Leita
Áskrift | Fréttaskot | Auglýsingar Reykjavík: 12.9° 2m/s NE

  • Sumarfrí, matargerðarsnilld og bold

    12. janúar 2010

    Mikið er gott að vera í sumarfríi á þessum tíma. Enginn tími fer til ónýtis, engin hættuleg sólböð á svölunum, enda hefur himnaríkisfrúin slæma reynslu af þeim. Hér er aðallega sofið frameftir, lesið og nú er nýjasta David Baldacci-bókin, First Family, sem fangar hugann. Einhverjar íslenskar jólabækur eftir þó en nægur er tíminn.
    Þeir sem hafa áhyggjur af því að fólk geri ekkert í fríinu sínu þurfa ekki að stressa sig yfir mér. Einu sinni fór ég í Evrópuferð í sumarfríinu mínu, í kórferð. Við sungum víða um Austurríki, Þýskaland og Ítalíu og enduðum á sólarströndu í Riccione þar sem flestir lágu í sólbaði og slökun. Ég hef aldrei komið jafnþreytt úr nokkru fríi og fannst arfaslæmt að hafa ekki getað átt eins og tvo daga í að slaka á.
    Margt hefur gengið á, sérstaklega í boldinu reyndar, frá síðasta bloggi. Nú kann ég að búa til guðdómlegar fylltar kalkúnabringur með öllu og þegar jólunum var slúttað hér í gær, á átjándanum, gerði ég allt nákvæmlega það sama nema úr kjúklingabringum. Mesti snilldarmatur í heimi. Takk, Jói Fel., takk Stöð 2.

    Sonurinn er byrjaður á fullu í skólanum og er alsæll. Hann heitir ekki lengur erfðaprinsinn þar sem hann mun ekkert erfa nema kannski skuldir. Þökk sé verðtryggingunni. Ég aftur á móti er að hugsa um að detta inn í kraftaverkalausn forsetans sem, eins og einn Facebook-vinur minn setti á statusinn sinn í dag, læknar allt frá gjaldþrotum til særðs þjóðarstolts. Hmmmm ... sjúr.

    Brooke er búin að komast að því að sonur hennar, Rick, elskar Taylor og er í rusli yfir því! Taylor sem hefur barist í gegnum áratugina við Brooke um ástir Ridge. Ridge, sem er á föstu með Brooke núna, fer og talar við fyrrum konu sínu, Taylor um þennan hrylling (aldursmun) og hún segist ekki elska Rick. Rick var að koma inn úr dyrunum með blómvönd og heyrir þetta auðvitað þar sem allir snúa alltaf bökum í dyrnar í boldinu og verður voða sár. Allt er gert til að passa að Phoebe litla, dóttir Taylor og Ridge, frétti þetta ekki þar sem hún deitaði Rick um skeið, held þó að þau hafi ekki sofið saman.
    Donna er komin á blýfast með Eric eftir að Stefanía, kona Erics, hætti við að hóta Storm fangelsi en það var einmitt Storm sem reyndi að myrða Stefaníu með því að skjóta hana. Systir Stefaníu ætlar aftur á móti að reyna að bjarga hjónabandi systur sinnar, reynir að hræða Donnu, jafnvel drepa hana. Doktor Bridget er farin að reyna við Nick aftur eftir skilnað hans og Taylor. Hún vill líka hjálpa honum með barnið sem er reyndar litli bróðir hennar þar sem Taylor gekk óvart með barn úr eggi erkióvinarins Brooke eins og allir vita. Fleiri fréttir á næstu dögum.

    P.s. Myndin var tekin við sólsetur á nýársdag.
    P.s. 2, viðbót kl. 16.50: Langar að benda á þennan dásamlega jólastresspistil:

    http://midjan.is/2009/12/23/pistill-thad-sagdi-enginn-ad-thetta-yrdi-audvelt/comment-page-1/#comment-1798

    Skrifa athugasemd

  • Engin Facebook-jól

    21. desember 2009

    Ég hef haft smávægilegar áhyggjur af því að enginn jólaundirbúningur er kominn í gang hér í himnaríki vegna annríkis í vinnunni. Er samt ekkert að farast úr stressi.

