í boldinu ... og strætó

    8. júlí 2009

    Mér tókst á sjá boldið í gær og hef svo sem horft annað slagið og það hefur gengið svo mikið á þar að ég sé mig tilneydda til að blogga um síðustu sjokkerandi atburði.
    Ég veit varla hvar skal byrja! Mig minnir að Ridge hafi haft forræðið yfir börnunum, Hope litlu og RJ, að tilstuðlan Stefaníu, síðast þegar ég boldaði.

    Kvöldið fyrir réttarhöldin um börnin (Ridge var þó ekkert áfjáður að fá þau, enda að deita Ashley á fullu) braust maður, "aðdáandi" Brooke, inn hjá henni og nauðgaði henni. Áhorfendur vissu að Stefanía hafði gefið honum nauðsynlegar upplýsingar um lykil undir blómapotti og slíkt en ætlaðist auðvitað ekki til þess að maðurinn gerði þetta. Hann átti bara að tæla Brooke svo rétturinn dæmdi börnin af henni vegna drusluháttar.

    Donna, systir Brooke, ákvað að hefna sín á Stefaníu með því að tæla sorgmædda ekkilinn, annan son hennar, Thorne (Ridge er sko hinn). Hún vældi og veinaði þar til Thorne bað hennar. Daginn sem brúðkaupið átti að fara fram kom önnur systir þeirra fram á sjónarsviðið, ákaflega heilög og góð manneskja (hrollur), og sagði Thorne sannleikann. Thorne hætti við að kvænast Donnu sem þó var búin að ákveða að verða honum góð eiginkona þótt eitthvað skorti upp á ástina. Síðast sást til hennar á bar að daðra við Eric, mann Stefaníu, en Stefanía hafði látið sig hverfa eftir að hún frétti af nauðguninni.

    Enn eru eggjamál Taylor hinnar óléttu með varirnar, í umræðunni. Gemsi dr. Bridgetar, dóttur Brooke, hringdi í Nick, eiginmann og tilvonandi barnsföður Taylor, einnig fyrrverandi eiginmann Bridgetar og líka Brooke, móður Bridgetar, þar sem hann var ekki læstur, og þar heyrði Nick samtal Bridgetar og lúðalega rannsóknarstofumannsins þar sem hann viðraði áhyggjur sínar af því að Brooke væri líklega "móðir" eggsins sem er í vömb Taylor og þau hamingjusömu hjónin, Taylor og Nick, halda að sé barn þeirra saman. Nú er allt að komast upp. Bíðið spennt eftir næstu færslu. Ég ætla að reyna að komast heim í tíma á morgun ... eða fórna mér og verja sólardeginum, laugardeginum, inni við bold-gláp í stað þess að vera úti á svölum eins og eðlileg manneskja.

    Á myndinni hér að ofan sést Brooke og þeir menn sem hún hefur verið gift; Eric (enn kvæntur Stefaníu en stefnir á Donnu, systur Brooke) og sonum hans, Ridge og Thorne. Lengst til hægri er Nick, sem er reyndar hálfbróðir Ridge, sonur Massimo og Jackie en Massimo er blóðfaðir Ridge. Kom upp á yfirborðið fyrir svona þremur árum og olli miklu fjaðrafoki. Á myndina vantar nokkra eiginmenn, held ég.

    Ég fékk svar frá Jórunni hjá Strætó bs. Skýrt og skorinort. Strætó bs. hætti á föstu með Skagamönnum af því að gróðinn af samstarfinu var ekki nógu mikill. Ég álasa ekki Strætó bs, heldur stjórnvöldum svona heilt yfir fyrir að ætlast til þess að almenningssamgöngur þurfi að skila gróða.
    Nú á að fara að hækka fargjöldin á höfuðborgarsvæðinu og draga frekar úr þjónustunni, ef ég hef skilið þetta rétt í fréttum. Mig langar bara til að ráðleggja þessum elskum hjá Strætó bs að finna aðrar leiðir.

    Reynsla okkar Skagamanna af hækkuninni sl. áramót var sú að meira en helmingur farþega hóf að keyra á milli aftur á einkabílum með tilheyrandi sliti, mengun og aukinni slysahættu. Auðvitað geta ekki allir ferðast um á einkabílum vegna fátæktar og þá eykst bara eymd þeirra, eins og hún sé ekki næg fyrir ... Þannig að Strætó bs fær ekki endilega þessa hækkun til sín í meiri gróða, frekar en Akraneskaupstaður, skilst mér. Svo er Skaginn víst að hugsa um að hætta allri niðurgreiðslu til okkar sem kaupum kort en við borgum "bara" tvöfalt á við Rvíkinga með niðurgreiðslunni. Það yrði mikið áfall, segi nú ekki meira.

    Ég óttast mest af öllu þreföldunaráhrif af fargjaldahækkun í Reykjavík. Nú kostar 280 krónur í Rvíkurstrætó og við Skagamenn (á svæði 3) borgum þrefalt það til að komast á milli, eins og ég hef stundum öskrað um hérna á blogginu. Ef fargjaldið fer t.d. í 350 kall þá erum við komin yfir þúsundkallinn fyrir staka ferð. Borgarnesstrætó hættir 20. ágúst vegna lítillar notkunar Borgfirðingakrúttanna, enda fargjaldið allt of hátt frá upphafi. Við sögðum þetta! Það er bara aldrei hlustað á farþegana. Fólk sem ferðast um á jeppum og fínum bílum hefur greinilega miklu meira vit á almenninssamgöngum en við.

    Það var samt rosalega gaman í strætó í dag ... að vanda. Mikið spjallað. Allt mér að þakka að nýi bílstjórinn á 57 beið eftir leið 15 frá Reykjavík ... Haddi vinur minn hafði skutlað mér í Mosó þannig að ég var tryggilega fest í bílbelti og búin að koma mér vel fyrir þegar biðin hófst. Þegar leið 15 kom í Háholtið hinum megin frá, eða úr sveitinni, ætlaði bílstjórinn bara að leggja af stað á Skagann en ég tók þá eitt af mínum frægu móðursýkisköstum í þær þrjár mínútur sem tók rétta vagninn að komast til okkar. Hann var allt of seinn vegna þriggja bíla áreksturs á Laugavegi, rétt fyrir ofan Hlemm. Bílstjórinn okkar var mjög feginn þegar hann sá hátt í 20 manns koma hlaupandi upp í vagninn og hefði ekki viljað fá þetta fólk upp á móti sér ... skemmtilegur bílstjóri sem er frá Selfossi. Ein afar gáfuð Skagakona spurði mig hvort þessi bið eftir farþegunum frá Rvík væri ekki mér að þakka og með þingeysku montbrosi hvað ég svo vera. Lítið var þó um fjárhagslegt þakklæti, eins og það hefði nú komið sér vel í dýrtíðinni.

    Á stoppistöðinni í Mosó spjallaði ég við pólska stelpu sem vinnur hjá kjúklingabúi í Mosó og býr á Skaganum. Hún vildi gjarnan búa nær vinnustaðnum, t.d. í Mosó, en leigan er svo miklu hærri þar. Hún kvartar ekki yfir kreppunni, segir ástandið verra í Póllandi en hér. Hún dáðist einlæglega að pólskukunnáttu minni en ég kann að segja NJE, sem þýðir nei. Það hefur oft komið sér vel á Mörkinni ... eða myndi gera ef ég nennti nokkurn tíma á bari.

    4 athugasemdir




© 2010 DV ehf. - Allur réttur áskilinn