-
Furðuleg fjarhrif og maður með rós
19. september 2009
Einhvern veginn vissi ég þegar ég vaknaði í gærmorgun að dagurinn yrði fullkominn á einhvern hátt. Og það þrátt fyrir að Borgfirðingarnir mínir hefðu skrópað og ekki komið upp í strætó á sætukarlastoppistöðinni við Bónus. Það lá eitthvað í loftinu sem beið eftir því að gerast!
Ein konan í strætó las þykkan doðrant á sænsku ... "Flikkan som legte ser at eldinn" (Litla stúlkan með kveikjarakassann) og dágott innsæi mitt sagði mér að þetta hlyti að vera bók númer tvö eftir Stieg Larsson. Bók sem ég hef beðið eftir að kæmi út á íslensku og ég hlakka líka óumræðilega mikið til að sjá bíómyndina (sjá ljósmynd hér að ofan af Lísbet Salander og perraógeðinu Bjurman)
Þegar við Skagamenn vorum komnir heilu og höldnu í sexuna í Mosó herti ég upp hugann þar sem konan með bókina sat rétt hjá mér og sagðist öfunda hana af því að geta lesið sænsku, hvort hún hefði kannski búið í Svíþjóð. „Nei,“ sagði konan. „Ég hef aldrei komið til Svíþjóðar og aldrei lært sænsku.“ Svo útskýrði hún að sænskan væri svo auðvelt tungumál og ef maður hefði lært dönsku í skóla gæti maður auðveldlega lesið sænsku. Huhhh, hugsaði ég pirruð. Kalli sænski í vinnunni hafði boðist til að lána mér bækur númer 2 og 3 "po svenska" en ég afþakkað ókurteislega eins og bjáni. Konan með bókina var svo spennt í lestrinum (eftir að ég hætti að trufla hana) að hún var nærri farin framhjá stoppistöðinni sinni. Það hefði nú ekki verið fyndið, næsta stoppistöð á eftir í kílómetersfjarlægð. Þeir atburðir sem gerðust síðar þennan frábæra föstudag eru þess eðlis að ég get hlakkað yfir ýmsu við konuna í strætó á mánudaginn.
Ég fylltist einhverri óútskýrðri þrá og áætlun myndaðist í fögrum, greindarlegum kolli mínum. Eftir smáumhugsun ákvað ég að reyna að galdra svolítið þótt ég hafi að mestu hætt slíku eftir útrýmingarnar á síðustu öld þegar sálarrannsóknarfélög voru bönnuð og þjóðkirkjan lögð af, eins og allir muna.
Ég sendi hógværa ósk mína út í svartholið (svæðið fyrir utan 101 Reykjavík) en tókst svo vel upp að ónefnt bókaforlag Í 101 REYKJAVÍK greip hana á lofti, keypti útgáfuréttinn í hvelli að flikkabókinni, lét þýða hana í snarhasti yfir á íslensku og prenta á ljóshraða og senda mér síðan um tvöleytið upp í Hálsaskóg.
Ýmsir púkar (örugglega ríkisstjórnin) reyndu að skemma þetta fyrir mér og tefja mig frá lestrinum. M.a. vinnan mín sem stóð til kl. rúmlega þrjú, þreyta við heimkomu sem kostaði blund í leisíboj, þá fréttir, Popppunktur og Wallander, síðan svefn og svo Tvíhöfði á Kananum í dag ... en ég las þó á meðan "leiðinlegu" lögin voru spiluð á milli í Tvíhöfða.
Um fimmleytið í dag tókst mér loks að klára bókina. Vá, hvað ég ætla að galdra meira þegar ég hef hlaðið batteríin aftur. Kannski tekst mér að fá þriðju bókina útgefna fyrir jól.