    Á Facebook sé ég að fólk er búið að ÖLLU , baka sjö sortir, þrífa allt, höggva niður og skreyta jólatré og koma pökkunum fyrir undir því, gott ef það er ekki búið að elda jólamatinn sem verður bara haldið heitum fram að jólum ... hér á bæ er sannarlega ekkert Facebook-jólafnugg.

    Í gær setti reyndar hálflasinn sonurinn upp nýkeypta jólaseríu í einn glugga í stofunni. Sjá sönnun.
    Jólaskrautskassinn er enn óopnaður, smákökurnar óbakaðar, kalkúnabringan ókeypt (ef hún verður keypt). Allar jólagjafir eru þó komnar í hús og bíða þess að verða pakkað inn. Ég er líka búin að horfa tvisvar á Jóa Fel elda fyllta kalkúnabringu og ætla að reyna að herma eftir honum á aðfangadagskvöld ef ég tími að kaupa bringu, veit ekkert hvað slíkt kostar.

    Áðan fór ég að hugsa um jólin í eld-eldgamla daga og það róaði mig algjörlega. Fólkið í gamla daga var ekkert að stressa sig, heldur byrjaði að undirbúa jólin á Þorláksmessu. Ég hef morgundaginn. Þorláksmessa fer nefnilega öll í boð hjá Nönnu, boð hjá Halldóri fjanda, jólagjafaafhendingar um allt höfuðborgarsvæðið, frá Seltjarnarnesi að Hafnarfirði og allt þar á milli, og að kyssa karlana í Kjötborg sem gefa mér vonandi dagatal.

    Ég ákvað að taka gömlu, góðu dagana mér til fyrirmyndar og verkefni morgundagsins verða því að:

    - Sópa bæinn.
    - Sauma plögg eða prjóna sokka til að jólakötturinn éti okkur ekki.
    - Steypa tólgarkerti.
    - Sjóða hangikjet.
    - Slátra jólasauð.
    - Steikja laufabrauð og kleinur.
    - Skipta á rúmum og þvo þvotta.

    Fólkið í gamla daga þurfti reyndar ekki að pakka inn jólagjöfum (það var ekki mikið um slíkt fínirí), enda er það eini liðurinn sem ekki byrjar á s-i á verkefnalistanum.

    Við sonurinn erum búin að ákveða að vakna ó-slöpp fyrir allar aldir í fyrramálið, ekki seinna en 10, og ráðast í jólaundirbúninginn. Margt fólk var á hverjum bæ í gamla daga og á meðan ein vinnukonan steikti kleinur þvoði önnur þvotta, vinnukarlarnir sáu um dýrin og allt það. Þetta allt ætlum við sonurinn að gera bara tvö og förum létt með það. Ef ég þekki okkur rétt þá sláumst við um að fá að gefa skepnunum á aðfangadag sem fá alltaf rækjur í tilefni jólanna.

    Skrifa athugasemd

  • Æsispenna í morgunhálku

    10. desember 2009

    Lífið er bara vinna þessa dagana og ef ekki væri fyrir æsispennandi strætóferðir þá gerðist harla fátt. Í morgun var þessi líka laumuhálka í Mosó þannig að Skagastrætó dreif ekki upp Háholtið. Strætó snerist bara þegar Kiddi reyndi að koma okkur upp á stoppistöð. Við drifum okkur þá út og skildum Kidda einan eftir í klúðrinu. Vanþakklátu farþegar. 
    Sexan, sem byrjar núorðið daginn á Kjalarnesi, kom skömmu seinna og sama sagan þar, ekki séns að ná upp brekkuna. Nú voru góð ráð dýr.

