-
Skyldubold og afmæli
29. nóvember 2008
Boldið er samt við sig, frekar rólegt þar miðað við ástandið á Íslandi og víða í bloggheimum ... Hér kemur skyldu-boldskammtur vikunnar, verði ykkur að góðu, kæru bloggvinir.
Stefanía og Eric, ásamt syninum Ridge, og Brooke hans fóru í vetrarskála fjölskyldunnar til að ræða málin. Kerlurnar voru eitthvað ósáttar og létu sitt af hverju flakka. Karlarnir aðskildu skössin, þau yngri (45-55) skruppu í gönguferð en það upphófst mikið fjör hjá "öldruðum" (70-80) ... byrjaði á koddaslag ... Eftir gönguferðina vildi Brooke ganga úr skugga um að Stefanía væri sofnuð, nennti ekki að hitta hana meira um kvöldið, svo hún klifraði upp stiga utan á húsinu og kíkti inn um gluggann hjá tengdó. „Þú vilt ekki sjá þetta,“ sagði hún við Ridge sem kíkti samt. „Ó, mér er illt í augunum ...“ sagði hann, enda kynlíf eldri borgara, hvað þá foreldra manns algjört hryllingur. Hehehhe. Eric notaði líkama sinn þarna til að fá Stefaníu til að samþykkja að Forresterarnir settu á stofn verslanir sem seldu hönnun þeirra. Gott á Nick sem dyggir lesendur vita að keypti upp allar helstu búðir í Ammríku til að hefna sín á Stefaníu sem hann heldur enn að hafi hrint Jackie, mömmu hans, niður stiga og að auki valdið henni skömm og sorg þegar hún opinberaði heiminum það leyndarmál að Jackie hefði selt sig.
Í þessum þáttum eru konur tælandi og karlar verndandi ... Phoebe litlu (18) var ekki skotaskuld úr því að lokka tilvonandi stjúpbróður sinn, Rick, til að skutla sér heim þótt hann væri hræddur við að vekja vanþóknun og reiði Ridge, pabba hennar. Bíllinn bilaði og þannig komst þetta upp.
Donna, systir Brooke, fékk slæma dóma sem sýningardama og andlit fyrirtækisins í tískublöðunum en hún vinnur fyrir tískuhús Nicks, þetta sem Nick píndi út úr Forresturunum til að Stefanía færi ekki í fangelsi. Man ekki meira ... sá þetta á hlaupum í dag.
Fór í stórskemmtilegt afmæli í dag, opið hús í Krókatúninu. Húsbóndinn bauð upp á gómsætar pönnukökur, húsmóðirin upp á glæsilega jólaskreytt hús og ... hnetu-möndlu-döðlu-og-rúsínu-köku. Ég var svo seint á ferð, eða rúmlega fjögur, að búið var að kveikja á jólaljósunum á Akratorgi og enn skemmtiatriði í gangi, hafði ætlað að kíkja þangað eftir afmælið ... en það er ekki hægt að gera allt. Nú fara jólin alveg að koma, og gjörsamlega alveg að koma þegar búið er að setja stjörnuna upp hjá Sementsverksmiðjunni. Þótt bannað sé að tala um stjórnmál í fínum boðum gátum við þó ekki stillt okkur um að ræða aðeins um ástandið í þjóðfélaginu og fokkins verðtrygginguna. Eitt sniðugt sem kom upp ... Eldri borgarar í Noregi geta varið síðustu árum lífsins á Kanaríeyjum, þar eru norsk dvalarheimili fyrir aldraða. Þvílík snilld.
Jæja, farin að lesa bókina um Margréti Pálu, skilst að hún sé rosalega skemmtileg. Hafið það gott í kvöld!7 athugasemdir
-
Gífurleg hækkun húsnæðisláns
28. nóvember 2008
Fékk áfall þegar ég kíkti í netbankann minn. Ég var spennt að vita hvað verðtryggða húsnæðislánið mitt hjá ÍLS á 4.15% vöxtum hefði hækkað mikið. Róaðist aðeins þegar ég sá að afborgunin var bara 2 þúsund kalli hærri en síðast ... en þegar ég sá eftirstöðvar 11 milljón króna lánsins, sem tekið var í ársbyrjun 2006, tók ég andköf. Þær höfðu hækkað úr 12.5 m í 13.8 m á einum mánuði.