Þegar ég var nýbúin með bókina og enn að þurrka gleðitárin yfir snilldinni (600 bls.) var bankað kurteislega. Í tröppunum við himnaríki stóð huggulegur maður sem rétti mér rós og brosti tælandi. Vá, Samfylkingin komin í kosningastellingar? var fyrsta hugsun mín. Ég kiknaði samt í hnjáliðunum, hver gerir það ekki yfir fallegri rós og tælandi brosi ... Síðan bar maðurinn upp erindið á ansi hreint góðri íslensku miðað við að hann er útlendingur. Hann var að safna fé fyrir rúmensk götubörn. Við sonurinn fundum í hvelli allt klink á heimilinu, í kringum 248 krónur, sem ég rétti manninum, þetta voru voða, voða margir peningar sem virkuðu vonandi fleiri og verðmætari en þeir voru í raun. Vonbrigðin leyndu sér samt ekki í svip mannsins. Hann spurði mig hvort ég ætti kannski útlenska peninga en ég hló kalt og sagðist ekki hafa farið til útlanda í mörg ár og færi eflaust ekki næstu árin þar sem Íslendingar væru grýttir hvar sem til þeirra næðist í flestum siðmenntuðum ríkjum heims. Eða ég hefði sagt það ef ég hefði ekki þurft að flýta mér að koma rósinni í vatn. Maðurinn reyndi að troða á mig tveimur rósum í upphafi þannig að ég virka greinilega eitthvað ríkmannleg, ég sem var í fráhrindandi letifötunum mínum og gömlum, hlýjum baðsloppi úr flísefni utanyfir. En ... samviska mín bærði harkalega á sér og maðurinn fékk ekki bara klinkið, heldur aðra rósina til baka.
Svo fór ég að hugsa. Ég áttaði mig á því að ég hafði verið eins og viljalaust verkfæri, gerði það sem maðurinn bað mig um, tæmdi veskið mitt og það fyrir eina rós. Núna þegar skynsemin er komin aftur og rósin í blómavasa í öruggri fjarlægð, ætla ég að reyna að byggja upp varnir gegn brosandi, huggulegum mönnum með rósir. Að hafa flutt í himnaríki er greinilega ekki jafnsnjallt og ég hélt.
Mikið var annars gaman að Tvíhöfða í dag. Saknaði svolítið símtalanna góðu en í staðinn sagði Jón Gnarr sögu Pálma Gunnarssonar tónlistarmanns. Ekki vissi ég að Pálmi hefði stofnað Hagkaup og hefði áður verið fyrsti trommarinn í hljómsveitinni Pelican sem Davíð Oddsson stofnaði ... Já, og svo hringdu tvíhöfðarnir í Nígeríusvindlara og reyndu að fá peninga hjá honum. Sá maður er líka mjög spenntur fyrir Icesave, nýju snilldinni í Kaupthing-Bank.6 athugasemdir
-
Brjálað bold og Akranes-Hálsaskógur
11. september 2009
Nú er allt orðið vitlaust í boldinu - enn einu sinni.
Eric, maður Stefaníu, endurheimti Forrester-fyrirtækið, eins og allir vita, og blés til sýningar á nýjustu tískulínunni. Nýja konan í lífi hans (já, hann ætlar að skilja við Stefaníu), Donna (sjá mynd), systir Brooke, veitti honum innblástur við sköpunina og í sýningarlok átti hún að taka við heiðrinum með honum. Stefanía áttaði sig á því að þetta gæti orðið hneyksli og eyðilagt áhrif sýningarinnar og ákvað að gera eitthvað til að koma í veg fyrir þetta. Börn þeirra Erics, Felicia og Thorne (sem Donna næstum giftist um daginn til að hefna sín á Stefaníu fyrir að hafa valdið því að Brooke var nauðgað), voru sammála henni og gripu til sinna ráða á meðan tískusýningin stóð yfir. Þau tóku Donnu með valdi og læstu hana inni í gufubaðsklefa með þeim afleiðingum að maskarinn lak niður andlit hennar - hroðaleg sjón. Undrandi Eric lét þó sem ekkert væri í sýningarlok þegar Stefanía birtist á sviðinu í stað Donnu og tók við fagnaðarlátunum með honum.
Donnu var bjargað úr gufunni og fékk strax þær skelfilegu fréttir að sýningunni væri lokið. Hún trylltist og allt hennar fólk sem lét hatur sitt á Stefaníu í ljós. Stefanía var áður búin að láta vísa Jackie, mömmu Nicks, út af sýningunni og hafði látið eins og hún ætti allt þarna. Nick seldi þó Eric fyrirtækið með því skilyrði að Stefanía fengi ekki að vera með og að Eric skildi við Stefaníu ...