    Allt í einu birtist þessi líka krúttlegi saltbíll og bros færðist yfir andlit allra viðstaddra, nema bílstjórans á leið 15 sem hafði runnið inn á stæðið við KFC og var þar "fastur" upp við staur. Sæti saltbíllinn fór ekki þangað, enda grunaði engan að 15 kæmist hvergi. Ég studdi mig við kvensu megnið af leiðinni uppeftir og síðan sæta karla og áttaði mig á því í fyrsta sinn í vetur að grófbotna skórnir mínir (Skeetsers-eitthvað) eru hræðilegir í hálku, fínir í snjó þó. Hvar fær maður góða skó á fínu verði?

    Sexan tók okkur upp í eftir að hafa komist upp nýkryddaða brekkuna og ég sýndi huggulega bílstjóranum þar jólakortið, eins og ég kalla það, (rennur út 24. des).
    Hann sýndi á móti bæði djörfung og snilld í hálkunni og strætó rann bara einu sinni út af og það bara pínkupons. Álagahálkan reyndist ekki vera svo slæm í Reykjavík og ekkert mál að komast í kaffileiðangur í Bankastræti án fótbrots. Ég gat ekki stillt mig um að kyssa bílstjórann bless áður en ég rauk út og sá út undan mér að strætókarlarnir mínir urðu sótsvartir í framan. Ekki það að ég hafi látið undan einhverri skyndilöngun að kyssa bara einhvern strætóbílstjóra. Þetta var elskan hann Diddi (sjá ævisögu mína, kaflann Árin mín á DV snemma á níunda áratug síðustu aldar).

    Svo var bara alveg brjálað að gera í vinnunni.

    Í boldinu hefur sitt af hverju gengið á
    . Taylor er flutt út frá Nick, meikaði ekki að blóðmóðir barns hennar og Nicks væri erkióvinurinn Brooke. Nick leyfði henni ekki að taka soninn með, enda hefur hún ekki myndað nein tengsl við hann þar sem hann varð til úr eggi Brooke sem elskar hann - og er líka smáskotin í Nick, "barnsföður" sínum og reyndar fyrrum eiginmanni og einnig fyrrum tengdasyni.

    Stefanía hefur nú komist að því
    að Eric og Donna eru saman á bak við hana en hún hótaði því að láta setja Storm, bróður Donnu og Brooke, í fangelsi fyrir að hafa skotið hana nema Donna léti sig hverfa. Einhver hugarfarsbreyting verður hjá henni á meðan löggan er á leiðinni að handtaka meintan tilræðismann (nú eru tvær löggur í LA) og hún segir löggukörlunum óvænt fyrir framan alla að hún vilji láta málið niður falla. Storm fær næstum taugaáfall af létti og Eric verður hissa og kannski pínuskotinn í konu sinni aftur þar sem hún sýnir óvænt að hún á sér til mannlega hlið.

    Rick, sonur Brooke og Erics
    gamla og hálfbróðir Ridge ekki blóðskyldur þó, er farinn að gera hosur sínar grænar fyrir Taylor (með varirnar, sjá mynd) og vill styðja hana í gegnum þessa skelfilegu hluti. Ég veit ekki hvort hún er dottin í það aftur en hún hefur tekið einhverja brennivínssopa.

    Ekki held ég að Brooke verði hrifin af því að Taylor, fyrrum eiginkona Ridge (sem Brooke er nú með) og mamma Tómasar og tvíburanna (Rick deitaði Phoebe, annan tvíburann, á tímabili) verði mögulega tengdadóttir hennar. En svona er bara boldið. Við ættum að taka þessa sparsemi okkur til fyrirmyndar. Ekkert verið að spandera í fleiri leikara, heldur eru þeir gömlu nýttir aftur og aftur í ný ástardrömu.

    P.s. Myndin hér að ofan er reyndar ekki af Taylor, geðþekka geðlækninum með varirnar, heldur af Pete nokkrum Burns sem gengur greinilega til sama lýtalæknis.