Man að þegar ég var búin að borga 800 þúsund af þessu láni hafði það hækkað um 800 þúsund. Svona meðferð á lánþegum þekkist víst hvergi annars staðar í heiminum. Um tvær milljónir sem ég hef greitt þessi ár eru horfnar inn í eitthvert svarthol. Verkalýðsforysta á ofurlaununum vill hafa þetta svona áfram svo að almenningur geti haft það "gott" í ellinni, segja þeir. Hefur gamla fólkið það svo gott? Vá, hvað ég þreytt á þessu ástandi. Það þarf að fara að taka ærlega til í þessu kerfi.
Að allt öðru:
Kona fór með vinkonum sínum á barinn eftir vinnu. Þær sátu og drukku kokteila þegar myndarlegur og ótrúlega kynæsandi maður á besta aldri gekk inn. Hann var svo sláandi myndarlegur að konan hreinlega starði á hann.
Maðurinn myndarlegi tók eftir augnaráði konunnar og gekk beint til hennar. Áður en hún gat beðist afsökunar á því að hafa starað svona hallaði hann sér að henni og hvíslaði: „Ég geri hvað sem er, og ég meina hvað sem er, fyrir þig, alveg sama hversu kinkí það er, fyrir 2 þúsund kall ... með einu skilyrði ...“
Konan var algjörlega slegin út af laginu, næstum orðlaus, en stundi að lokum upp spurningu um hvert skilyrðið væri.
Maðurinn sagði: „Þú þarft að segja mér hvað þú vilt í hvorki fleiri né færri en þremur orðum.“
Konan íhugaði tilboðið eitt augnablik, dró síðan tvo þúsundkalla upp úr veskinu, þrýsti þeim í lófa mannsins, ásamt heimilisfangi sínu, horfði svo djúpt í seiðandi augu hans og sagði hægt en ákveðið:
.....
.....
......
.......
„Þrífðu húsið mitt!“2 athugasemdir
-
Eftirmál ...
28. nóvember 2008
Mikið er gott að það skuli vera komin helgi. Annasöm vika að baki og nú verður B-manneskjan tekin á þetta um helgina. Sagði við Sigþóru í strætó á heimleiðinni að ég ætlaði að halda partí fyrst erfðaprinsinn yrði ekki heima í kvöld en það var bara töffaratal. Latte varð töfradrykkur kvöldsins og félagsskapurinn ástkærir kettirnir.
Eftir hlutleysi-í-trúmálum-færsluna mína um daginn fékk ég ótrúlega margar athugasemdir, meira að segja heilmikið skítkast á bloggi nokkru og kom það mér á óvart. Hef hingað til ekki skrifað um trú eða vantrú og áttaði mig ekki á því hvað þetta er viðkvæmt mál, enda ekki meiningin að ráðast á neinn. Fékk reyndar móral út af því sem ég skrifaði um útvarpsmanninn á Rás 2, enda held ég að drukkið fólk í útvarpi pirri mig frekar en ljúfur útvarpsmaður.
Viðbrögðin hafa þó gert mig sannfærða um að hlutleysi sé það eina rétta, gjörsamlega óháð þessum blessaða skartgrip sem þulan bar. Ég tek hvorki afstöðu með trúuðum né vantrúuðum, vil vera hlutlaus, hef alist upp við að trú sé einkamál hvers og eins. Hef ekki séð ástæðu til að segja mig úr þjóðkirkjunni þótt hún sé ekki hafin yfir gagnrýni ... en ekki má gleyma að hjá kirkjunni er líka unnið gott starf, oft bak við tjöldin, nærtækt dæmi um það er að þegar sonur minn fermdist í Dómkirkjunni á síðustu öld og haft var samband við mig frá annarri kirkju til að bjóða mér fermingarveislustyrk þar sem ég var atvinnulaus. Það verð ég ætíð þakklát fyrir. Þegar pabbi dó 2001 kolféll ég fyrir séra Bjarna í Laugarneskirkju sem jarðsöng pabba, finnst hann algjört góðmenni og ekki er konan hans síðri, hún séra Jóna Hrönn. Ég þekki nokkra mjög trúaða sem eru frábært fólk, einnig trúlausa sem eru líka frábærir. Veit þó ekki trúarafstöðu flestra vina minna og kunningja, enda finnst mér hún ekki skipta máli.