Stefanía var ein í sýningarsalnum eftir að sýningunni lauk, slökkti ljósin og þá BANG, einhver skaut hana. Donna, búin að þurrka maskarann af kinnunum, kom að henni, sneri henni við og sá blóð. Hún fékk auðvitað taugaáfall og gargaði, Eric kom inn og hélt fyrst að Donna hefði skotið Stefaníu. Kvenlegt taugaáfallið varð til þess að Donna gat ekki sagt hið sanna alveg strax ... en hver er sannleikurinn svo sem? Svo margir hugsuðu Stefaníu þegjandi þörfina.
Kallað var á lögreglu og sjúkrabíl, og mig grunar að aðeins einn lögreglumaður vinni í Los Angeles, þessi svarti sem hefur mikið reynt að koma m.a. Stefaníu, Ridge og Taylor í fangelsi fyrir ýmis brot, Stefaníu fyrir að hrinda Jackie niður stiga (sem hún gerði ekki), Ridge fyrir að hafa myrt flakkarann/garðyrkjumanninn/vitnið sem áreitti Phoebe, dóttur hans (sem hann gerði ekki), og Taylor fyrir keyra undir áhrifum og drepa konuna hans Thorne (sem hún gerði). Flakkarinn var vitni að því.
Eitt mjög grunsamlegt: Jackie, mamma Nicks, pakkaði niður og flúði úr bænum. Það segir svo sem ekki allt, mjög margir liggja undir grun, t.d. pabbi Brooke og Donnu (Bobby í Dallas), Nick sjálfur, Brooke og fleiri. Ég sá þáttinn ekki nógu vel og lengi til að geta tékkað á fjarvistarsönnunum ...
Strætófarir hafa verið með miklum ágætum undanfarið. Stóri strætó frá Akranesi er nánast fullur á morgnana og líka aukabíllinn, bara frábært og farþegum frá Kjalarnesi hefur líka fjölgað. Borgfirðingarnir okkar keyra saman niður á Skaga og taka vagninn þar eftir að Borgarnesvagninn hætti að ganga. Þeir eiga alltaf inni hjá mér kaffi, svona þegar veður gerast sérlega válynd undir Hafnarfjalli eða í góðu veðri. Annar stundar sjósund á fullu, veit ekki með hinn (kvk). Ég get boðið upp á pakkann sjósund-kaffi, enda örstutt á Langasandinn frá mér.
Leið 19 frá Ártúni venst ágætlega og líka göngutúrinn frá landamærum Árbæjar niður í Hálsaskóg, enda hefur veðrið verið gott og maður sér bílana enn vel þegar farið er yfir göturnar hvernig sem það verður þegar stórhríðirnar geisa í vetur.
Ég hringdi í Strætó bs um daginn og átti fróðlegt og gott samtal við starfsmann þar. Hann tjáði mér að leið 18 færi ekki framar í gegnum Hálsaskóg þar sem íbúar Grafarholts hefðu kvartað yfir því að þurfa að hossast í gegnum hluta Árbæjar og "iðnaðarhverfi" á leið sinni heim. Ég er mjög ósammála þessum íbúum og skil ekkert í Strætó ... (undrunin kom eftir símtalið, sumir lengi að fatta)
Ég hossast þvílíkt í gegnum heilu íbúðahverfin (Akranes, Kjalarnes, Mosfellsbæ, hluta af 110 Rvík) á leið minni til vinnu og finnst ekkert athugavert við það. Strætó er til að flytja fólk að heiman í skólann eða vinnuna (t.d. Hálsaskóg) og síðan úr vinnu og heim. Auðvitað þarf að fara í gegnum "iðnaðarhverfi" og íbúðahverfi, það er eðli strætó, hélt ég. Kannski leiðinlegt um helgar og á kvöldin þegar allir eru í fríi. Hálsaskógur er einstaklega stórt atvinnusvæði þar sem ábyggilega mörg hundruð manns vinna en það er aðeins þægilegt fyrir íbúa Grafarholts, Grafarvogs og Árbæjar að vinna þar en leið 26 gengur þar á milli en kemur ekki nálægt Ártúni, Hlemmi eða slíkum aðalstöðum.