    Skrifa athugasemd

  • Kjaftasögur um Skagafólk

    21. nóvember 2009

    Þegar ég var lítil komst fyndin saga á kreik á Skaganum, ekki langlíf þó. Mamma tók niður gardínurnar einn morguninn til að þvo þær eða fara með þær í hreinsun. Seinna sama dag var önnur systir mín stoppuð á götu og henni tilkynnt að við fjölskyldan værum að flytja til Reykjavíkur af því að mamma væri að fara að giftast Einari lækni. Þetta lá svo beint við, tómir gluggar, einhleyp yfirhjúkka og læknir á lausu (hann var reyndar trúlofaður annarri þótt það færi ekki hátt). Við höfum hlegið mikið að þessari sögu í gegnum tíðina, enda bara saklaus og sæt, svona þannig. Ég tek það fram að Skaginn er alls ekkert kjaftabæli, þetta var bara lítill staður þar sem allir þekktu alla.

    Í gær benti sonur mér á bloggfærslu um konu (múslima) sem var líflátin vegna framhjáhalds og innan um rifrildið um trúmál ("þessa múslima" sem vilja ekki aðlagast) í kommentakerfinu komu sögur af Palestínufólkinu hér á Skaganum. M.a. sagði bloggarinn í kommentakerfinu: „Hann sagði mér þar, að amk einn af flóttamönnunum hafi verið sendur
    heim, því hann var óalandi og óferjandi, stærði sig af því af því að
    hafa drepið fólk, og var með ógnanir, eins og sumir aðrir líka, við
    innfædda, t.d. við konur fyrir óíslamskan klæðaburð, ef ég hef skilið
    þetta rétt.“


    Sonur minn reyndi að leiðrétta þetta en án árangurs. Honum sagt að upplýsingarnar um þetta kæmu m.a. frá einhverjum honum
    nákomnum!!!

    Aðeins ein manneskja kemur í rauninni til greina ... en ég þekki þennan bloggara ekkert, hvað þá að ég haldi honum uppi á ósönnum sögum. Því miður var búið að loka fyrir athugasemdir svo ég gat ekki leiðrétt þetta.

    Vissulega má alltaf búast við að allt gangi ekki eins og smurt í svona stóru og viðamiklu verkefni sem mér finnst vera Rauða krossinum og Akraneskaupstað til mikils sóma. Þarna var 28 manns bjargað frá skelfilegu hlutskipti í eyðimörkinni, fólkið gat ekkert farið og heldur ekki verið, sumt eflaust haldið áfallastreituröskun. Sumir hafa meira að segja talað um að flóttafólkið taki brauðið frá hungruðum Skagabörnum og hafi það fáránlega gott miðað við aðra sem er nú bara fyndið. Annars langar mig ógurlega mikið að plata Línu til að taka mig á námskeið í innkaupum og eldamennsku. Hún kann að búa til rosagóðan mat úr svo litlu. Ekki veitti af í kreppunni.

    Enginn flóttamannanna hefur verið sendur heim vegna hótana í garð annarra, einn sá elsti úr krakkahópnum, líklega 16-17 ára, vinnur nokkra daga í viku í Reykjavík ef misskilningurinn hefur komið upp vegna þess ...(rekinn til Reykjavíkur ... eða þannig). Ég hitti hann stundum í strætó á leið á Skagann og við spjöllum alltaf saman. Hann er afar elskulegur drengur og talar orðið fínustu íslensku. Ánægður í vinnunni og ánægður á Akranesi.

    Ég fór í barnaafmæli heim til Línu sl. sunnudag og skemmti mér konunglega. Afmælissöngurinn sunginn á íslensku, Nadeen blés á afmæliskertið á stóru súkkulaðikökunni og fékk fullt af afmælisgjöfum. Aulabrandarinn minn um að "það væri líf eftir barnaafmæli" féll í góðan jarðveg. Við Lína skildum hvor aðra algjörlega!
    Myndin er af afmælisbarninu.

    P.s. Svo vona ég að sem flestir horfi á Útsvar í kvöld og æpi "Áfram Akranes!"
    Í áhorfendahópnum verður m.a. að finna nokkra ógurlega spennta Skagamenn ættaða frá Palestínu.