Eitt gott ráð: Ef þið farið í fínt boð er víst algjörlega bannað að tala um þrennt: Trúmál, stjórnmál og veikindi! Trúið mér, ég hef þetta beint frá fínni frú. Í partíinu mínu hérna í himnaríki í kvöld verður ekki minnst á neitt af þessu! Hugsa að kettirnir fagni því, enda steinsofandi.
1 athugasemdir
-
Kaffiuppnám og hvassar hviður
27. nóvember 2008
Tilhugsunin um að keyra heim eftir vinnu með hirðbílstjóranum var æsispennandi. Hviður fóru upp í 42 m/sek um hádegisbil sem er ansi mikið. Það fór að lægja þegar leið að heimför og Kjalarnesið var komið niður í 31 metra þegar við ókum framhjá skiltinu í Mosó. Fjöldi áhættufíkla á stórum trukkum rúntaði þarna með okkur en ekkert gerðist á okkar vakt. „Hva, ætlaði Sigþóra ekki að fá far með okkur?“ spurði ég Ástu þegar við renndum hjá Húsasmiðjunni, „hún talaði við mig áðan og ætlaði að hringja í þig.“ Ásta hafði ekkert heyrt í Sigþóru og við ákváðum að einhver hefði bara boðið henni far, það hafði líka lægt svo mikið að strætó færi örugglega. Það var þó ansi hvasst á vondu stöðunum þar sem Vegagerðin hefur ekki séð ástæðu til að hafa vindmæla, eins og t.d. á veginum frá byggðinni á Kjalarnesi og að Hvalfjarðargöngum og einnig undir Akrafjallinu. Ásta ríghélt í stýrið, óttalaus að vanda, algjör töffari. Þau óhöpp sem hafa hent í vissum vindáttum hafa átt sér stað á vindmælalausu stöðunum.
Það ríkti algjört kaffiuppnám í vinnunni í morgun. Tók með mér um 150 g af kaffibaunum og smá mjólk, kona getur ekki verið kaffilaus klukkan sjö að morgni og biluð vinna fram undan. Allt orðið tómt við brottför í gær sem var kvíðvænlegt. Þetta með kaffið vakti gífurlega lukku hjá þeim sem mættu á milli 8 og 9, t.d. prófarkalesurunum. Kaffið var á leiðinni, góða kaffið sem við elskum, en Ási, stórreddari og snillingur fram að þessu, fékk þá undarlegu hugmynd að ræna vondu kaffi frá DV (eða einhverjum öðrum í húsinu) og saurgaði kaffivélina okkar með því. Nokkrum mínútum síðar kom góða kaffið og þá voru góð ráð dýr. Var hægt að leggja það á okkur að drekka þennan óbjóð og uppsóp í allan dag bara af því að það er kreppa og maður fer ekki illa með mat eða kaffibaunir? Þá kom snilldin ein til sögunnar, eða ég ... tók umbúðirnar úr ruslafötunni og skóflaði viðbjóðnum upp með plastglasi, þessum tæpu 500 g af óvelkomnum kaffibaunum í þessum hluta hússins. Það var ekki einu sinni kaffilykt af þeim. Gaf fátækum pakkann, eða mötuneytinu, af því að ég hafði ekki tíma (nennti ekki) að leita uppi réttan eiganda kaffipakkans, og skellti því góða á sinn stað. Brátt færðist mikil gleði yfir mannskapinn og allt fór í fullan gang, allir unnu sem óðir með bros á vör.