Góði maðurinn hjá Strætó talaði um að það væri í athugun að fimman færi kannski niður í Hálsaskóg, það væri nú gott, svona ef hann verður á sæmilegum tíma í Ártúni (ekki nýfarinn). Fyrir virðulega frú í 5%móherkápu er frekar ódannað að hlaupa á fullu niður milljóntröppurnar, undir brúna og mása upp lúmsku brekkuna til að ná fimmunni. Lenti stundum í því þegar ég þurfti að taka leið 18 í árdaga Skagastrætó sem gekk þá alla leið í Ártún (fyrsta ferð) og var varla mínúta sem ég hafði til að komast þetta - upp á líf og dauða, verst í djúpumsnjó. Já, maður á sko spennandi minningar.
Ég dauðsé annars eftir því að hafa ekki beðið indæla strætómanninn um sérleiðina Akranes-Hálsaskógur ... hann var í því stuðinu heyrðist mér, og vildi greinilega gera allt fyrir svona tryggan farþega (til 30 ára).3 athugasemdir
-
Að slá skjaldböku um heimilin ...
5. september 2009
Til að ná svona snilldarsamsetningu á mynd þarf tvennt:
1) Skilti með "Reykjavík" á annarrri hliðinni og þessari áletrun á hinni.
2) Frekar einfalda frænku.
Þetta var að finna á statusi Halldórs fjanda á Facebook fyrr í sumar. Hann gat þess reyndar ekki að við næstum lágum á jörðinni veinandi af hlátri yfir þessu gríni sem mér datt síst í hug að endaði á Facebook. Ég trúi líka alltaf á hið góða í manninum, eða trúði.
Ég fékk reyndar heilmikla samúð frá fólki sem kommentaði hjá honum ...en hann, fyrir röð mistaka, lenti í höfundateymi áramótaskaupsins!
Nýlega skrifaði hann fyrir neðan mynd af skjaldböku:
„Skýringin á biðinni er komin ... það er verið að slá skjaldböku um heimilin.
Þið getið kíkt á kvikindið hérna: http://www.facebook.com/dorinn
Síðast þegar ég vissi var síðan hans opin.
Annað:
Ég gleymdi að horfa á boldið í dag, ég hlustaði á Tvíhöfða á Kananum og skemmti mér konunglega. Vandamál Forresteranna urðu hjóm eitt við hlið vandamála þeirra sem hringdu inn, eða t.d. kennarans (reyndar búinn að missa réttindin) og 16 ára eiginkonu hans sem neitaði að fara í skólasetninguna í menntaskólanum sem hún var að byrja í. Ekki nokkur leið að láta hana gera það sem hún vill ekki, hún um 200 kg að þyngd og 1,57 m á hæð. Vesenið mikla með tengdaforeldra hans sem hafa reynt að siga Barnavernd á hann og hvaðeina ... en ástin spyr ekki um aldur. Og þau eru gift, eða vinur hans, fyrrum lögreglumaður, sem hann kynntist við að þrífa rútur einu sinni, gaf þau saman, sagðist hafa leyfi til þess. Tengdamamma hans er eitthvað að linast vegna sambandsins þar sem hann kom stelpunni í gegnum samræmdu prófin í vor en tengdapabbi er alltaf jafnbrjálaður! Og hringingin frá manninum sem bauð sig fram til að hugga fólk í kreppunni, helst vildi hann að það væri nakið og ekki karlkyns. Og konunni sem "fékk það" þegar hún heyrði loks aftur í Tvíhöfða ... Svo var viðtalið við Hugleik Dagsson líka bráðskemmtilegt.
Skal horfa á boldið næsta laugardag um leið og ég hlusta á Tvíhöfða. Konur geta gert fleira en eitt í einu, eins og leynilega skjalið heitir sem inniheldur snilldaráætlunina um að láta konur gera meira en karla og vera samt hreyknar af því!2 athugasemdir
-
Bauhaus, leið 19 og hitapoki andskotans
3. september 2009
Tryggvi vinnufélagi minn tók stundum leið 18 í vinnuna og daginn sem vetraráætlunin tók gildi var hann of syfjaður til að lesa auglýsinguna um breytinguna (óskiljanlegu) sem hékk uppi í strætó. Hann vaknaði þó upp við vondan draum á Vesturlandsveginum þegar leið 18 brunaði áleiðis upp í sveit. Tryggvi er mikil hetja en þarna rann honum kalt vatn milli skinns og hörunds þegar erlendur bílstjórinn sagði bara: "Bauhaus, Bauhaus!" þegar Tryggi og þrír útlendingar öskruðu hræðslulega þegar brugðið var út af "réttri leið" og ekki farið í Hálsaskóg. House and híbýls-ritstjórinn hann Tinni góði aumkaði sig yfir Tryggva sem hringdi frá draugaþorpinu Bauhaus og bað hann um að sækja sig. Engum sögum fer af afdrifum útlendinganna þriggja. Þetta er þriðja breytingin á leið 18 frá því ég byrjaði að nota þá leið og loks heppnaðist að losna endanlega við pakkið úr Hálsaskógi. Hrmpf ... hehehe ...