    Skrifa athugasemd

  • Bandbrjálað bold og morgunmynd

    3. nóvember 2009

    Allt er bandbrjálað í boldinu að vanda. Stefanía komin með tak á Donnu og segir: „Ef þú skilar mér ekki manninum (Eric, sem gæti næstum verið afi Donnu) þá kem ég Storm bróður þínum í fangelsi fyrir að hafa skotið mig.“ Donna hefur reynt mikið að skila Eric sem er allt of skilningsríkur. Þegar hún sagðist vera kynóð brosti hann bara og sagðist koma með henni á fundi fyrir kynlífsfíkla, virtist ekkert agalega ósáttur við þetta ... hehehe. Stefanía hótar og hótar og að lokum fær Donna fola til að þykjast vera viðhald og þau á fullu á kyssast og kela þegar Eric kom heim. Hvað gerir maður ekki fyrir bróður sinn svo hann lendi ekki í fangelsi? Eric er náttúrlega engill í mannsmynd, hann áttar sig á því að Donna er að reyna að losna við hann en skilur ekki ástæðuna. Hann vill konu sem sefur bara hjá honum en hvað er í gangi? Enn er Donna ekki laus og bróðir hennar því enn í hættu ...

    Ekkert minna hefur gengið á hjá geðþekka geðlækninum
    með varirnar, Taylor. Hún getur ekki tengst barninu sínu af því að það kemur úr eggi erkióvinarins Brooke (eggjaruglingur dr. Bridget, dóttur Brooke). Svo þolir hún ekki hvað Nick, maður hennar, og Brooke eru góðir vinir en Nick er vissulega einn þeirra manna sem Brooke hefur verið gift (Brooke stakk þar undan Bridget í annað skipti, hinn maðurinn var Deacon sem hún eignaðist Hope litlu með). Nú er Brooke á föstu með Ridge í líklega tíunda skiptið og þegar handritshöfundar vilja næst fá brúðkaup fáum við líklega brúðkaup þeirra ... eða hvað.

    Taylor kom að Nick og Brooke
    að kjafta saman á kaffihúsi og varð alveg brjáluð. Sá ekki þann þátt en sá í gær að Brooke kom í heimsókn til Taylor og vildi tala við hana, fann vínlykt og rændi barninu sem er náttúrlega hennar eigin þótt Taylor hafi gengið með það. Vínlyktin var vegna þess að Taylor (þurr alkóhólisti) hafði hellt víni í bolla og horfði á það, var ekki búin að taka sér sopa og ætlaði kannski ekkert að gera það ... bara kíkja smá ...  Þetta dugði Brooke sem hreinlega varð að bjarga barninu frá ástlausu og tilvonandi drykkfelldu móðurinni. Þegar Taylor brá sér frá náði Brooke í blessað barnið og hljóp með það út. Hún fór með það á skrifstofu Nicks þar sem Jackie, mamma Nicks, var að segja honum í hundraðasta skiptið að hann ætti að snúa sér að Brooke, alvörumóður barnsins, þeim tveimur væri ætlað að vera saman ...Taylor kom hlaupandi eftir að Brooke hafði sagt Nick frá vínlyktinni. Jackie tók barnabarnið fram og Taylor viðurkenndi að hafa sett vín út í kaffið en hefði ekki ætlað að drekka það ... hún hefði staðist freistinguna en ástæðan fyrir þessu var BROOKE! Sú kona væri ástæðan fyrir líðan hennar og freistingunni sem hún var næstum fallin fyrir. Hún vildi Brooke út úr lífi sínu og barnsins og Nicks ...

    Myndin hér að ofan var tekin út um vinnuherbergisgluggann minn kl. rúmlega 9.30 í morgun. Öldurnar hafa verið fallegar, stórar annað slagið og ég vaknaði nokkrum sinnum í morgun (eld, eldsnemma) við lætin í þeim þegar þær skullu niður á Langasandinn. Tímdi þó ekki að fara á fætur kl. 6 þar sem það er þriðjudagur.

    Skrifa athugasemd




© 2010 DV ehf. - Allur réttur áskilinn