Allir hlakka líka ósegjanlega mikið til leynivinavikunnar sem hefst á mánudaginn og stendur fram á fimmtudag. Vex aldrei upp úr þessarri ógurlegu spennu, að laumast með litla gjöf á skrifborðið hjá einhverjum ... og hlaupa virðulega á brott með pókerfés á andlitinu ... og ekki er leiðinlegra að fá gjafir, sérstaklega ef ég lendi ekki á einhverjum nastí „húmorista“.
Svo þegar ég kom heim í himnaríki logaði himinninn (sjá mynd) ... og örskömmu síðar var hann orðinn næstum svartur, enda skammdegið í miklu stuði þessa dagana.2 athugasemdir
-
Hlutleysi í trúmálum
26. nóvember 2008
Heyrði upphaf morgunþáttar Bylgjunnar þegar við Ásta skriðum inn í Reykjavík. Þau Kolla og Heimir hneyksluðust á skoðun Matthíasar í Vantrú á því að opinberir starfsmenn ættu að vera hlutlausir í trúmálum, alla vega þessu með áberandi kross um háls sjónvarpsþulunnar. Er hjartanlega ósammála þeim að þessu sinni og tek undir með Matthíasi um hlutleysið. Trúmál geta verið álíka viðkvæm og stjórnmál og ef fólk hefði horft á þuluna með merki Vinstri Grænna, Sjálfstæðisflokksins eða einhvers annars stjórnmálaflokks hefði allt orðið vitlaust. Annars er kross ekkert stórt tákn í mínum huga, bara skartgripur og ekki einu sinni flottur sem slíkur. Sá ekki kross þulunnar.
Hlutleysi í trúmálum er ekki sama og trúleysi, það er bara kurteisi og fagmennska að sýna það í opinberu starfi, að mínu mati. Mér finnst t.d. óþægilegt að opinber starfsmaður á borð við Geir Jón yfirlögregluþjón, sem er áberandi í sjónvarpsfréttum, skuli iðulega láta sjá sig á Omega, sjónvarpsstöð þar sem m.a. fordómar gagnvart samkynhneigðum, múslimum og jafnvel konum koma fram. Það veikir traust mitt á honum.
Ég var hissa þegar forsætisráðherra okkar sagði hjá Jóni Ársæli sl. sunnudagskvöld að hann hefði fengið mikið pepp frá trúuðum upp á síðkastið (til að sitja sem fastast) og það væri beðið fyrir honum út um allan bæ. Finnst ekki fagmannlegt að segja svona en alveg pottþétt krúttlegt í huga trúaðra. Ég hætti að hlusta á næturvakt Rásar 2 á föstudagskvöldum af því að annars yndislegur útvarpsmaðurinn sagði alltaf við drukknu konurnar sem báðu um óskalög: „Guð blessi þig,“ og þær klökknuðu af hrifningu. Sumum þykir þetta sætt, mér finnst þetta væmið og mjög óviðeigandi ... Rás 2 kolrangur vettvangur fyrir annað en: „Hafðu það gott“, eða „Góða nótt“. Ég hef litla þolinmæði gagnvart sumum krúttlegheitum, flúði hratt af Moggabloggi þegar rafrænu knúsin voru tekin upp þar ... eða þannig, sakna þeirra ekkert þótt meiningin sé góð á bak við þau.
Ég tilheyri Þjóðkirkjunni ... en vil samt aðskilnað ríkis og kirkju. Er sammála sr. Hirti Magna með það að sama batterí og úðar táragasi yfir mótmælendur á ekki að vasast í trúmálum líka.
Jæja, best að fara á youtube og leita að hákirkjulegri kórtónlist ... t.d. jólaóratóríunni ... dásamleg vinnutónlist líka.
Jamm, hafið það óxla gott í dag, og megi miðvikudagurinn færa ykkur allt annað en mæðu, mistök og miskunnarleysi,heldur eingöngu mýkt, morgungleði og menningu!27 athugasemdir