Ég er hætt að taka sexuna úr Mosó nema þegar ég á stefnumót í Bankastræti. Já, og ég sakna líka Andra Backman, frábæra bílstjórans sem myndi örugglega keyra okkur öll upp að dyrum í vinnunni ef hann gæti það og mætti. Tek nú leið 15 og hossast í gegnum Mosó sem er alls ekki leiðinlegt. Falleg hús, mikill gróður og margbreytilegur mannskapur. Rosamargir farþegar koma þar inn á leiðinni en vagninn er gjörsamlega stappfullur á leiðinni í Ártún. Svo hoppa ég niður milljóntröppurnar þar, fer undir brúna EN slepp við lúmsku brekkuna þar sem leið 19 stoppar næstum undir brúnni. Biðin er aldrei nema 4-5 mínútur en mun lengri ef ég tæki sexuna. Eftir að ég fór að taka leið 19 hef ég kynnst stöðum í Reykjavík sem ég hef aldrei séð áður, dularfullt en þónokkuð fallegt hverfi leyndist bak við Select og þar fyllist alltaf vagninn af unglingum á leið í Árbæjarskóla. Ég hef komist að því að ég er orðin of mikil kjéddlíng til að unglingarnir treysti sér til að setjast hjá mér.
Skagakona kvartaði við mig á leið í bæinn yfir forsjárhyggju, eins og hún orðar það, en hún má ekki kaupa sér 9 mánaða strætókort nema það sé sérmerkt henni með mynd og alles. Þetta er svo dýrt kort og hún fær það bara bætt (ef hún týnir því) ef það er sérmerkt henni. Hún sparar mest, segir hún, með því að kaupa 9 mánaða kortið en þegar það er sérmerkt getur enginn annar á heimilinu notað það.
Frétti að þetta hafi verið gert vegna svindls, fólk í Hveragerði gat beðið vin á Akranesi um að kaupa níu mánaða kort niðurgreitt af Akranesbæ en notað það leiðina Hveragerði-Rvík. Alltaf þurfa einhverjir að svindla og skemma fyrir hinum!
Sl. föstudagskvöld var ég einstaklega þreytt eftir vinnuvikuna, var líka illt í bakinu og ákvað að hafa það náðugt í leisíboj sonarins. Sofnaði þar yfir sjónvarpinu og ofan á hitapoka, svona rafmagnspoka sem slekkur ekki á sér eftir X-langan tíma. Vaknaði tíu tímum síðar en fann ekki fyrir neinu. Síðar sömu helgi kom í ljós annars stigs bruni á bakinu ... Ég hef ekki nennt til læknis þótt ég elski læknana hér á Skaganum, sparaði mér alla vega 1.000 kall með því og truflaði þá ekki. Er líka vön kona eftir andlitsbrunann í fyrrasumar. Hef bara klínt á mig græðandi Móu-kremi í lítravís eins og þá. Sonurinn, ein vinkona og prófarkalesari í vinnunni hafa reynst afar hjálpleg með grilláhöldin; krem, grisjur og sárabindi. Fátt er þó svo með öllu illt ... bakverkurinn lagaðist.
Ein vinkona mín hætti með Stöð 2 á dögunum eftir rúmlega 20 ára áskrift án þess að taka hlé. Hún var mikið í útlöndum í sumar og sagði áskriftinni upp á meðan, eða í tvo mánuði. Henni fannst svo fáránlegt að þurfa að borga hátt í 2.000 kr. á mánuði fyrir ekkert að hún varð fúl og bara sagði öllu heila klabbinu upp. Borgaði í kringum 16.000 á mánuði fyrir allan pakkann, minnir mig að hún hafi sagt.
Það er stuttur þráðurinn hjá fólki núna. Ég var t.d. að hugsa um (fljótlega eftir hrunið) að láta frysta húsnæðislánið mitt í smátíma til að borga hratt niður yfirdráttinn minn en bankinn tekur 5.000 kall fyrir að skrifa eitt bréf til Íbúðalánasjóðs og óvíst með að frysting fengist þannig að ég hætti við alveg grautfúl. Hefði þurft að sjá um alla aðdrætti sjálf, skattaskýrslur, launaseðla og allt vesenið nema staðlaða bréfið. Jamm, maður gerir ýmislegt til að spara vaselínið ...
Svo lofa ég að bolda um helgina. Bobby í Dallas, pabbi Brooke og Donnu, er kominn til sögunnar... aftur, meira veit ég ekki fyrr en eftir endursýningarnar á laugardaginn.Skrifa athugasemd
-
Andi liðinna vagnstjóra og varúð á fésbók
24. ágúst 2009
Veturinn hófst í himnaríki í morgun, eða því sem næst, þar sem gammósíurnar úr Ellingsen, ætlaðar sjómönnum og strætófarþegum, voru teknar fram og dustað af þeim sumarrykið.
Engir Borgfirðingar voru með í för í morgun, sýndist mér, nema Heimir á aukabílnum hafi nappað þeim eða gleraugun mín of dauf fyrir farþega sem sátu aftarlega í stærri bílnum. Nú er Borgarnesvagninn hættur að ganga vegna kreppunnar ... farþegar voru líka svo fáir því að fargjaldið var haft alllllllt of hátt, eða stakt fargjald aðra leið rúmlega 1.100 krónur!
Ég fór ekki í sexuna eins og venjulega við komu til Mosó (enda Andri hættur), heldur hossaðist í gegnum Mosó með leið 15 troðfullri af skólakrökkum. Ég vildi ekki vera komin of snemma í Ártún þar sem leið 18 átti að vera þar korter fyrir átta. Eða hefði átt að vera þar ... Búið er að breyta leiðakerfinu og fólk eins og ég sem hef haft sömu auglýsingarnar fyrir augunum í strætó lengi, lengi (frá áramótum um það hversu ódýrt það sé í raun að taka strætó frá Skaganum eftir 200% hækkuna sl. áramót) þá var ég ekki búin að taka eftir þessu með leið 18 sem fer nú eftir Vesturlandsveginum (eins og leið 15) í Bauhaus og Grafarholt, Ég var búin að missa af leið 19 og leið 26 sem fer þarna líka stoppar ekki í Ártúni (fokk). Jamm, endilega þið sem lesið þetta blogg og sjáið um breytingar á leiðakerfinu samkvæmt því ... hér kemur orðsending: Það myndi koma mér einstaklega ILLA að geta tekið vagn um 7.30 leytið frá Ártúni og upp í Hálsaskóg (Lyngháls/Krókháls). Þannig að ykkur er óhætt að skella einum vagni þangað án þess að það komi mér nokkuð vel.
Eins gott að ég komst að þessu í tíma, ég held að andi liðinna vagnstjóra hafi hvíslað að mér að kíkja á tímatöfluna sem hékk uppi. Annars hefði ég lent í ljótum málum, langri bið og röngum áfangastað! Ég þurfti að klöngrast yfir glerbrot þar sem einhverjum asna hafði dottið í hug að brjóta eitt stykki biðskýli um helgina. Kannski sama fíflið og braut Fréttablaðskassann okkar við Höfðabraut á Akranesi! Náði að stökkva upp í leið 15 á síðustu stundu og fara áleiðis í vinnuna.
Á göngu minni frá bensínstöðinni á Vesturlandsveginum í vinnuna áttaði ég mig á því að við erum algjörlega sjálfbær í Hálsaskógi. Andlegt fóður fæst hjá Birtíngi, malt og appelsín kemur frá Egils, líkamlegt fóður frá Nóa Síríus, hollustan frá Grænu og gómsætu, gervilimir frá Össuri og allt hitt frá Rekstrarvörum.
Eigið góðan dag, dúllurnar mínar og til hamingju með haustið!
P.s. Farið varlega á Facebook. Sjá: http://imgur.com/Q6umM.png2 athugasemdir
